tag:blogger.com,1999:blog-35814310690104804102012-01-27T17:44:37.921+05:30Murshid Ahmednoreply@blogger.comBlogger921100tag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-78511545457992515572012-01-19T10:40:00.000+05:302012-01-19T10:40:49.862+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />சமீப காலமாக இணையத்தை கதிகலங்க வைத்துக் கொண்டிருக்கும் வார்த்தைகள் இந்த சோப்பா'வும் பைப்பா'வும். சோப்பா'வை தமிழில் "இணையத் திருட்டு நிறுத்தல் சட்டம்" என மொழி பெயர்க்கின்றனர். இது அமெரிக்க பிரதிநிதிகள் அவையில் பேசப்பட்ட போது பெரிதாக யாரும் கண்டுகொள்ளவில்லை. ஏனெனில் ஆரம்பத்தில் அனைவரும் இதை ஒரு "காப்பிரைட்" போன்ற ஒரு சட்டமாகவே பார்த்தார்கள். கொஞ்ச நாட்களின் பின்னரான அலசலின் விளைவாகவே இது எல்லாவற்றையும் விட காரசாரமான ஒரு சட்டம் என்பது தெரிய வந்தது. விஷயம் காட்டுத்தீ போல பரவி இப்போது உலகெங்கும் அதை எதிர்த்துக் கொண்டிருக்கும் தருணத்தில் கூட, "அதெல்லாம் அமெரிக்காக்காரனுங்க அவங்க நாட்டுக்குள்ள ஏதோ சட்டம் உருவாக்கிட்டுப் போறானுங்க... நீ போய் வேலையைப் பார்ப்பியா... அத விட்டுட்டு..." என்று ஒரு துண்டு பீடியை வாயில் போட்டபடியே சொன்னார் அன்சார் நானா.<br /><div><br /></div><div>வெளிப்படையாக பார்த்தால் மேட்டர் "தம்மாத்துண்டு" வாக்கில்தான் தெரிகிறது. அன்சார் நானா சொல்வதைப் போல் நம் வேலையைப் பார்த்துவிட்டு போய்க்கொண்டிருக்கலாம். ஏனெனில் சட்டம் கொண்டுவரப்பட இருப்பது அமெரிக்காவில். இந்த சட்டத்தின் பின்னணியில் இருப்பது எல்லாம் பெரிய பெரிய மல்டி நேஷனல் கம்பனிகள். அவற்றின் பிரதான வியாபாரத்தளம் அமெரிக்காவாக இருக்கிறது. அவற்றை எதிர்க்கும் கூட்டத்தில் பெரும்பான்மையாக இருப்பதும் அமெரிக்க கம்பனிகளே. இப்படி இருக்க இதை கண்டு ஏன் எல்லோரும் "ஸொம்பீ" ஒன்றை பார்த்தது போல் அலறி அடித்து ஓடிப்போய் கையில் ஒரு பெரிய ஷாட்கண்னை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். விளக்கம் இருக்கிறது.</div><div><br /></div><div>"காப்பிரைய்ட்" பற்றி தெரிந்து வைத்திருப்பீர்கள். நீங்கள் ஒரு எழுத்தாளராக இருக்கலாம். அல்லது புதிதாக எதையாவது கண்டு பிடித்து இருக்கலாம். அப்போது உங்கள் ஆக்கத்தை அல்லது படைப்பை நீங்கள் உங்கள் பெயரில் காப்பிரைட் செய்து வைத்துக்கொள்ளலாம்.&nbsp;</div><div><br /></div><div><b>எதற்காக செய்ய வேண்டும்?</b></div><div>அண்மையில் எனக்கு ஒரு சம்பவம் நடந்தது. நான் ஒரு விடயத்தைப் பற்றி எனது 'ப்ளாக்'இல் ஒரு சிறிய விமர்சனத்தை எழுதி இருந்தேன். அப்போதைய திகதிக்கு, உலகிலேயே முதன் முதலாய் அந்த விடயம் பற்றி ஒரு கருத்தை வெளியிட்டிருந்தது நான்தான். இதில் பெருமைப்பட என்ன இருக்கிறது என்ற பிரச்சனையை பின்னால் வைத்துக்கொள்ளலாம். நான்தான் அதை முதலில் வெளியிட்டேன் என்பதை ஆதார பூர்வமாக என்னால் நிரூபிக்கக் கூட முடியும். அது அவ்வாறு இருக்க, மறு நாள் எனது விமர்சனத்தை வரி கூட மாற்றாமல் காப்பி செய்து, ஏதோ அவர்கள்தான் அதை முதலவாதாக வெளியிடுவதாய் "உலகத்திலேயே முதன் முதலாக..." என்ற வர்ணனை வேறு சேர்த்து போட்டுவிட்டார்கள். இபோதுதான் "காப்பிரைட்" தனது விளையாட்டைக் காட்டுகிறது. பொதுவாக ஒரு படைப்பை "காப்பிரைட்" இற்கு என இருக்கும் அரச அலுவலகத்தில் போய் நாம் உரிமை செய்துகொள்ள முடியும். இதுவே நான் இணையத்தில் மட்டுமே எழுதித் தொலைவதால் "க்ரியேட்டிவ் கொமன்ஸ்" எனும் இணைய உரிமையை உபயோகித்து வந்தேன். இதில் எனது ப்ளாக்'ஐ ரெஜிஸ்ட்டர் செய்து உரிமை பெற்றிட்டேன். அதனால் இதில் எழுதப்படும் அனைத்து படைப்புகளுக்கும் நான் தனித்தனியே உரிமம் பெற வேண்டிய அவசியமில்லை. அதில் வழங்கப்படும் உரிமத்தின் ஒரு வகை, என் அனுமதியுடன் மாத்திரம் எனது படைப்புகளை மாற்றம் ஏதும் செய்யாமல் அப்படியே பிரசுரிக்க முடியும். இதுவே என் 'ப்ளாக்' இற்கு எடுக்கப்பட்டிருந்தது. எனவே எனது படைப்புகள் அனைத்திற்கும் இந்த பதிப்புரிமை வந்துவிடும். இப்போது இந்த பதிப்புரிமையை பயன்படுத்தி என்னால் எனது ஆக்கத்தை காப்பி செய்த அனைவரையும் கோர்ட்டிற்கு இழுக்க முடியும்.&nbsp;</div><div>இதுவே காப்பிரைட் இல்லாத பட்சத்தில் எம்மால் சட்ட ரீதியாக ஒன்றும் செய்ய முடியாமல் போகும். அதே சமயம் எம்மிடம் இருந்து காப்பி செய்த இன்னொரு நபர் எமக்கு முன்னால் அதை காப்பிரைட் செய்து கொண்டால் விஷயம் இன்னும் மோசமாக போய்விடும். சட்ட ரீதியாக அது அவரது ஆக்கமாக போய் விடும். அப்புறம் காப்பி செய்தவரிடம் போய் நாம் நீதி, தர்மம் எல்லாம் பேசி கன்வின்ஸ் பண்ணித்தான் ஏதாவது பண்ண வேண்டி இருக்கும். &nbsp;</div><div><br /></div><div>ஒரு படைப்பாளியின் பாயின்ட் ஒப் வியூ இல் தனது படைப்பை தன் அனுமதி பெறாது வேறு ஒருவர் தனது அவரது படைப்பாகவோ அல்லது ஒரிஜினல் ஆக்கம் இன்னாருடையதுதான் என்று குறிப்பிடாது சும்மா வெளியிடுவது ரொம்ப வேதனை தரக் கூடிய ஒரு விஷயம். சினிமா கதைகள் பற்றிய பிரச்சனைகள் கோர்ட்டுக்கு போவதை அடிக்கடி வாசித்திருப்பீர்கள். இவ்வாறு தன் ஒரிஜினல் ஆக்கம் சிம்பிளாக காப்பி செய்யப்படுவதை தடுக்கத்தான் சோப்பா / பைப்பா வந்து தொலைத்தது.</div><div><br /></div><div><b>சோப்பா / பைப்பா என்ன செய்ய முடியும்?</b></div><div>இதில் ஆழமான உட்கட்டமைப்புகள் இருக்கின்றன. அது அந்த நாட்டு லோயர்களுக்கே தெளிவாக இன்னும் புரிந்து கொள்ள முடியாமல் இருக்கிறதால் ஒரு சிம்பிள் பாயின்ட் ஒப் வியூ இல் பார்க்கலாம். நீங்கள் உங்கள் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து ஒரு வீடியோ ஒன்றை உருவாக்குகிறீர்கள் என்று வைத்துக் கொள்வோம். அதில் கொஞ்சம் நல்லா இருக்கட்டுமேன்னு பின்னணியில் ஒரு பாடல் ஒன்றை ஓட விடுகிறீர்கள். இதை இன்டர்நெட்டில் யூடியூப்பிலோ அல்லது பேஸ்புக்கிலோ பகிர்கிரீர்கள். இப்போது ஆரம்பிக்கிறது சோப்பா'வின் ஆப்பு. அதை நீங்கள் அவர்களிடம் காசு கொடுத்து வாங்கியதற்கான ஆதாரம் இல்லாத பட்சத்தில் உங்கள் வீடியோ தூக்கப்படும். அதை ஷெயார் பண்ண அனுமதி அளித்ததற்காக யூடியூப் மற்றும் பேஸ்புக் இற்கும் சில நேரங்களில் வரும் ஆப்பு. அவை முற்றாக தடை செய்யப்படும் அளவிற்கு கூட போகலாம். கூகிள் தனது சேர்ச் ரிசல்ட்ஸ்'இல் உங்கள் வீடியோவை காட்டினால் கூகிள் சந்திக்கு இழுக்கப்படும்.&nbsp;</div><div><br /></div><div>இதெல்லாம், ஒரு படைப்பாளியின் சுயத்தை காக்கிறோம் என்ற போர்வையில் செய்ய இருக்கிறது இந்த சோப்பா. இந்த சட்டம் வந்தால் ஒரு படைப்பாளியின் படைப்பை அவரது அனுமதியில்லாமல் போட்டால் அதற்கு வழக்கோ வாயிதாவோ கிடையாது. டைரக்ட்'ஆக ஆப்புதான். உங்கள் தளம் முடக்கப்படும். அதுவே நீங்கள் ஒரு "ப்ளாக்" வைத்திருந்து அது வேர்ட்பிரஸ்ஸில் அல்லது பிளாக்கர்'இல் ஹோஸ்ட் செய்யப்பட்டிருந்தால் உங்கள் தளத்தை அனுமதித்ததற்காக அவற்றிற்கும் விழும் செம அடி.&nbsp;</div><div>டி.என்.எஸ் தடை என்ற ஒரு புது பிரச்சனை. ஒரு கட்டத்தில் இலங்கை அரசு தனக்கு எதிரான தளங்களை நாட்டிற்குள் பார்க்கவிடாமல் செய்தது உங்களுக்கு தெரியும். இது போன்ற ஒரு தடை குறிப்பிட்ட தளத்தின் மேல் விழும். இதுவே வேர்ட்பிரஸ் இல் இருக்கும் ஒரு தளத்திற்கு விழும் போது அதில் ஏற்றப்பட்டிருக்கும் இன்னும் பிற தளங்களுக்கும் சேர்ந்து பாதிப்பை உண்டாக்கும். சனி போனால் தனியே போகாது என்பதாகி விடும் கதை. &nbsp;டி.என்.எஸ் தடை&nbsp;எல்லாருக்கும் புரிய சாத்தியமில்லையால் அதை ஆழமாக அலசத் தேவை இல்லை.</div><div><br /></div><div>இன்னொரு சிம்பிள் எக்ஸாம்பிள். ஒரு நடிகையின் போட்டோவை ஒருவர் அவரது ப்ராபைல் பிக்சர்'ஆக பேஸ்புக்'இல் போடுகிறார் என வைப்போம். இது ஒரு பெரிய போட்டோக்ராபி அல்லது விளம்பர நிறுவனத்தின் காப்பிரைட் செய்யப்பட்ட புகைப்படமாக இருக்கும் பட்சத்தில் அந்த நபரின் கணக்கு முடக்கப்படலாம். பேஸ்புக் இதை அனுமதித்ததுக்காக டி.என்.எஸ் தடை செய்யப்படலாம். இதெல்லாம் கண நேரத்தில் நடக்கலாம்.&nbsp;</div><div><br /></div><div>ஆன்லைன் இல் படம் பார்ப்பதற்கும் பாட்டுக் கேட்பதற்கும் டவுன்லோட் செய்வதற்கும் காசு செலுத்த வேண்டி இருக்கும். ஒரு பாட்டுக்கு 2$ ஒரு படத்திற்கு மற்றும் ப்ரோக்ராம் இற்கு 50$ எனக் கட்டணம் இருக்கலாம். &nbsp;டொரன்ட் தளங்கள் முற்றாக தடை செய்யப்படும்.</div><div><br /></div><div>இந்த சட்டம் ஏற்பட இருப்பது என்னவோ அமெரிக்காவில்தான் என்றாலும் உலகத்தில் உள்ள அனைத்து நாடுகளையும் இது மறைமுகமாய் மற்றும் நேரடியாய் பாதிக்கப்போவதை மேல் சொன்னவற்றில் இருந்து விளங்கிக் கொள்ள முடியும். சின்னொரு தப்புக்கு இவ்ளோ பெரிய தண்டனையா என்று கேட்கும் அளவிற்கு இது பாதிப்பை கொண்டு வரும்.&nbsp;</div><div><br /></div><div>இப்போது அன்சார் நானாவின் விஷயத்திற்கு வருவோம். அவர் சொன்னது போல் இதை நாம் எதிர்ப்பதால் பிரயோஜனம் (நேரடியாக) இல்லைதான். இருப்பினும் கடந்த வருடம் நவம்பர் மற்றும் டிசம்பரில் அமெரிக்க சட்டவாக்க கழகத்தில் நடந்த முதலாவது வாசிப்பின் பின் அதன் தொடர்ச்சி பெப்ரவரிக்கு ஒத்திப் போடப்பட்டது. இந்த இடைப்பட்ட காலத்தில் உலகம் முழுதும் இதற்கு எதிர்ப்பு இருப்பதை காட்டுவதன் மூலம் இது சட்டமாதலை தடுக்கலாம் என்றே அனைவரும் இதற்கான எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுகின்றார்கள். அமெரிக்க மக்கள் மட்டுமே இந்த சட்டத்தை நேரடியாக செயலிழக்க எதுவாக இருக்கும் பட்சத்தில் நாம் அவர்களை ஊக்குவிக்க வேண்டிய ஒரு கட்டத்தில் இருக்கிறோம். தங்களது பிரதிநிதியான செனட்டர் இற்கு விரிவான பெட்டிஷன்களை அந்நாட்டு மக்கள் எழுதிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். இருந்த போதும் சோப்பா'இற்கு செனட் சபையில் பெரும்பான்மையான ஆதரவு இருக்கத்தான் செய்கிறது. ஒரு சில முக்கியமான, படங்கள் தயாரிக்கும் கம்பனிகள் இவர்களுக்கு சூட்கேஸ் அனுப்பி இருப்பதாலேயே இந்த ஆதரவு என்கிறது ஒரு வட்டாரம்.&nbsp;</div><div><br /></div><div><b>எதிர்ப்பு நடவடிக்கை!</b></div><div>ஆரம்பத்தில் இந்த சட்ட அமுலாக்கத்தை மிகத் தீவிராமாக ஆதரித்தது "கோ டாடி" எனும் ஒரு டொமைன் ரெஜிஸ்ட்றார் கம்பனி. (அதாவது, உங்கள் பெயரில் ஒரு தளத்தை தொடக்க வேண்டுமானால் நீங்கள் "உங்கள் பெயர் . கொம்" என்ற இணைய முகவரியை இது போன்ற ஒரு டொமைன் ரெஜிஸ்ட்றார் இடமே வாங்க வேண்டும்.) இதனால் இதில் கணக்கு வைத்திருந்த அநேகமான மக்கள் இதிலிருந்து விலகி வேறு ஒரு இடத்தில் சேர்ந்து கொண்டார்கள். இதில் இந்தக் கம்பனிக்கு ஒரு மாதத்தில் பல மில்லியன் டாலர்கள் நஷ்டம் ஏற்பட்டது. இது பாரிய அளவில் நடந்த முதலாவது எதிர்ப்பு நடவடிக்கை.&nbsp;</div><div>இன்னொரு கட்டமாக நேற்று விக்கிபீடியா அதன் ஆங்கில பக்கத்தை முடக்கியது. சற்று நேரத்தின் முன் வெளியாகி இருக்கும் கணக்கின் படி நேற்றைய நாளிலே விக்கிப்பீடியாவை பார்க்க முயற்சித்த எண்ணிக்கை ஏனைய நாட்களைக் காட்டிலும் மிக அதிகமாம். சற்று யோசித்துப் பார்க்கலாம், விக்கிபீடியாவும் கூகிள் உம் இல்லாத இணையத்தை கற்பனை செய்ய முடியுமா?&nbsp;</div><div><br /></div><div><b>எதிர்ப்பின் விளைவு!</b></div><div>சில மணித்தியாலங்களின் முன் பைப்பா சட்டத்தை உருவாக்குவதில் பங்களித்த மற்றுமொரு முக்கியமான நபர்அதிலிருந்து விலகிக் கொண்டுள்ளார். ஏனையோரையும் இதற்கான ஆதரவை கைவிட சொல்லி அவர் கேட்டிருப்பது கூடுதல் நலம்.</div><div><br /></div><div>இது இவ்வாறு இருக்க, சோப்பா'வின் இறுதி முடிவு பெப்ரவரியில் நடக்க இருக்கும் அடுத்த கட்ட வாசிப்பின் பின்னர்தான் தெரிய வரும். அதுவரை இருக்கும் நேரத்தில் எம்மால் முடியுமான விதங்களில் எமது எதிர்ப்பை நாம் வெளிப்படுத்துவோம்.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-7851154545799251557?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-1798911231200878622012-01-13T17:19:00.000+05:302012-01-13T23:15:22.958+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />"நண்பன்" படத்தில் வரும் ஒரு அழகான பாடலின் அருமையான வரிகள் இவை. எனக்கு ரொம்பவே பிடித்துப் போனாதால் அதை இங்கே பகிர்கிறேன்.<br /><br />நல்ல நண்பன் வேண்டும் என்று,<br />அந்த மரணமும் நினைக்கிறதா?<br />சிறந்தவன் நீதான் என்று,<br />உன்னை கூட்டிச் செல்ல துடிக்கின்றதா?<br /><br />இறைவனே, இறைவனே, இவனுயிர் வேண்டுமா?<br />எங்கள் உயிர் எடுத்துக்கொள், உனக்கது போதுமா?<br />இவன் எங்கள் ரோஜா செடி,<br />அதை மரணம் தின்பதா?<br />இவன் சிரித்து வீசும் ஒளி,<br />அதை வேண்டினோம் மீண்டும் தா.<br /><br />உன் நினைவின் தாழ்வாரத்தில்,<br />எங்கள் குரல் கொஞ்சம் கேட்கவில்லையா?<br />மனம் என்னும் மேம்பாலத்தில்,<br />எங்கள் ஞாபகங்கள் பூக்கவில்லையா?<br /><br />இறைவனே இறைவனே, உனக்கில்லை இரக்கம்தான்...<br />தாய் இவள் அழுகுரல், கேட்ட பின்னும் உறக்கமா...<br /><br />வா நண்பா வா நண்பா, தோள்களில் சாய வா.<br />வாழ்ந்திடும் நாளெல்லாம், நான் உன்னை தாங்கவா?<br /><div><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-179891123120087862?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-51424307257901469592012-01-12T04:18:00.000+05:302012-01-12T04:18:42.943+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">பொதுவாவே ரீமேக்கும் படங்கள் அதீத எதிர்பார்ப்பைக் கொண்டிருக்கும். பெரும்பாலான ரீமேக்கிய படங்கள் ஒரிஜினல் படங்களின் நல்ல பெயரைக் கெடுத்த ஹிஸ்டரியே தமிழில் அதிகம். அதையும் மீறி, ஒரு ரீமேக்கிய படம் ஒரிஜினல் படத்தை விட நல்ல பெயர் வாங்குகிறது என்றால், ஒரே ஒரு காரணம்ஒரிஜினல் படம் அல்ட்ரா பிளாப் ஆக இருக்க வேண்டும். இந்த விதி எல்லாவற்றையும் மீறும் வரிசையும் ஒன்று இருக்கிறது. தரமான டைரக்டர் மற்றும் நடிகர் உடன் சிறந்த ஸ்க்ரீன் ப்ளே கலந்து செய்யும் படங்களுக்கான வரிசை. அதில் சமீபமாக வந்த அல்லது வர இருக்கின்ற படம், "நண்பன்".<br /><br />நான் "விஜய்" ரசிகனோ அல்லது ஹால்மார்க் குத்திய விமர்சகனோ கிடையாது. எப்போதாவது மூடு மற்றும் நேரம் இருந்தால் தியேட்டருக்குப் போய் அடித்துப் புடித்தேனும் டிக்கட் வாங்கி வேறு வழியே இல்லாமல் முன் வரிசையில் எழுபது டிகிரி கோணத்தில் தலையை நிமிர்த்தி படம் பார்க்கும் அக்மார்க் அப்பாவி. ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் என்னால் கொஞ்சம் விரிவாக (??! மிஞ்சி மிஞ்சிப் போனால் நான்கு பந்திக்கு மேல் போகாது என நினைக்கிறேன்) எழுதப்படும் ஒரு விமர்சனம் இது. காரணம், என்னுள் எழும்பி இருந்த ஒரு நெகடிவ் தோட்'ஐ உடைத்தெறிந்த மற்றொரு படம், இந்த நண்பன்.<br /><br />படத்தின் கதையை பற்றி நான் விளக்கத் தேவையில்லை. ஏற்கனவே நாம் நூறு முறை டி.வி.டி.யில் பார்த்து விட்ட அதே "த்ரீ இடியட்ஸ்" கதைதான். ஏற்கனவே ஹிட் ஆகிவிட்ட கதையை மீண்டும் எடுப்பதால் "ஷங்கர்" சொதப்பிவிடுவாரோ என்ற பயம் ஒரு பக்கம், சிங்கிள் ஹீரோயிசத்துக்கு முக்கியத்துவம் குடுத்து அடுத்தடுத்து படங்கள் விஜய் பண்ணுவதால் அவருக்காக கதையை மாற்றி சொதப்பிவிடுவார்களோ என்ற பயம் மற்றப் பக்கம் இருக்க வந்தே விட்டது, "நண்பன்". வி.ஐ.பி. ப்ரிவியூ என்ற பெயரில் படம் ஆபீசியலாகரிலீஸ் ஆவதற்கு முன்பே ரெண்டு நாளைக்கு முதல் ஒரு ஷோ போட்டு, அதற்கு சாதாரண டிக்கட் விலையை விட ஐந்து மடங்கு விலை வைத்து பணம் பறிப்பார்கள். அதில் ஒரு ஷோ'க்கு இரவு போய்த் தொலைத்தேன். டிக்கட் ஓசி தான்.<br /><br />ம்ம்ம்... படம் பற்றி சொல்வதென்றால். முதலாவது விஜய். வெளிப்படையாக சொல்லப் போனால் இதுவரை விஜய் நடித்த படங்களில் மெச்சக்கூடியது இதுதான் எனலாம். நீண்ட நாளைக்கப்புறம், பூக்கள் சொரியாமல், தார தப்பட்டைகள் இல்லாமல் ஒரு இன்ட்ரோ. படம் தொடங்கியதில் இருந்து விஜய் வரும் சீன்கள் எல்லாமே அமைதியான, தன்புகழ் பாடாத, பன்ச் டயலாக் பேசாத நடிப்பில் அருமையாக கவர்கிறார். நிச்சயமாக வழக்கமான விஜய் படங்களில் அவரது நடிப்பில் கூடுதலாக இருக்கும் ஏதோ ஒன்று இந்தப் படத்தில் இல்லை. அதுவே அவரை அழகாகக் காட்டுகிறது.<br />அடுத்தது ஷங்கர். ஹட்ஸ் ஆப் டு ஹிம். ஒரிஜினல் படத்தின் பிரேம் பை பிரேம் காப்பியை எடுத்திட்ட போதிலும் தனது டச்சை வைத்துப் படம் இயக்கி இருப்பது கூடுதல் தைரியம். மதன் கார்க்கியின் உதவியுடன் ஷங்கரின் ஸ்க்ரீன்ப்ளே புகுந்து விளையாடுகிறது. ஜீவா'வும் ஸ்ரீகாந்தும் நடிப்பில் பின்னுகிறார்கள். இலியானா, நோ வேர்ட்ஸ். நிஜமாவே அழகினால் கொள்ளை அடிக்கிறார். சத்யராஜ், சத்யன் என எல்லாருமே அழகாக நடித்திருக்கிறார்கள்.<br /><br />குறிப்பிடத்தக்க சீன்கள் நிறையவே இருக்கின்றன. ஸ்ரீகாந்த் தன் அப்பாவிடம் மனசு விட்டுப் பேசும் அந்தக் காட்சியில் கண்ணீர் வந்துவிட்டது. அதே போல செம டச்சிங் ஜீவா ஹாஸ்பிட்டலில் இருக்கும் காட்சி. "த்ரீ இடியட்ஸ்"இல் சைலன்சர் பேசும் அந்த புகழ் பெற்ற ஸ்பீச் இதில் இன்னும் சூப்பர்ப். தியேட்டரே வயிறு குலுங்க சிரித்தது. இலியானா விஜய்க்கு லிப் கிஸ் குடுக்கும் காட்சி, விஜய் "வைரஸ்'ஐ வெளியே எடு" என சொல்ல (வைரஸ் எனப் பெயரிடப்பட்ட 'கார் பேட்டரியில் இருந்து ஏ.சி கரண்ட் தயாரிக்கும் இன்வேர்ட்டர்) 'மில்லிமீட்டர்' சத்யராஜை "கெட் அவுட் சார்" எனத் தள்ளிக்கொண்டு போகும் காட்சி என டச்சிங் சீன்ஸ் ஏராளம்.<br /><br />முடிவு: படம் ஓடும். ஹார்ட்கோர் விஜய் ரசிகர்கள் இல்லாதவர்களும் ரசிப்பார்கள். நீண்ட நாளைக்கப்புறம் விஜய் இடமிருந்து ஒரு அல்டிமேட் பெர்போர்மன்ஸ்.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-5142430725790146959?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-66012267312458762182012-01-06T04:15:00.000+05:302012-01-06T14:48:54.106+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">சில பெயருக்கு என்ன அர்த்தம் என்றெல்லாம் தெரியாமலேயே அதைக் கேட்டவுடனேயே, "அழகு" என்றுதான் இருக்க வேண்டும் என அடித்துக் கூறும் நாமங்களின் பட்டியலில் முதலிடத்தில் இந்த 'சிதாரா' இருந்து தொலைத்திருக்க வேண்டும். பேஸ்புக்கில் தொடக்கி ஸ்கைப்பில் கண்டினியூ ஆகும் நவீன காலக் காதல் காம லீலைகளில் ஒரு வர்க்கம் தேக்கி நிக்க, மற்றப் பிரிவு கடிதங்களில் இருந்து செல்போனுக்கு ட்ரான்ஸ்பர் வாங்கி இருந்தது. இந்தப் பிரிவில் வந்தவன்தான் 'அலன்'. தன் மொபைல் நம்பரில் ஒன்று இரண்டை மாற்றி வரும் நம்பருக்கு டயல் செய்யும் வித்தை தொடங்கி வீறாப்பாய் நடை போட்ட சமயம் அலன்னின் கோல்'இற்கு மறுமுனையில் ஆன்சர் செய்தவள் சிதாரா. ட்ரான்ஸ்பர் வாங்கிய பிரிவைச் சேர்ந்த மற்றொரு ஜென்மம்.<br /><br />நான் அங்கிளை மீட் பண்ண சென்றிருந்தேன்.<br />"எக்ஸ்கியூஸ் மீ, டாக்டர் நம்பிராஜன்னை பார்க்கணும்"<br />"இப்போ பேஷன்ட் வியூவிங் டைம் இல்லியே. ஈவினிங் பைவ்'கு அப்றோம் வாங்க. இப்போ அவர் முக்கியமான ஒரு வேலையா இருக்கார்"<br />"இல்ல, அவர்தான் கோல் பண்ணி வர சொல்லி இருந்தார்."<br />பேரை சொன்னேன்.<br />"ஆ, ஐயாம் சாரி. யு கேன் கோ இன்" என்றாள் அந்த அழகுப் பதுமை. வயது ஒரு இருபத்தைந்து இருக்க வேண்டும். எனக்கு அப்போதுதான் இருபத்திரண்டு எட்டி இருந்தது. இருந்தாலும் அவளை அக்கா முறையில் வைத்துப் பார்க்க 'அன்ட்ரோஜென்ஸ்' இடம் கொடுக்கவே இல்லை. உள்ளை நுழைந்தேன். என்னை உள்ளே விட்டு மூடிக்கொண்ட கதவில், டாக்டர் நம்பிராஜன், சீப் டாக்டர் என்றும் இன்னு பிற அவரது ஸ்பெஷல் படிப்புகளுக்கு ஏதுவான எழுத்துக்களும் இருந்தது.<br /><br />அலன்னின் செல் பேச்சுகள் சிதாராவுடன் தொடர்ந்த வண்ணமே இருந்தன. "ஹேய், எப்டி இருக்கே"வில் தொடங்கி, காலையில் என்ன டூத்பேஸ்ட், சாப்பாட்டிற்கு என்ன கறி என்று போய் "அப்றோம், ஏதாவது சொல்லேன்" என்பதில் வந்து முடியத்தொடங்கின. "இல்ல நீயே சொல்லு" என்று சொல்லுவாள் அவள். சொல்லுவதற்கு எதுவுமே இல்லாமல் இருந்தாலும் அவளது குரலில் வோட்கா ஊற்றுவது போல் புலம்பித் தீர்ப்பான் அவன். கிரிக்கட் விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் போது ரிங்-கட்ஸ் வந்தால் பாதி ஆட்டத்திலேயே நழுவி விடுவதாலும், நைட் அவுட் என்று போய் கூட்டத்தோடு சேராமல் பால்கனியில் போய் இருந்து கொண்டு செல்லை காதில வைத்து வானத்தைப் பார்த்து சிரித்து சிரித்து பேசுவதாலும், கோல் எடுக்கும் போது எல்லாம் 'வெயிட்டிங்' விழுவதாலும் மட்டும் ப்ரெண்ட்ஸ்'கு அலன்னின் மீது சந்தேகம் அதிகரித்து விடவில்லை. புதுசு புதுசாக சிம் வாங்கி எந்த பேக்கேஜ் சீப்பானது என்று ரிசேர்ச் செய்கிறேன் என்று அவர்களிடத்தில் அவன் சொன்ன போதும் சேர்த்துத்தான் வந்தது.<br /><br />"வா முறு, ஹவ் ஆர் யூ? ஐ தின்க் திஸ்இஸ் த பர்ஸ்ட் டைம் யூ ஆர் கமிங் ஹியர் ரைட்?" என்றார் நம்பிராஜன். டாக்டர். என் பேமிலி பிரண்ட். அப்பாவின் நெருங்கிய நண்பர். "யாஹ் அங்கிள். நோர்மல்லி ஐ யூஸ்ட் டு கம் டு யுவ கிளினிக் ஒன்லி நா. ஐ'யாம் நியூ ஹியர், அஸ் யூ செட்" என்று சொல்லி வைத்தேன். நான் அவரை சந்திக்க வந்திருந்தது "ஜெனரல் ஹாஸ்பிட்டல்"க்கு. "சோ, யூ குட் ஹேவ் கெஸ்ட் தட் தேயார் இஸ் சம்திங் இம்போர்டன்ட் எஹ்" என்றார். ஆமாம் என்கிற மாதிரி தலையாட்டினேன். "அக்சுவல்லி இட் இஸ் ரைட். அன் இம்போர்டன்ட் மேட்டர்." என்றபடியே ரோலிங் ச்செயார்'இல் இருந்து எழுந்து கொண்டார்.<br /><br />சிதாரா அவளது போட்டோ அனுப்பி இருந்தால். நண்பர்கள் எல்லாரும் வாய் திறந்தார்கள். நிஜமாவே கொள்ளை அழகு அவள். ப்ரெண்ட்ஸ்'இல் ஒருத்தன் ஆரம்பித்தான், "மச்சான் நான் இவளை எங்கோ பாத்திருக்கேன்டா". அலன் சொன்னான், "ச்சான்சே இல்ல. இவள் நம்ம ஊரே இல்ல".<br />"மச்சான் இன்னொரு தரம் காட்டுடா."<br />"செம்மயா இருக்காடா"<br />"எப்டிடா புடிச்சே?"<br />புகழாரங்கள் அவனைத் தூக்கி செங்குத்தாய் கீழே இறங்கும் ஒரு மலையின் விளிம்பில் கொண்டு போய் நிப்பாட்டி விட்டன. சத்தம் போட்டு கத்துவதை மனசுக்குள் நினைத்துக் கொண்டான். தான் 'சிதாராவை' பிடித்த கதையை சொன்னான். எல்லா ப்ரெண்ட்ஸ்'உம் செல்லை எடுத்து புதுப் புது நம்பர் டயல் செய்யத் தொடங்கினார்கள். "ஹலோ" என்று சொன்னவை பெரும்பாலும் ஆண்களாகவே இருந்தார்கள். மீதி சுவிட்ச்ட் ஆப்'இல் இருந்தது.<br /><br />"அப்டி என்ன அவசரம் அங்கிள்?"<br />"என்னோட கொஞ்சம் வாறியா? ஐ நீட் டு ஷோ யூ சம்திங்" என்றபடி வெளியே போனார். மனசில் பல விஷயங்கள் ஓடத்தொடங்கின. அப்படி எதைக் காட்டப் போகிறார் என்பதை முன்னாடியே ப்ரடிக்ட் பண்ண ட்ரை பண்ணினேன். கொரிடோரில் அவர் பின்னால் நடந்து போனேன். "அப்றோம் சும்மா ஏதாவது சொல்லேன்" என்றார் என்னைப் பார்த்து. எங்கேயோ எனக்கு 'கிளிக்' என்ற சத்தம் கேட்டது. "வாட்? அங்கிள்?"என்றேன். "சும்மா நடக்காமல் ஏதாவது பேச சொன்னேன். சோ, ஹவ் இஸ் யுவர் ஸ்டடீஸ்?" என்றார். டிப்பிகல் அங்கிள்'ஸ் கேள்வி. "கோயிங் ஓன்" என்றேன். டிப்பிக்கல் ஸ்டூடண்ட்'ஸ் பதில்.<br /><br />அலன் கொஞ்சம் மூட் அவுட் ஆகத் தொடங்கி இருந்தான். அடிக்கடி கோபம் வந்தது. ப்ரெண்ட்ஸ்'இடத்தில் எரிந்து எரிந்து விழுந்தான். நைட் அவுட்டுகளில் நண்பர்கள் அவன் சிதாராவுடன் சண்டை போடுவதை ஒட்டுக் கேக்கத் தொடங்கினார்கள். டீ.வீ.யில் பார்ப்பதற்கு யாருமேயில்லாமல் செக்ஸ் படம் ஒடி முடிந்தது. சிகரட் பிடித்தான். அதிகமாய் பிடித்தான். குடித்தான். கெட்ட வார்த்தை ரொம்ப யூஸ் பண்ணினான். அவளும், சரி சமமாய் சண்டை போட்டால். "நீ என் ப்ரெண்ட் தானே, எதுக்கு இவ்ளோ ரைட்ஸ் எடுத்துக்கறே" எட்ன்று எஸ்.எம்.எஸ் பண்ணினாள். "நான் உன்ன லவ் பன்றேண்டி" என்று ரிப்ளை பண்ணினான். "ஆரம்பத்துல நாம எப்டி பேசிக்கிட்டோம் என்று ஞாபகம் இருக்கா? எனக்கு வீட்ல ஏற்கனவே ப்ரோபோஸ் பண்ணியாச்சு என்று சொல்லி இருக்கேன்ல" என்று அவள் அனுப்பினாள். கையில் இருந்த கிளாசை தூக்கி எறிந்தான். அது நிலத்தில் பட்டு ஜம்ப் பண்ணி இரண்டாவது தரம் நிலத் தொடுகையுறும் கணத்தில் வெடித்துச் சிதறியது. அவள் வேறு ஒருத்தனுடனும் போனில் பேசுவதாய் ப்ரெண்ட்ஸ்'இடம் சொல்லி அழுதான்.<br />வலிக்குதுடா என்றான்.<br /><br />"கம் இன்" என்றார்.<br />என்ட்ரன்ஸ்'இல் "மோர்க்" என்று ஒரு போர்டு தொங்கியது. ஏதோ வில்லங்கம் இருப்பதை அந்த போர்டு அன்டர்லைன் பண்ணிக் காட்டியது. பின்னால் போனேன். கொஞ்சம் உள்ளே போனோம். "பிண நாற்றம் அடிக்குது" என்ற வரி அச்சு அசலாக பொருந்தும் இடத்தில் இருந்தோம். மூக்கை பொத்திக் கொண்டேன். ஒரு ஸ்ட்ரெச்சர்'ஐ இழுத்து வந்தார். "டூ யூ நோ திஸ் கய்?" என்ற படியே துணியை அகற்றிவிட்டார். கொஞ்சம் தூக்கித்தான் போட்டது. முதன் முதலாக எனக்கு ரொம்பத் தெரிந்த ஒரு நபரின் பிணத்தின் பக்கத்திலே நின்றேன்.<br />"யாஹ்.... அங்கிள்... திஸ் இஸ்.... 'அலன்'..... வாட் த ஹெல்?" என்றேன். வார்த்தைகள் வரவில்லை. உடம்பு விறைத்துக் கொண்டது. அவனை<br />இப்படி ஒரு கோலத்தில் என்னால் பார்க்க முடியவில்லை. "என்னாச்சு அங்கிள்?"<br />"சூசைட். விஷத்தை குடிச்சிட்டு கைய அறுத்துக்கிட்டான். நைட் நடந்து இருக்கு. காலைலதான் கண்டு புடிச்சிருக்காங்க. உன் ட்ரைவிங் லைசன்ஸ் இவன் பர்ஸ்ல இருந்துச்சு. சப் இன்ஸ்பெக்டர் மேஜைல இருந்து எடுத்துட்டு வந்தேன். சோ தோட், மஸ்ட் பீ யுவர் ப்ரெண்ட். நீ லஞ்ச்'கு தான் ஊருக்கு வாறேன்னு அம்மா சொன்னாங்க. சோ வர சொல்லி இருந்தேன். க்ளோஸ் ப்ரெண்ட்'ஓ?"<br />கொஞ்சம் நேரம் பித்துப் பிடித்து நின்றேன்.<br />"என் ப்ரெண்ட்டோட ப்ரெண்ட். க்ளோஸ் எல்லாம் இல்லை. ஒரு நாள் லைசன்ஸ் வேணும் என்று கேட்டான். குடுத்தேன். அவ்ளோதான்" என்றேன்.<br />"சரி வா, லெட்ஸ் கோ அவுட். சீம்ஸ் லைக் யூ ஆர் கெட்டிங் நேர்வஸ்" நிஜமாவே என்னமோ பண்ணிக் கொண்டே இருந்தது.<br /><br />அலன், சிதாரா பத்தி சொல்லிக் கொண்டிருந்த சமயத்திலேயே எனக்கும் அவளுடன் பேச வேண்டும் போலிருந்தது. அவனுக்குத் தெரியாமல் மொபைல்'இல் இருந்து சிதாரா நம்பரை எடுத்துக் கொண்டேன். வீட்டுக்குப் போய், எஸ்.எம்.எஸ் பண்ணினேன்.<br />"ஹாய்"<br />ஐந்து செக்கனில் வந்தது ரிப்ளை.<br />"ஹூ இஸ் திஸ்?"<br />எஸ்.எம்.எஸ்'ஸில் தொடர்ந்தது அரட்டை ரெண்டு நாள். யாரிடமும் சொல்லக் கூடாது என்று ப்ராமிஸ் வாங்கிக் கொண்டு நான் யார் என்று சொன்னேன். தெரிந்த உடனே, 'அலன்'னிடம் சொல்லப் போறேன் என்றாள். காலில் விழாத குறையாக கெஞ்சி அந்த ஆப்பரேஷன்'ஐ கேன்சல் செய்தேன். "சரி, இனி எதுவுமே மறைக்கக் கூடாது" என்று ப்ராமிஸ் வாங்கிக் கொண்டாள். சிரித்துக் கொண்டேன். அடிக்கடி அவள் போட்டோ எம்.எம்.எஸ். பண்ணினாள். அலன் எப்படி வழிந்தான் என்று சொன்னாள். அவன் போர் என்றாள். வீட்டில் ப்ரோபோஸ் பண்ணி இருப்பதாய் சொன்னாள். "இனியும் புதுசா யாராவது பசங்க கூட பேசுவியா?" என்று கேட்டதற்கு "மாட்டேன்" என்றாள்.<br /><br />"அங்கிள், ஐ கோ ஹோம். மனசே சரி இல்லை"<br />"ஓகே, கேரி ஓன்"<br />வெளியே வந்தேன்.<br /><br />"ஹாய்'டா ஜஸ்ட் கேம் ஹோம். ஹவ் இஸ் த ஜர்னி. டயர்ட் ஆ?. மிஸ் யூ டா" என்று சிதாரா'விடம் இருந்து எஸ்.எம்.எஸ் வந்தது.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-6601226731245876218?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-23049513302491834772011-12-25T01:38:00.002+05:302011-12-25T21:44:47.806+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ஹேய் நீ...<br />ஆமா உன்னைத்தான்...<br />எப்படி இருக்கிறாய்? டூ யூ ரிமேம்பர் மீ? ஹிஹி... அதெப்படி மறந்துவிட முடியும்? நாம்தான் ஒருவரை ஒருவர் லவ் பண்ணித் தொலைத்தோமே. ஹேய் வெயிட். லவ்... பண்ணினோமா? பண்ணினேன். ரைட்? நான் மட்டும்தானே?<br />நோ... நோ, நோ, நோ...<br />அதெப்படியோ தெரியல? எல்லாப் பொண்ணுங்களாலயும் எப்பிடித்தான் முடியுதோ? ஒரு விஷயத்தை பண்ணிட்டு அது மாதிரி ஒண்ணு நடந்ததாவே காட்டிக்காம இருக்கறதுக்கு... ரீசனே இல்லாம சண்டை போடுறதுக்கு... நீங்களே தப்பு பண்ணினாலும் எங்களை மன்னிப்பு கேக்க வைப்பதற்கு... புரியல...<br />பொண்ணுங்க மனசு ஆழம்னு சொல்றது பொய்'னு நெனச்சி இருக்கேன். ஆனா, அன்னிக்கு புரிஞ்சிச்சு. உன் மனசுல நான் இல்லைன்னு நீ தூக்கி எறிஞ்சிட்டு போனப்போ விளங்கிச்சு. பைத்தியம் புடிச்சிச்சு.<br />உனக்கு ஞாபகம் இருக்கா? உன் கால்ல விழாத குறையாய் கெஞ்சினேன். மே பீ, உன் பிசி வேர்க்ஸ்'ல நீ மறந்திருப்பே. இல்ல, உனக்கு விளங்கியும் விளங்காதமாதிரி இருந்திருப்பே. நோ ப்ராப்ளம். ஆனா... வலிக்குதுடி...<br />நீங்க எல்லாரும் பெரியவங்கதான். உங்க கால்தூசிக்கு கூட நான் சமமாக மாட்டேன்தான். ஒண்ணு மட்டும் ஞாபகம் வச்சிக்கோங்க, நீங்க நொந்து போய் இருந்த டைம்ல அட்லீஸ்ட் உங்க கண்ணீரை துடைச்சு வச்சிருக்கேன். ஏதோ என்னால முடிஞ்சது. நீங்க கேக்கலாம், "அதுக்காக லவ் பண்ணனுமா?"எண்டு. வாஸ்தவம்தான், கால்ல போடுற செருப்ப தலைல கிரீடமா வைக்க முடியாதுதான். ஆனா இந்த செருப்புதான் கிரீடத்தை விட பல மோசமான விஷயங்களில் இருந்து உங்களை காப்பாற்றி இருக்கு.<br />சரி விடுங்க. லவ் பத்தி பேச வந்துட்டு ஏதோ தத்துவம் எல்லாம் பேசிட்டு இருக்கேன். எதிர்த்த வீட்டு மாமி, என் அம்மாட்ட சொல்றாங்க, ஒரு நல்ல சைக்கோ டாக்டரிடம் காட்ட சொல்லி. ஹஹா, சைக்கோ டாக்டர்.<br />சரி விடுங்க. நான் இதெல்லாம் சொல்லி நீங்க மனசு மாறப் போறதுமில்ல. எனக்கு அது தேவையும் இல்ல.<br />சரி இந்த லெட்டருக்கு ஏன் "முன்னூற்றி நாற்பத்தொன்பது" என்று பேரு வச்சி இருக்கேன்னு நீங்க கேக்கலாம். பெருசா ஸ்பெஷல் ஒண்ணும் இல்ல. இது ஒரு முதன்மை எண் (ப்ரைம் நம்பர்). மேலும், அடுத்தடுத்து வரும் மூன்று முதன்மை எண்களின் கூட்டுத்தொகையாகவும் வரும் (<span style="background-color: white; font-family: sans-serif; line-height: 19px; text-align: -webkit-auto;">109 + 113 + 127).</span><br /><span style="background-color: white; font-family: sans-serif; line-height: 19px; text-align: -webkit-auto;"><br /></span><br /><span style="background-color: white; font-family: sans-serif; line-height: 19px; text-align: -webkit-auto;">அப்புறம், உன்னைப் பார்த்த&nbsp;</span>முன்னூற்றி நாற்பத்தொன்பதாவது நாள்.<br /><br /><span style="background-color: white; font-family: sans-serif; line-height: 19px; text-align: -webkit-auto;">அவ்ளோதான்.</span><br /><div style="text-align: -webkit-auto;"><span style="font-family: sans-serif;"><span style="line-height: 19px;"><br /></span></span><br /><span style="font-family: sans-serif;"><span style="line-height: 19px;">பலன்ஸ் அடுத்த லெட்டர்ல எழுதறேன்.&nbsp;</span></span></div><div style="text-align: -webkit-auto;"><span style="font-family: sans-serif;"><span style="line-height: 19px;">டேக் கெயார்.</span></span></div><div style="text-align: -webkit-auto;"><span style="font-family: sans-serif;"><span style="line-height: 19px;">பாய்.</span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2304951330249183477?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-20139667071807893152011-12-18T21:42:00.005+05:302011-12-18T23:23:58.862+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">நீ உதிர்த்த புன்னகைகள்<br />பனித்துளிகளாய்<br />மனதை செய்திடும் ஈரம்<br />உன் பார்வைகள்<br />மின்னலென பாய்ந்து<br />குத்திக் கிழித்திடும்<br /><br />கிழிக்கப்பட்ட&nbsp;மனதின்<br />சுவர்களின் வழியே<br />வண்ணமயமாய் பறந்து<br />என் முகம் மொய்க்கும்<br />பட்டாம் பூச்சிகள்<br /><br />என் முகம் பார்த்து சிரித்து<br />பின் வான் பார்த்து<br />நீ கண் சிமிட்டும்<br />கணத்தில் வந்துவிடுகிறது மழை.<br /><br />உன் அருகில்<br />வரும் செக்கனில்<br />எகிறுது ஹார்ட்பீட்,<br />கையும் களவுமாய்<br />பிடிபட்டாற் போல்<br />வியர்க்குது குப்பென.<br /><br />கஞ்சா அடிக்காமலேயே<br />வானில் பறக்கிறேன்<br />உன் ஞாபகம் வருகையிலே.<br />தண்ணி தெளிக்காமலே<br />மப்பு கலைகிறது<br />உனை நினைக்க மறக்கையிலே<br /><br />என்னோடு நீ பேசும்<br />ஒவ்வொரு நிமிடமும்<br />டீயில் தோய்த்து எடுத்த<br />பிஸ்கட் போல்<br />இளகுது நெஞ்சம்<br /><br />உன்னைப் பற்றி<br />நான் எழுதும் கவிதை<br />படித்த அம்மா<br />மெண்டல் ஆஸ்பத்திரிக்கு<br />போடுகிறார் கால் மேல் கால்...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2013966707180789315?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-5630945996640299552011-12-16T19:02:00.000+05:302011-12-16T19:05:15.537+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ஊஞ்சலை ஆட்டிவிட்டால் கொஞ்ச நேரம் வேகமாக ஆடி, அதன் பின் வேகம் குறைந்து ஒரு கட்டத்தில், புவியீர்ப்பின் ஆர்முடுகலில் பிழைக்கத் தெரியாது ஓய்வுக்கு வரும். இடப்பட்ட நேரத்தில், யார் யாரோ வருவார், ஏறி அமர்வார். தம் விருப்பத்திற்கு ஏற்ப வேகமாய் ஆட்டுவார். விரும்பியவரை அருகில் ஏற்றிக் கொள்வார். முன்னோக்கியும், அகலவாக்கிலும் அமர்ந்து ஆடுவார். எது எப்படியோ யாரும் ஊஞ்சலில் நிரந்தரமில்லை. ஒரு கணத்தில் ஊஞ்சலும் நிரந்தரமில்லை. காலங்கள் வேகமாய் நகர என் கண் முன்னே நான் ஏறி, வேகமாய் ஆடி, அம்மாவைக் கூப்பிட்டு 'ப்ளைட் ஒட்டுகிறேன் பார்' என்று சொன்ன ஊஞ்சல் கழற்றப்பட்டு கொஞ்ச நாள் ஸ்டோர் ரூமில் போடப்பட்டு பின்பு பழைய சாமான்கள் வாங்கும் வியாபாரியால் ஒரு ட்ரெக்ட்டர்'இல் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது.<br /><br />சரியாக ஆறு நாட்கள் முன் ஒரு காலை வேளையில் செல்போன் அலறவும், எடுத்துப் பார்த்தேன். சி.எல்.ஐ. உம்மாவின் நம்பர் காட்டியது. பொதுவாக காலை நேரங்களில் உம்மாவிடம் இருந்து கோல் வந்தால் ஏதும் முக்கியமான செய்தியாகவே இருக்கும். ஆன்சர் செய்தேன்.<br /><br />"மூத்தம்மாக்கு&nbsp;உடம்பு சரி இல்லை."<br /><br />&nbsp;[இங்கு மூத்தம்மா எனப்படுவது எனது கொள்ளுப்பாட்டியை. அதாவது பாட்டியின் அம்மாவை, அல்லது மூத்தம்மாவின் உம்மாவை. நான் எனது மூத்தம்மாவை/பாட்டியை 'மத்தம்மா' என்று அழைப்பதால் கொள்ளுப்பாட்டிக்கு 'மூத்தம்மா' என்ற உறவுப் பெயர் நிலைத்திருந்தது. இது போல இன்னும் குழப்பகரமான உறவுப் பெயர்கள் என் குடும்பத்தில் இருப்பதால் இதைப்பற்றி ஒரு விளக்கப் புத்தகம் எழுதலாம் என்றிருக்கிறேன்]<br /><br />"ஏன்? என்னாச்சு?"<br />"திடீர் எண்டு சுகம் இல்லாம போச்சு."<br />"சரி நான் வரணுமா?"<br />"வந்தா நல்லம்தான். நான் பாத்துட்டு சொல்றன்"<br />"சரி"<br /><br />வீட்டில் என்ன நடந்தாலும் உடனே சொல்லிவிடுவது உம்மாவின் வழக்கம்.<br /><br />அன்றைய நாள் கொஞ்சம் வித்தியாசமான உணர்வாக இருக்கவே மீண்டும் அடுத்த நாள் உம்மாவிட்கு கோல் போட்டேன். மூத்தம்மாவிட்கு சளி இருப்பதால் வருத்தம் அதிகமாக இருப்பதாகவும், சிலர் இது அவரது கடைசிக் கணங்களாக இருக்கக் கூடும் என்று சொல்வதாகவும், விஷயம் பரவி உறவுகள் பார்க்க வந்து கொண்டிருப்பதாகவும் சொன்னார். புறப்பட்டு வருவது நல்லம் என்றார்.<br /><br />அடித்துப் புடித்து செவ்வாய் இரவு வந்து சேர்ந்தேன். வீடு வெறிச்சோடிப் போய் இருந்தது. காலை பதினோரு மணி வரை தூங்கினேன். எழும்பியதும் குளித்துவிட்டு மூத்தம்மாவை பார்க்கக் கிளம்பினேன். 'முக்சித்தின் பழைய வீடு' என்று எங்கள் நண்பர் வட்டத்தில் எல்லாராலும் அறியப்படும் அந்த வீட்டின் ஹோலில் ஒரு கட்டிலில் படுத்திருந்தார். உம்மா, சாச்சி, மத்தம்மா, முக்சிதின் உம்மா, தங்கச்சி எல்லோரும் சுற்றி இருந்தார்கள். போய் மத்தம்மாவின் பக்கத்தில் அமர்ந்து கொண்டேன். கொஞ்ச நேரம் எதுவும் பேசவில்லை. வாயைத் திறந்த படி சுவாசித்துக் கொண்டிருந்தார். ஒரு காலை மடித்து வைத்திருந்ததால் முழங்கால் உயர்ந்து இருந்தது. கை ஒன்று நெஞ்சிலும் மாற்றியதை தலைக்கு அருகிலும் வைத்திருந்தார். சுவாசிக்க கஷ்டப்படுவது விளங்கியது.<br /><br />சாச்சி அருகில் போய், "முத்தம்மா மூத்தம்மா" என்றார். கண்கள் மூட்டி இருக்கிறதா இல்லை திறந்து இருக்கிறதா என்று தெரியாத ஒரு கட்டத்தில் இமைகள் நிலைத்திருந்தன. மீண்டும் உம்மாவும் சாச்சியும் சேர்ந்து "மூத்தம்மா" என்று கூப்பிட்ட போது, "ஓய்" என்றார்.<br /><br />காலச்சக்கரம் பின்னோக்கிப் போனது. தள்ளாடும் வயதிலும் கால்நடையாக தன் வம்சம் வழி வந்த குடும்பம் எல்லாவற்றின் வீட்டுக்கும் ஸடன் விசிட் அடித்த ஸ்ட்ரோங் மனுஷி. வஹி வருகிறதோ என்று சந்தேகம் வருமளவு டெக்னோலஜி மிகுந்த இந்தக் காலத்தில் செல்போன் எஸ்.எம்.எஸ் எதுவுமில்லாமல் ஊரில் நடக்கும் எல்லா விஷயங்களையும் தெரிந்து கொள்ளும் ரகசியம் இதுவரை ஒரு புரியாத புதிர். எனது தங்கச்சியின் மகனுடன் சேர்த்து தனது ஐந்தாவது தலைமுறையை பார்த்துவிட்ட ஜென்மம் அது.<br /><br />"யாரு வந்திருக்கிற எண்டு விளங்குதா?" என்ற கேள்விக்கும் பதிலில்லை. "ஒய்" என்று சொன்னதில் உடம்பில் இருந்த சக்தி முழுதும் வடிந்து விட்டிருந்தது. சுவாசிக்க மட்டுமே ஏதுவாய் இருதயம் துடித்துக் கொண்டிருக்க வேண்டும். சாச்சி குடிக்கக் குடுப்பதற்காய் நெஸ்டமோல்ட் எடுத்து வந்தார். கண் முழித்திருந்த மூத்தம்மா மேலே சுழன்றுகொண்டிருந்த 'பேன்'ஐ வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். ஒரு 'ஐ ட்ரொப்பர்'இல் நெஸ்டமோல்ட்டை எடுத்து மூத்தம்மாவின் வாய்க்கருகில் கொண்டு போய், "மூத்தம்மா" என்று சத்தமாகக் கூப்பிட்ட போது, "ஒய்" என்றார். தருணம் பார்த்து 'ஐ ட்ரொப்பர்' வாய்க்குள் விடப்பட்டு நசிக்கப்பபட்டது. நெஸ்டமோல்ட் நாவில் வழிந்தோடி இருக்க வேண்டும். விளிமாங்காவை சுவைத்து வரும் உணர்வு போல் எதோ செய்தார். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவருக்கு பானம் ஏற்றப்பட்டது.<br /><br />அவரது வாயை அவதானித்தேன். நாக்கு வறண்டு போய், கோடை காலத்தில் வெடித்துப் போன களிமண் தரை போல் இருந்தது. சுவை மொட்டுக்கள் முற்றாக அழிந்து விட்டிருக்க வேண்டும். உம்மாவிடம் காட்டினேன். கடைசி நாட்களில் சரியாக சாப்பிடவில்லை என்பதை சொன்னார். காது மடிந்திருப்பதையும் என்னிடம் காட்டினார்கள். 'ஸக்கர்தஹால்" நிலைமையில் இப்படி எல்லாம் ஏற்படும் என்று யாரோ அவர்களுக்கு சொல்லி இருக்கிறார்கள். முழங்காலை அவ்வாறு மடித்து வைப்பதும், கால் விரல்களை தொடும் போது வேதனையாக இருப்பதும் அதில் ஒரு பகுதியாம். எல்லாம் மூத்தம்மாவிட்கு இருந்தது.<br /><br />எழும்பி அருகில் போய் பார்த்தேன். தலையில் கை வைத்து, "மூத்தம்மா" என்றேன். பதிலில்லை. உம்மா சத்தமாக "முத்தம்மா" என்ற போது "ஒய்" என்றார்.<br />"வேற ஏதும் வேணுமா?"<br />அதற்கு பதில் சொல்வதைப் போல் வாயசைத்தார். அது, "ஒண்ணும் வாணா" என்று சொல்வதைப் போல் இருந்தது. குரல் வரவில்லை. நிராதியில்லை.<br />"யாரு வந்திருக்கா எண்டு பாருங்க."<br />பார்த்தார். பின் வேறு எங்கோ பார்த்தார். அவருக்கு ஞாபகங்கள் அழிந்து விற்றுக்க வேண்டும். அடையாளம் காணும் பகுதியில் என் போட்டோ பிரதியை கறையான் அரித்து விட்டிருக்க வேண்டும். அல்லது எல்லோருடைய போட்டோ பிரதிகளையும். ஆனாலும் குரல்களை அந்த மூளை வேறு எங்கோ சேமித்து வைத்திருக்க வேண்டும். உம்மா மற்றும் சாச்சி கேட்ட கேள்விகளுக்கு பரிச்சியமான குரல் போல் அவரது முகம் மறு மொழி கொடுக்க முனைவது விளங்கியது.<br /><br />எங்கோ கை காட்டினார். ஏதோ சொல்ல வந்தார். பாதியிலேயே நின்று போனது அதற்கான முயற்சி. வாய் அகல விரித்து சுவாசித்தார். அது ஒன்றுதான் வாயால் தொடர்ந்து செய்ய முடிந்தது. தலையில் எதோ பட்டுக்கிடப்பதை பார்த்தேன். கையில் எடுத்துப் பார்த்தேன். சாச்சி, "பேன்" என்றார். கொஞ்ச நேரம் இருந்து விட்டு வீடு வந்தேன்.<br /><br />மறுநாள் காலை, அதாவது நேற்று (15.12.2011 வியாழக்கிழமை), மூத்தம்மாவை பார்க்க தயாராகும் போது முக்சித்திடம் இருந்து கோல் வந்தது. ஆன்சர் பண்ணிய போது, "கெதியா வா. உடம்பு எல்லாம் சுருங்குதாம்" &nbsp;என்றான். பதறிய படியே ஓடிப் போனேன். வீட்டு வாசலை நெருங்கிய போது அழும் குரல் காதில் கேட்டன.<br /><br />உள்ளே சென்றேன். பார்த்தேன். அதே கட்டில். சுற்றி எல்லா பெண்களும் அழுத படி நின்று கொண்டிருந்தார்கள். காலில் பெருவிரல் இரண்டும் சேர்த்துக் கட்டுப் போடப் பட்டிருந்தது. என்ன செய்வதென்று புரியவில்லை. தலையில் நாடியை சேர்த்து கட்டப்படும் துணி அவிழ்ந்து கொண்டிருந்தது. திறந்திருந்த வாயை நாடியில் கை வைத்து அமர்த்திய போது மூடவே, தலையில் முடிச்சுப் போட்டார்கள். சம்பவம் பரவவே சுற்று முற்றும் வரத் தொடங்கினார்கள். வழமையாக ஒரு மரண வீட்டில் நடக்கும் அம்சங்களும் நடந்தேறின. அவரை வைத்துக் கழுவுவதற்கான தட்டியை நானும் மாமாவும் எடுத்து வந்தோம். சாச்சா கையில் ஒரு பேப்பருடன் நின்றிருந்தார். "கொண்டு போய் பள்ளியில் அறிவிச்சிட்டு வாங்க" என்றார். வீட்டு எதிர் பள்ளி வந்து, முஅத்தினை எழுப்பி விஷயம் சொல்லி, மைக் முன் நின்று வாசிக்கத் தொடங்கினேன்...<br /><br />"ஜனாஸா பற்றிய அறிவித்தல்"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-563094599664029955?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-82940810727387689312011-12-03T09:36:00.001+05:302011-12-03T16:09:27.935+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br />'அன்-ப்ரடிக்டபிள்' என எல்லாராலும் வர்ணிக்கப்பட்டவர் செபஸ்டியன். பொதுவாவே&nbsp;அன்-ப்ரடிக்டபிள் என்ற பெயர் அதிகம் கோபம் வருபவர்களுக்கும் திடீர் என ஒரு விஷயத்தை செய்பவர்களுக்கும் சொல்லப்படுவதுண்டு, இவருக்கும் அதே.&nbsp;புரட்சிகரமான எழுத்தாளர் எல்லாம் கிடையாது. ஆனாலும் அவருக்கு மக்களிடம் ஒரு பயம் இருந்தது. ஊர்ப் பிரச்னையை 'நாடோடி' என்ற புனை பெயரில் பத்திரிகைகளுக்கு கொண்டு வந்திட்டார். அதை தீர்ப்பதற்கான ஆக்ஷன்களை ஒரு சிலர்தான் எடுத்திட்டார்கள். இருந்தாலும் இவரது முயற்சிகேனும் இவருக்கு சுற்றும் ஒரு நல்ல பெயர் இருக்கவில்லை. வயது ஐம்பதின் இறுதிகளில் இருந்திருக்கவேண்டும் நான் அவரை முதலில் கண்ட போது. ஒரு ரிடயர்ட் கிளார்க். மனைவி ஒரு பத்து வருஷத்துக்கு முதல் இறந்துவிட்டதாக நண்பன் சொன்னான். 'காஸ் ஒப் டெத்' இயற்கை மரணம்தான். பிள்ளைகள் இல்லை. பின்னேரங்களில் நண்பனின் வீட்டுக்கு கேரம் விளையாட விசிட் அடிக்கும் போது அவரைக் காண்பேன். அவனது வீடு அமர்ந்திருந்த தெருவிலேயே இவரது வீடும் இருந்தது. ஒரு சின்ன முற்றம். வாசலின் ஓரம் முழுதும் சுவரை அண்டி செவ்வரத்தை மரங்கள். நான்கு முயல்கள் முற்றத்தில் பாய்ந்து கொண்டிருக்கும்.<br /><br />வீட்டில் ஆறு மணிக்கெல்லாம் ஆஜெர் ஆகிவிட வேண்டும் என்று அப்பா ஆர்டர் போட்டிருந்தார். நான்கு மணிக்கு ஒரு தரமும் ஐந்தே முக்காலுக்கு இன்னொரு தரமுமாக ஒருவர் முகத்தை ஒருவர் வெறித்துப் பார்த்துக்கொண்டே ஒண்ணரை வருடமாக க்ராஸ் பண்ணிக் கொண்டிருந்தோம். ஒரு நாள், ப்ரெண்ட் வீடு செல்லும் போது செபஸ்டியன் வீட்டு வாசல்களில் இருந்த முயல்களை காணவில்லை. அவர் வழக்கம் போல வீட்டு வாசலில் இருந்து தெருவை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். முயல்களின் மீதான ஒரு விருப்பம் அவற்றுக்கு என்ன ஆனதோ என்று அறிய என்னை சீண்டிக் கொண்டிருந்தன.<br />"ரொம்ப கண்டிப்பான மனுஷன். சும்மா சும்மா கோபம் வரும்"<br />"எப்ப பாத்தாலும் எரிஞ்சு விழுவாரு"<br />"சிரிக்கவே மாட்டாரு"<br />ஊராரின் பேச்சுகள் காதில் எதிரொலித்தன.<br /><br />வேறு வழி இல்லை. போய்க் கேட்டு விடலாம்.<br />"அங்கிள்"<br />பார்த்தார். ஒரு ரியாக்ஷனும் இல்லை.<br />"அங்கிள், உங்களைத்தான்."<br />"என்ன"<br />"இல்ல, உங்க யார்ட்ல கொஞ்ச ரப்பிட்ஸ் ஓடிட்டு இருந்திச்சே. அதெல்லாம் எங்க?"<br />எழும்பிக் கொண்டார். உள்ளே வா என்று செய்கை காட்டிய படியே வீட்டுக்குள் சென்றார்.<br /><br />வர்ணிக்கும் அளவிற்குப் பெரிய கலை நயத்தில் எல்லாம் அவ்வீடு கட்டப்பட்டு இருக்கவில்லை. சாதாரண ஒட்டு வீடுதான். உள்ளே போனேன். சோபாவில் இருக்குமாறு சொல்லிவிட்டு ஒரு ரூமுக்குள் போய் விட்டார். கொஞ்ச நேரத்தில் வெளிய வந்தவரின் கையில் ஒரு கோப்பையும் பேனையும் இருந்தது. நடுத்தாளை கிழித்து கொப்பியின் மேல் வைத்து பேனாவையும் அதையும் என்னிடம் தந்தார். அவரை கேள்விகளுடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.<br />"யாரோ திருடனுங்க அதை எடித்திட்டு போய்டாங்க. இதை பத்தி நான் பேப்பருக்கு எழுதப் போறேன்"<br />மனதில் எதோ பாரம் தோன்றியது.<br />"போலீஸ்ல சொல்லலாமே!"<br />"எடுத்துப்பாங்களா கம்ப்ளைண்டா? சின்ன புள்ளததனமா இருக்குன்னு நெனப்பாங்களே."<br />"என்ன பண்றது அங்கிள்"<br />கொஞ்சம் யோசித்தார். "வா போலாம்."<br /><br />வெளியே வந்தோம். அவரிடம் ஒரு பழைய சைக்கிள் இருந்தது. கேரியல் இல்லாத ஒரு சைக்கிள். முன்னால் ஏற்றிக் கொண்டார். புழுதி படரும் தெருக்களில் மெதுவாக புறப்பட்டது சைக்கிள்.<br />முதல் முதலாக போலிஸ் ஸ்டேஷனில் நுழைந்தேன். பிரமிப்பாக இருந்தது. அதுவும் நாலு முயலுக்காக. பெரிதாக பழக்கமில்லாத ஒருவருடன். அவர் சொன்னபடியே சிரித்தார்கள். புதுசாக வாங்கிக் கொள்ள சொன்னார்கள். அவருடன் பழக வேண்டாம் என்று என்னிடம் சொன்னார்கள். எல்லாத்தையும் மௌனமாய் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். கொஞ்ச நேரம் அமைதி நிலவியது. போக சொன்னார்கள். வெளியே வந்தோம். சைக்கிளை தள்ளிக் கொண்டார்.<br /><br />"நடந்து போலாமா?" கேட்டார்.<br />"ஓகே அங்கிள்"<br />மீண்டும் கொஞ்ச நேரம் அமைதியாய் நடந்தோம். தலை குனிந்த படியே இருந்தது. "என்ன பாத்தா முரட்டுக்காரன் மாதிரியா இருக்கு?" "இல்ல அங்கிள். பட் ஆரம்பத்துல கொஞ்சம் பயம்தான்"<br />"என் பொண்டாட்டிய நான்தான் கொன்னேன்னு சொல்றாங்க தெரியுமா?"<br />எனக்கு கொஞ்சம் தூக்கிப் போட்டது.<br />"என்ன சொல்றீங்க அங்கிள்"<br />"நீ சின்ன பையன். உனக்கு சொல்லியும் புரியாது. ஆனா, அவ என்னாலதான் செத்தான்னு சொல்றாங்க."<br />காரணத்தை அவர் சொல்லவில்லை. சொல்லியும் புரிந்திருக்காது.<br />"முயலுக்கு என்னாச்சு?"<br />"தெரில. இரவுதான் எடுத்திருக்கணும். என் புள்ளைங்க மாதிரி வளத்தேன். கொண்டு போனவன் நல்லா வாச்சுப்பானான்னு பயமா இருக்கு."<br /><br />ஒரு கடையில் இருந்த பெஞ்சில் அமர்ந்து கொண்டார். "ரெண்டு டீ"என்றார். "குடிப்பேல்ல?" கேட்டார். "ஓகே அங்கிள்". கடைக்காரர் கொண்டு வந்து தந்தார். என்னை ஒரு மாதிரியாக பார்த்தார். ஏன் இவரோடு வந்திருக்கிறாய் என்பது போல இருந்தது. ஒரு மாதிரியாக இருந்தது. காசை குடுத்துவிட்டு வந்தார். நடந்தோம். "நீ டேவிட் ப்ரெண்டுல. அவன் வீட்டுக்கு எப்பவும் போவே. பார்த்திருக்கேன். திக் ப்ரெண்ட்ஸ்'ஓ?" "ஆமா. அஞ்சு வருஷமா பழக்கம். என் பெஸ்ட் ப்ரெண்ட்" என்றேன். "என் வைப் எனக்கு நாப்பது வருஷமா கூட இருந்தா. சின்ன வயசுல என் பக்கத்து வீடுதான். ஸ்கூல் விட்டா ரெண்டு பெரும் ஒண்ணாத்தான் விளையாடுவோம். அதெல்லாம் இன்பமான நாட்கள்" என்றார். எனக்குப் புரியவில்லை. அவரைப் பார்த்து சிரித்துவைத்தேன். விளங்கி இருக்க வேண்டும். ஒன்றும் பேசவில்லை. அவரது வீட்டை நெருங்கிய போது அப்பா என் சைக்கிள் பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருந்தார். செபஸ்தியன் அங்கிளை கோபமாக பார்த்தார். என்னை பார்த்து "வா போலாம்" என்றார். செபஸ்தியன் ஒன்றும் சொல்லிடவில்லை. "போயிட்டு வாறேன்" என்றேன். சரி என்பது போல தலை ஆட்டி விட்டு வீட்டுக்குள் சென்றார்.<br /><br />"லாஸ்ட் வீக் எனக்கு ட்ரான்ஸ்பர் கிடச்சிச்சு. இன்னிக்கு நைட் நாம வெளியூர் போறோம். இனிமே அங்கதான். உனக்கு புது ஸ்கூல் பாத்தாச்சு. மன்டே ஜாயின் பண்றே" அதிர்ச்சியாக இருந்தது. அங்கிளிடம் சொல்லிடலாம்னு பார்த்தேன். அப்பா முன் தைரியம் வரவில்லை. வீடு சென்று டேவிட்டுக்கு கால் பண்ணி சொன்னேன்.<br /><br />நாட்கள் சென்றன. புது ஊர். புது அட்மாஸ்பியர். ரெட்ன்டு மாதங்கள் கழிந்தன. டேவிட் கால் எடுத்திருந்தான். பேசினேன். செபஸ்டியன் பற்றியும் கேட்டேன். அவர், நான் ஊர் வந்த அன்றே இறந்து விட்டதாக சொன்னான். ஒன்றுமே புரியவில்லை. நிஜமாகவே அழுகை வந்தது. இயற்கை மரணம்தான் என்றான். அவரது முயல்கள் அவரது வீட்டின் பின் பக்கத்திலேயே இறந்து கிடந்ததாகவும் சொன்னான். அவற்றை அங்கிள்தான் குத்தி இருந்தார் என்றான்.<br /><br />"ஓகேடா நான் அப்புறம் பேசறேன்" போனை வைத்தான்.<br /><br />மனது குழப்பத்தில் கனத்தது.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-8294081072738768931?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-31148207603964625942011-12-01T13:48:00.001+05:302011-12-01T23:27:29.632+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">புரட்சி, அது இதுன்னு எழுத எல்லாம், ஐ ஜஸ்ட் டோன்ட் நோ. கவிதைத்தனமாய் ஒரு ஹெடிங் வச்சிட்டு எதைப் பத்தி எழுதலாம்னு யோசிக்கிற கூட்டத்தில லைப் டைம் மெம்பர்ஷிப் வாங்கி வச்சிண்டு இருக்கேன்...<br /><br />லாஸ்ட் போஸ்ட்டை பத்தி பெர்சனல்'ஆ ஒரு கமன்ட் வந்திச்சு, 'வேஸ்ட் ஆப் டைம்'னு. எதைப் பத்தி எழுதறதுன்னு ஒரு வரையறை இருக்கா? தெரில. ஆனா, எல்லாத்தையும் எழுதிட முடியாதுதான். பார் எக்ஸாம்பிள், என் ப்ரெண்ட் ஒருத்தன் சொன்னான், 'எல்லார்க்கும் ப்ரைவேட் பார்ட்ஸ் இருக்கு. உனக்கு என்ன இருக்கும்னு எனக்கு தெரியும். எனக்கு என்ன இருக்குன்னு உனக்குத் தெரியும். அதுக்காக உன் முன்னாடி நான் எதுவுமே போடாம வந்து நிக்க முடியுமா?'. அதே மாதிரிதான் ஒரு தகவலை பரிமாற்றம் செய்தலும். எல்லாத்தையும் வெளிப்படையா சொல்லிட முடியாது. இதுல கல்ச்சர், ஜியாக்கிரபிக்கல் லொக்கேஷன் என்று நிறைய விஷயம் செல்வாக்கு செலுத்துது. ஒரு நிர்வாண தேசம் ஒண்ணு இருக்குன்னு வச்சிக்குவோம். அங்க நீங்க ட்ரெஸ் போட்டு நின்னா அவங்க கேவலமா பாப்பாங்க. அப்போ ஒரு தகவலை எப்டி சொல்றது. நீங்க உங்க பக்கம் இருக்கற நியாயத்தை எடுத்து சொல்லணும்ல. அதுக்கு உங்க மனசு ஸ்ட்ராங்'ஆ இருக்கணும். நிர்வாண தேசத்துல இருக்கற ஒரு பிகர் உங்கள உத்துப் பாத்திச்சுன்னா போதும். உங்க கேம் ஓவர். நான் முதல்லேயே சொன்ன மாதிரி எல்லா விஷயத்தையும் தெளிவா சொல்ல முடியாது. நீங்கதான் நான் என்ன சொல்ல வாறேன்னு புரிஞ்சுக்கணும்.<br /><br />ரெண்டு மூணு நண்பர்களோட பழைய கதைகள் வாசிச்சேன். தமிழ்ல இருக்கற ரொம்ப கஷ்டமான வேர்ட்ஸ் யூஸ் பண்ணி எழுதுவாங்க. மார்க்கெட்டுக்கு மீன் வாங்க போன இன்ஸிடென்ட்டையே நாலு தாள்ல எழுதுவாங்க. 'அதி கதைகள்' அதுக்கு ஒரு பேரு இருக்கு. வாசிக்க சந்தர்ப்பம் கிடச்சிச்சுன்னா ஒரு ட்ரை பண்ணிப் பாருங்க. இப்படியான கதைகள் எழுதுறதுல என்ன நன்மைன்னா, ரைட்டர் / ஆத்தர்'கு டபிள் சேல். அப்பிடி ஒரு கதைய எழுதிட்டு, அதுக்கு ஒரு விளக்கப் புத்தகமும் எழுதி வெளியிடலாம். இல்லன்னா, அவரு கொஞ்சம் பெருந்தன்மை கொண்ட மனுஷர்னா, மத்த ரைட்டர்ஸ்'ஐ அதுக்கு விளக்கம் புத்தகம் எழுத சொல்லி சொல்லலாம். சோ, அவரால இன்னும் ஒரு நாலு அஞ்சு பேரு வாழ்வாங்க. பெருமையா, எழுத்தாளர் மாநாட்டுல இதெல்லாம் சொல்லிக் காட்டலாம்.<br /><br />மார்க் ட்வைன்இன் 176ஆவது பிறந்த நாளிற்கு கூகுள் டூடில் ஒன்று வந்திச்சு. மார்க் ட்வைன் பற்றி பெருசா எனக்கு எதுவும் தெரியாது. ஒரு எழுத்தாளர் மற்றும் காமெடியா கருத்து சொன்னவர்னு மட்டும் தெரியும். ஹிஸ்டரி பத்தி பெரிசா ஐடியா இல்ல. சுய முன்னேற்றப் புத்தகங்களில் அவர் பத்திய சம்பவம்கள் அவ்வப்போது வரும். ரொம்ப இன்ட்ரஸ்டிங்கா இருக்கும். ஓ'சம் னு சொல்ற அளவுக்கு செமயா பொளந்து கட்டியிருப்பார் மனுஷன். அவரது 'மேற்கோள்கள்' இப்பவும் சூப்பர்ப்'ஆ இருக்கும். 'மார்க் ட்வைன் கு'ஓட்ஸ்' னு தேடி பாருங்க. பேஸ்புக்ல ஸ்டேட்டஸ் போட்டு செம லைக்ஸ் அள்ளலாம்.<br /><br />அப்றோம் காபி. உலகத்துல எனக்கு ரொம்பவும் புடிச்ச ஒரு குடிபானம். பானம்'னு சொன்னாலே அது குடிக்கிற ஒரு விஷயம் தானே? அப்றோம் எதுக்கு குடிபானம்'னு ஒரு பேரு எங்கிறதப் பத்தி வெட்டி விவாதம் இப்போ தேவையில்லை. நான் எப்பவும் சொல்ற மாதிரி, மழைக்கும் காப்பிக்கும் ஏதோ பூர்வ ஜென்ம பந்தம் ஒண்ணு இருக்கு. கூடவே ஜன்னலையும் சேர்த்துக் கொள்வோம்.மழை நேரங்களில் குடிக்கப்படும் காப்பியில் இருக்கும் சுவை வர்ணிக்கவே முடியாதது. அதிலும் அதனுடன் பால் சேர்த்துக் குடிக்கும் போறது இன்னும் இதம். இங்க்லீஷ் படங்கள்ல பாத்தீங்கன்னா அமெரிக்கன்ஸ் பொதுவாவே காப்பியை ப்ளைன் ஆக, அதாவது ஜஸ்ட் ப்ளாக் காப்பியாக, குடிக்கவே விரும்புவார்கள். காப்பியுடன் பாலை கலந்தால், காப்பியின் மருத்துவக் குணத்தை பால் முறித்து விடுவதாக டாக்டர்ஸ் சொல்றாங்க. இது டீக்கும் பொருந்தும்.<br />உலகத்திலேயே விலை கூடின காப்பி பத்தி படிச்சேன். வழக்கம் போல ஒரு நண்பன் அதைப் பத்தி சொன்னான். விக்கிபீடியால மிச்சத்தை தெரிஞ்சு கொண்டோம். அந்தக் காப்பியை, '<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Kopi_Luwak">கோபி லுவாக்</a>' என்கிறார்கள். ஆக்சுவல்லி ப்ராப்ளம் என்னன்னா, இது '<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Coffea">காப்பி பெர்ரி</a>' கொட்டைகளை தின்று விட்டு '<a href="http://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%86%E0%AE%9A%E0%AE%BF%E0%AE%AF_%E0%AE%AE%E0%AE%B0%E0%AE%A8%E0%AE%BE%E0%AE%AF%E0%AF%8D">ஆசிய மர நாய்</a>' எனப்படும் ஒரு பூனை(?!!!), கண்பீஸ் ஆனவர்கள் இத்தோடு நிறுத்திக்கவும், போடும் மலக் கழிவில் இருந்து தயாரிக்கப்படுகிறது. ஊட்டச் சத்துகள் அதிகமாக இருப்பது இதன் விலைக்கு ஒரு காரணம். இனி காப்பி குடிப்பவர்கள் அது, 'கோபி லுவாக்' இல்லை என்பதை உறுதி செய்து கொள்ளவும். இந்தக் காப்பி அதிகமாக 'கிழக்கு ஆசிய' நாடுகளிலேயே தயாரிக்கப்படுவது எனக்கு ஒரு புது சேதியாக இருந்தது. சாதாரணமாக ஒரு கிலோ 600 யூ.எஸ். டாலர் வரை இருக்கிறது. அதிக பட்சமாக ஒரு கட்டத்தில் 6000 டாலர் விளையும் சென்று இருக்கிறது. ஒரு கப் 'கோபி லுவாக்' ஒரு 30-50 டாலர் வரை இருக்கக் கூடும். 'ஓசில கிடச்சா எத வேணும்நாலும் திம்பியா' என்பதை 'காசு இருந்தா எத வேணும்னாலும் திம்பியா' என்றும் இப்போது வைத்துக் கொள்ளலாம்.<br /><br />ஒரு வருஷம் என்றாலும் மினக்கட்டு காசு சேர்த்தேனும் ஒரு தடவையாவது ஒரு கப், 'கோபி லுவாக்' குடித்து விடுவது என்று முடிவு கட்டியிருக்கிறேன்.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-3114820760396462594?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-31464411892412581502011-11-29T19:42:00.001+05:302011-12-01T18:14:33.928+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">ரொம்ப காலத்துக்கு எழுதாமல் விட்டுவிட்டு அப்புறம், சாரி, பிசி, அது இது என்று பீலா விடுவது என் வழக்கமாகிவிட்டது. மெய்யாலுமே பிசி'தாம்ப்பா, நம்புப்பா என்று நானும் ரவுடிதாம்பா என்று நாய் சேகர் போல் புலம்புவதில் ஒரு பிரயோஜனமும் இல்லை. அவரவர்க்கு ஆயிரம் வேலை, அதில் உன் பொழைப்பு ஒரு கேடு என்று சிரிக்கும் ஊர்.<br /><br /><a href="http://www.9gag.com/">9GAG</a>&nbsp;என்று ஒரு தளம். பாழாய்ப்போன ஒரு தளம். கொஞ்ச நாள் அதில்தான் கிடந்து உருண்டேன். பேஸ்புக்கில் ப்ளேர்ட்டிங் பண்ணி மனம் நொந்து போவதை விட, எப்போதும் சிரித்து வாழலாம் என்ற நல்லெண்ணத்தில் உருவாக்கித் தொலைத்திருக்கிறார்கள் அதை. நக்கல், நையாண்டி தவிர அனைத்தும் மறுக்கப்படும் அங்கே. கொஞ்சம் போய்ப் பார்க்கலாம். அப்புறம் உங்கள் வாழ்க்கையை நான் பாழாக்கிவிட்டேன் என்று புலம்புவதை தவிர்த்துக் கொள்ளவும்.<br /><br />அப்புறம் 7ம் அறிவு பார்த்தேன். ஒவ்வொரு தனி உயிரினமும் தனக்கென தனியான ஜிநேட்டிக் மெமொரியை உருவாக்கிக் கொள்ளும் அது அடுத்த சந்ததிக்கு&nbsp;கடத்தப்படாது என்ற தகவலை தியேட்டரில் வைத்து <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Genetic_memory_(biology)#Inherited_epigenetic_memory">'விக்கிப்பீடியா'</a>வில் வாசித்து தொலைத்தேன். மற்றும், பார்த்த உடனேயே ஆணி புடுங்குகின்ற அளவுக்கு அனைவரும் செயல்படுகின்ற நோக்கு வார்மத்தை போதிதர்மர் கூட செய்து இருக்கமாட்டார். அந்த கண்டைனர் சண்டை தேவையே இல்லை. மற்றப்படி போதிதர்மர் பற்றி அறியக் கிடைத்ததுக்கு ஒரு தேங்க்ஸ். டாங் லீ'க்காக படத்தை இன்னுமொரு முறை பார்த்தேன். 'கனாக் கண்டேன்' இல் 'ப்ரிதிவிராஜ்' இற்கு அப்புறம் நான் ரசித்த ஒரு வித்தியாசமான வில்லன். 'என்னது, காந்தி செத்துட்டாரா?' என்கிற மாதிரி இப்போ இந்த விமர்சனம் தேவையா என்றும் மனசு ஒரு புறம் நச்சரிச்சது.<br /><br />வழக்கம் போல வீட்டுக்கு ஒரு வேக்கேஷன் விசிட். கையில் காப்பி கப், வெளியில் மழை, திறந்த ஜன்னல், இதமான ஒரு காற்று, பழைய ஞாபகங்கள்... கொஞ்சம் கவிதை. கொஞ்சம் ஆடியோ டயரி. அப்றோம் அதை எல்லாம் மூட்டை கட்டி விட்டு நண்பர்களுடன் ஊர் சுற்றல் என்று கழிந்தது.<br /><br />அந்தக்காலத்தில் புரட்சி நண்பர்கள் சேர்ந்தால் என்ன பண்ணுவார்கள்? சினிமாவில் வாருவது போல பாரதி கவிதையை உரக்கப் படித்து மழை விளிம்பில் நின்று சத்தம் போட்டு கையை உயர்த்திக் காட்டுதல்? இல்லாட்டி, கம்மியூனிசம் பத்தி புரியுற, புரியாத மாதிரி நாடகம் போடுறது, ஊர் மக்களை கூட்டி நரம்பு வெளியில் வருமாறு கத்தி பேசுறது?<br />நாங்கள் ஒரு கம்பனி ஆரம்பித்துத் தொலைத்தோம்.<br />போன வருஷம். உருப்பட்டதா? இல்லவே இல்லை. கிடப்பில் போடப்பட்டது. பிரெண்ட்ஷிப் பிரச்சனை அது இது'னு எல்லாரும் ஆளாளுக்கு ஒரு திசையில் சென்றார்கள். சரியாக ஒரு வருஷத்தின் பின் பழைய டீம் ஒன்று கூடியது. கிடப்பில் கிடந்த பைலை தூசு தட்டி எடுத்தார்கள். இப்போது, மன்னார் அண்ட் கம்பனி ரேஞ்சில் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது.<br /><br />ஆல் ஒப் எ சடன், இருக்கும் அறையில் உள்ள சீலிங் பேன் சத்தம் போடத் தொடங்கியது. கிரீச்சிடும் அந்த சத்தத்தை ரெண்டு மூணு நாள் பொறுத்துக் கொண்டேன். எலெக்ட்ரீசியனை அழைத்து வர நேரமில்லாமல் ஆக்கி விட்டிருந்தது அந்தக் கிழமை முழுவதும் இருந்த எக்ஸாம். அப்புறம் சோம்பல் அதிகரித்து 'அப்பால பாக்கலாம்' என்று விட்டு விட்டேன். கொஞ்ச நாளில் அந்த சத்தம் இல்லாமல் தூங்க முடியவில்லை. சக நண்பர்கள் வேறு ரூமில் படுக்க ஆரம்பித்தார்கள். எனக்கு அந்த பேனை விட்டுப் பிரிய மனமே இல்லாமல் போனது. இதற்கு, அதிலிருந்து பெரிதாக காற்று ஒன்றும் வந்துவிடுவதுமில்லை. காலையில் எழும்பும் போது, 'அவதார்'இல் குறிஞ்சிப் பூ ஹீரோவின் உடம்பு முழுவதும் வந்து அமர்வது போல நுளம்புகள் என்னிலிருந்து பறந்து போவதாக நண்பர்கள் சொன்னார்கள். காலையில் எழும்பும் போறது பக்கத்தில் ஒரு சில நுளம்புகள் ரத்தம் கக்கி செத்துப் பொய் இருக்கும். மொஸ்கிட்டோ காயில்'ஓ, நுளம்பு வலையோ அல்லது ஒயிலோ நிம்மதியான தூக்கத்தை தர மறுத்தன. இரவில் அந்த சீலிங் பேனின் இதமான ராகமும், முகத்தில் படரும் நுளம்புகளும் இன்றி இனிமேலெல்லாம் நான் தூங்குவேனா என்றாகிப் போனது என் நிலைமை.<br /><br />இந்தப் போஸ்ட் ஐ எழுதிவிட்டு ப்ரெண்ட் இடம் காட்டினேன்.<br /><br />"இட் இஸ் எ ஷிட்" என்றான்.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-3146441189241258150?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-81797064899036766772011-09-11T01:12:00.000+05:302011-09-11T01:12:06.700+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">அங்கும் இங்கும் என பட்டுத் தெறித்து<br />உன் நாடு வகிடு வழியே வருகிறது<br />உன் பின்னால் உதிக்கும் சூரியன்.<br /><br />அதன் முகம் உன் முதுகு காட்டி<br />நிலம் பார்த்துப் புன்னகைத்துக்<br />கோலம் போடும் உன் கைகளில்<br />ஜொலிக்கும் தங்க வளையல்கள்.<br /><br />கோயில் மணியோசை போல் கேட்கும்<br />தமக்கிடையே வளையல் போடும் சண்டை.<br />உன் கை உதிரும் கோலப்பொடி<br />நிலத்தில் விழுந்து உனை வாழ்த்தும்.<br /><br />எல்லா விடியலிலும் முதல் பக்கத்தில்<br />அச்சிடப்படும் உன் முகம்...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-8179706489903676677?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-23097581888397264102011-06-17T12:10:00.001+05:302011-06-17T12:41:43.112+05:30இது கார்ட்ஸ் விளையாட்டுக்களில் ஒன்றான '304' என்று எங்கள் வட்டாரத்தில் பிரபல்யமான விளையாட்டை ப்ரோமொட் செய்யும் நோக்கில் எழுதப்படுகிறது. நான்கு அல்லது ஆறு பேராக விளையாடப்படும் இந்த விளையாட்டின் நான்கு பேர் விளையாட்டு பற்றி இப்பதிவு...<br /><br />பாயின்ட் விபரம்:<br />J = 3<br />9 = 2<br />A = 1.1<br />10 = 1<br />K = 0.3<br />Q = 0.2<br />8 = 0 (பெரியது)<br />7 = 0 (சிறியது)<br /><br />பெயர்க்காரணம்: இவ்வாறு 8x4 இனம்=32 கார்ட்டுக்கும் பாயிண்ட்ஸ் கூட்டும் போது 30.4 வரும்.<br /><br />விளையாட்டு முறை:<br />1. மேலே பாயிண்ட்ஸ் தரப்பட்ட கார்டுகளை தவிர ஏனையவை விளையாட்டுக்குத் தேவையில்லை. அவற்றை 'கல்லு' என்றழைப்பார்கள். வெல்லும் அணி தோற்கும் அணிக்கு அவற்றை கொடுக்கும். யார் அணி முதலில் கொடுத்து முடிக்கிறதோ அது வென்ற அணி. மேலே பாயிண்ட்ஸ் குறிப்பிடப்பட்ட 8x4=32 கார்ட்ஸ் போக மீதம் இருப்பவை, 52-32=20(ஜோக்கர் இல்லாமல்). இதில் தலா ஒரு அணிக்கு 10 கல்லு. இதை தோற்கும் எதிரணிக்கு கொடுத்து முடிக்கவேண்டும். எதிர் எதிர் பக்கத்தில் இருப்பவர்கள் ஒரே அணி.<br /><br />2. பிரித்தல்: சாதாரணமாக ஷபிள் பண்ணிவிட்ட பின் இடது பக்கத்தில் இருப்பருக்கு வெட்டக் கொடுக்க வேண்டும். வெட்டுவது என்பது அவர் தரும் கார்ட் டெக்கில் இருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட அமௌன்ட்டை எடுத்து வைப்பது. பின் வலப்பக்கமாக நான்கு நான்காக கொடுக்க வேண்டும்.வலது நான்கு, எதிரிலிருக்கும் எமது அணியைச் சேர்ந்தவருக்கு நான்கு, இடது நான்கு, தனக்கு நான்கு. இதில் நிற்கவும். இப்போது 16 கார்டுகள் கொடுக்கப் பட்டிருக்கும். மீதி 16 தனியாக இருக்கும்.<br /><br />3. கேட்டல்: இனி பிரித்தவருக்கு வலப்பக்கம் இருக்கும் எதிரணி வீரர் கேட்க ஆரம்பிப்பார். இது எதிரணியை சேலஞ் செய்யும் முறை. ஒரு குறிப்பிட்ட பாயின்ட் எண்ணிக்கையை மற்ற அணி எடுத்துக் காட்ட முடியுமா என்று சேலஞ் விடுக்கும் முறை. ஒருவர் பிரித்தால் வலப்பக்கம் இருப்பவர் கட்டாயம் கேட்டாக வேண்டும். இதில் மினிமம் அமௌன்ட் கேள்வி 'அறுபது ' எனப்படும். அவர் அறுபது எனில் எதிரணியை மினிமம் 14.5 பாயின்ட்கள் எடுத்துக் காட்ட சொல்கிறார். (எழுபதுக்கு 13.5 உம், எண்பதுக்கு 12.5 உம். தொண்ணூறுக்கு 11.5 உம், நூறுக்கு 10.5 உம், நூறு ஐந்துக்கு 10உம், நூறு பத்துக்கு 9.5உம், நூறு பதினைந்துக்கு 9உம், நூறு இருபதுக்கு 8.5உம் கேட்கமுடியும்) இது நான்கு கார்டுகளில் அவருக்கு அமையும் பாயின்ட் பலத்தை வைத்து கேட்டுக்கொள்ளமுடியும். (பாயின்ட் பலம் ஒரே இனத்தில் அமைய வேண்டும்)<br /><br />4. உடைத்தல்: இது ஏனையவர்கள் கேட்பவருக்கு மேலால் தாங்கள் கேட்பது. முதலில் கேட்பவர் அறுபது கேட்டால் மற்றவர்கள் எழுபதோ, எண்பதோ அதற்குக் கூடவோ தமக்கு அமையும் பாயின்ட் பலத்தை வைத்து கேட்க முடியும்.<br /><br />5. துருப்பு: யார் கேட்கிறாரோ அவர் துருப்பு மடிக்க வேண்டும். அதாவது, அவர் கேட்டால் ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தை வைத்துக் கேட்டிருப்பார். அவ்வினம் அவ்விளையாட்டின் துருப்பு சீட்டு. அவ்வாறு கேட்டதில் ஒரு சீட்டை கீழே மடித்து வைக்க வேண்டும். இது துருப்பு சீட்டு மடித்தவரை தவிர வேறு யாருக்கும், அவரது அணியைச் சேர்ந்தவருக்கு கூட, என்ன இனத்தில் என்ன சீட்டை மடித்து வைத்திருக்கிறார் என்பது தெரியக் கூடாது. தனக்கு முன்னால் அனைவரது கண்ணிலும் படும்படியாக துருப்பு சீட்டை தலை கீழாக வைத்துக் கொள்ள வேண்டும். துருப்பு சீட்டின் பலம் உங்களுக்கே தெரியும். பொதுவாக இனத்திற்கு இனம் இறக்க வேண்டும். இனம் இல்லாத பட்சத்தில் துருப்பு சீட்டை இனத்தை இறக்கலாம். அப்போது எத்தனை பெரிய பாயின்ட் போட்டிருந்தாலும் துருப்பு சீட்டு போட்டவரின் அணிக்கே அந்த ஆட்டம் செல்லும். அதிலும் ரெண்டு மூன்று துருப்பு சீட்டு இருக்கும் போது பெரிய துருப்பு சீட்டு (பாயின்ட் அதிகமுள்ள துருப்பு சீட்டு) போட்டவரின் அணிக்கு ஆட்டம் செல்லும்.<br /><br />6: பின்னர் மீதமிருக்கும் 16 சீட்டுக்களையும் நான்கு நான்காக குடுத்து விட வேண்டும்.<br /><br />ஆட்டம்:<br />பொதுவாக யார் துருப்பு சீட்டு வைக்கிறாரோ அவரே ஆட்டத்தை ஆரம்பிக்க வேண்டும். அவன் துருப்பு சீட்டு இனத்தை தவிர்த்து ஏனைய 3 இனத்தில் ஏதாவது ஒரு சீட்டை இறக்கலாம். இதில் முக்கியமான விடயம், ஆட்டத்தை ஆரம்பிப்பவர் போட்ட இனத்தில் பெரிய பாயின்ட் போட்டவருக்கே அந்த ஆட்டம் செல்லும். இதில் ஆட்டத்தை ஆரம்பிப்பவர் போடும் இனம் இல்லாத பட்சத்தில், ஏனையவர்கள் துருப்பு சீட்டை சரியாக கணிக்க வேண்டும். எந்த இனமாக இருக்கும் என்பதை கணித்து அந்த இனச் சீட்டு ஒன்றை தலைகீழாக இறக்க வேண்டும். ஆட்டத்தை ஆரம்பிப்பவரின் இனம் இருந்தால் அந்த இனத்தை போட்டு விடலாம். இவ்வாறு நான்கு பேரும் போட்ட பின்னர் பெரிய பாயின்ட் போட்டவருக்கு (அவரது அணிக்கு) அந்த நான்கு சீட்டுகளும் போகும். இந்த நான்கு சீட்டையும் வெளியே எடுத்து வைத்து விட வேண்டும். இப்போது ஒருவர் துருப்பு சீட்டை கணித்து மடித்துக் கொடுத்திருக்கிறார் என வைப்போம். இவரது சீட்டை ஏனையோருக்கு காட்டாமல், துருப்பு சீட்டை மடித்தவர் மட்டும் எடுத்து பார்க்கலாம். மற்றவர் துருப்பு சீட்டை சரியாக மடித்திருந்தால் மடித்த சீட்டையும் தனது துருப்பு சீட்டையும் ஏனையவர்களுக்கு ஒப்பிட்டு காட்ட வேண்டும். அதோடு பெரிய துருப்பு சீட்டு மடித்தவருக்கு அந்த ஆட்டம் போய் சேரும். இப்போது துருப்பு சீட்டு பப்ளிக் ஆக்கப் பட்டுவிட்டது. இனி துருப்பு சீட்டு கணிக்க தேவை இல்லை. ஆனாலும் பலம் பொருந்திய இனம் துருப்பு சீட்டு இனம்தான். ஒரு ஆட்டத்தில் துருப்பு சீட்டு இல்லாத வேறு ஒரு இனத்தின் J, 9, A இருக்கிறது என்று வைப்போம். நான்காவது நபர் தன்னிடம் அந்த இனம் இல்லாத பட்சத்தில் துருப்பு சீட்டு இனத்தின் 8 ஐ போட்டு அந்த ஆட்டத்தை தனதாக்கிக் கொள்ள முடியும். துருப்பு சீட்டு இனமோ, அல்லது ஒரு ஆட்டத்தில் விளையாடப்படும் இனமோ இல்லாத பட்சத்தில் வேறு ஏதாவது ஒரு இனச் சீட்டை இறக்கலாம். அதில் விளையாடப்படும் இனம் தன் அணிக்குத்தான் வரப் போகிறது என்ற பட்சத்தில் வேறு இனத்தின் பெரிய பாயிண்டையோ தனக்கு வராத பட்சத்தில் வேறு இனத்தின் சிறிய பாயிண்டையோ போட முடியும். இது விளையாடி வழக்கப்படும் நேரங்களில் இயல்பாக நமக்குள் தோன்றும்.இவ்வாறு 8 ஆட்டங்கள் முடிந்த பின்னர் ஒரு ஆட்டம் பூரண நிறைவுறும். இதன் பின்னர் பாயின்ட் எண்ணப்படும். கேட்டவர்களின் அணிக்கு எதிரான அணியினர் தாங்கள் காட்ட வேண்டிய பாயின்ட் எண்ணிக்கையை அடைந்திருப்பின் அவர்களுக்கு வெற்றி. இல்லாத பட்சத்தில் கேட்ட அணிக்கு வெற்றி.<br /><br />பாயின்ட் விபரம்:<br />ஒரு அணி கேட்டு, அவர்களே வென்று இருப்பின் அவர்களுக்கு ஒரு பாயின்ட்.<br />ஒரு அணி கேட்டு, அவர்கள் தொற்றிருப்பின், எதிரணிக்கு ரெண்டு பாயின்ட்.<br />இவ்வாறு பத்து பாயின்ட் ஐ முதலில் எடுக்கு அணி வெற்றி பெற்ற அணி. :)<br /><br />இதில் நிறைய விஷயங்கள் விடுபட்டு இருக்கின்றன. இருந்தாலும் ஆரம்ப நிலைக்கு இது போதும் என தோணுது. ஸோ, கொஞ்சம் விளையாடிப் பாருங்க. என்ஜாய் பண்ண முடியுதா இல்லையானு சொல்லுங்க ;)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2309758188839726410?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-28775031558661982902011-05-14T10:58:00.003+05:302011-05-14T11:37:42.339+05:30<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">மின்னற் பொழுதே தூரம்... </span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">நின் கண் இமைத்தலே நேரம்... </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">கணத்தில் தோன்றிடுமே காதல்...</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">ஏன் வந்ததென்று தேடித் தேடி </span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">ஒரு 'வைல் லூப்'பில் ஓடிடும் மனது...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">சரிவான வீதியின் உயரத்தில் நீ...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">உன் பின்னே கதிர் பரப்பும் சூரியன்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">நின் நிழல் என் முகம் விழ</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">சுண்டப்படும் என் மனது...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">ஜாக்கிங் செய்யும் வேளைகள்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">காலை அரும்பிய நுனி இலை பனித்துளிகள்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">மூக்கினால் சுண்டி சிரிக்கிறாய்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">'இன்க்ரிடிபல் ஹல்க்' தூக்கி எறிந்தது போல </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">பறந்து போகிறது மனது...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">உன் கைகளில் மட்டும் </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">பட்டாம்பூச்சி உறங்கும் மர்மம்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">உன் கைகளின் வாசமா </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">இல்லை உன் விரல்களின் மென்மையா...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">குழம்பித் தொலைக்கும் மனது...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">நீ சிரித்து சிரித்து பேசுகிறாய்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">பக்கத்திலிருப்பவர்கள் தங்களை </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">'செலெப்ரிட்டி'யாய் உணர்கிறார்கள்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">உன் பற்கள் தரும் 'பிளாஷ்' வெளிச்சம்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">'பிரஸ் மீட்' நடப்பதாய் நினைக்கும் மனது...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">எனை நோக்கி நடந்து வரும் நேரம்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">முழு உலகமும் இருண்டு,</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">'மேட்ரிக்ஸ்' போல் மெதுவாக நகரும் கணங்கள்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">எங்கே உலகம் நின்று தொலைத்திடுமோ </span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">என்று பயந்து சாகும் மனது...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">'சிசிடிவி' போலே உனைக் கண்காணிக்கும்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">டிட்டக்டிவ்'ஆய் உன் பின் தொடரும்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">உன் செயல்களின் அழகு ரசிக்கும்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">இனிய காதல் தருணங்கள் உணரும்...</span></span></div><div><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; line-height: 14px;">எந்தன் மனது...</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2877503155866198290?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-40259067760880565812011-03-09T11:40:00.004+05:302011-03-09T11:59:01.840+05:30அது ஒரு சாக்கடை என்பர்,<div>போக வேண்டாம் என்பர், </div><div>இல்லாமல் இருக்க முடியாது</div><div>என்றே நினைத்தும் கொள்வர் </div><div><br /></div><div>பேச்செடுத்தாலே பச்சோந்தியாக்கும்,</div><div>உமை இரு வேறு கதை</div><div>பேசவைத்தே அழிக்கும்,</div><div>சத்தானியத்தின் மறுபிறவி.</div><div><br /></div><div>அது ஒரு அழகாய் </div><div>இருந்தது ஒருக் கால்.</div><div>குணம் மாறிப் போனது </div><div>ரத்தவெறி மனிதர்களால்.</div><div><br /></div><div>மாமன் மச்சான் </div><div>பங்காளி உறவு,</div><div>பெட்டி படுக்கை எடுத்தே </div><div>ஊர் விட்டு ஓடிப் போகும்.</div><div><br /></div><div>அரசியலில் வன்முறை கூடாது </div><div>என்றதொரு கூட்டம்.</div><div>அரசில்யலை விட வேறென்ன வன்முறை </div><div>என்றது மற்றக் கூட்டம்.</div><div><br /></div><div>அவசர அவசரமாய் </div><div>காசு பணம் சேர்க்கும் </div><div>ஊடகமாய் மாறிப் போனது, </div><div>தான் உருவான நோக்கம் </div><div>இழந்து நிர்வாணமாய் நின்றது</div><div><br /></div><div>அரசன் எவ்வழி குடிகள் அவ்வழி </div><div>அன்றே சொன்னான் மூத்தோன் </div><div>நம் தலைவன் நம் பிம்பம் </div><div>என்று கொண்டே </div><div>நம்மை நாம் திருத்தவில்லை </div><div><br /></div><div>கிணத்துத் தவளைகளாய் </div><div>தலைவர்கள் இருந்தால் </div><div>நாடு முன்னேறும் </div><div>என்றே நினைப்பது மூடம்.</div><div><br /></div><div>ஒருவரை ஒருவர் </div><div>விமர்சனங்கள் தவிர்த்து</div><div>ஒன்று கூடியே சமூகம் </div><div>முன்னேற்றப் பார்ப்பியா?</div><div><br /></div><div>அதை விடுத்து உமை </div><div>கேள்வி கேட்க வைக்கிறீர்களே </div><div>"என்ன கிழித்தீர்கள் </div><div>அரசியலாகி?" என...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-4025906776088056581?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-26103678416145363622011-03-06T10:49:00.003+05:302011-03-06T11:11:35.002+05:30அழகிய நாளொன்றில்<div>உதித்தது அவ்வுறவு</div><div>உன் சோகங்கள் </div><div>துரத்த வந்த சந்தோஷம் </div><div>என்றுரைத்தது உன் உதடு</div><div><br /></div><div>அனுபவம் தந்த துக்கம்</div><div>அழிக்க வந்ததொரு தென்றல் </div><div>நீயேதான் என்றபடி</div><div>உலகம் கேட்க நான் </div><div>சத்தமிட்ட எதிரொலி </div><div>மீண்டும் என் காது நோக்கி</div><div>வந்து சேர்ந்தது நேற்று</div><div><br /></div><div>ஒரு மின்னற்பொழுதே காலம் </div><div>நம் நட்போ, </div><div>அதன் மேலான காதலோ</div><div>நிலைத்தது எனினும்</div><div>அதில் உண்டான மொட்டுக்கள்</div><div>பூக்ககும் நேரம் இது </div><div>எனத் தெரியாமல் </div><div>அழிக்க நேர்ந்தது ஏனோ?</div><div><br /></div><div>என்னால் வந்த உறவு </div><div>எனக்கே துயரம் தர </div><div>முனைந்தது எப்படியோ?</div><div>நீ கூறாமல் நின்றாய்</div><div>ஒரு ஓரத்தில் </div><div>வானை நோக்கியே </div><div><br /></div><div>வாழ்க்கை ஒரு புதிர்</div><div>விடை தெரியாக் கேள்விகள்</div><div>அது கேட்கும்</div><div>பதில் சொல்ல முயன்றோம் என்றால்</div><div>அகப்படுவோம் மீள முடியா வலை</div><div>எனத் தெரியாமல் சிக்குண்டேன் </div><div>நெல்மணி மணி தேடி வந்த</div><div>மாடப்புறா போலே</div><div><br /></div><div> "என் வாழ்வில் வந்த </div><div>பொய் நீ" என்றாய்.</div><div>திக்கித்துப் போனேன் </div><div>சற்றைக்கெல்லாம்.</div><div>உன் சந்தோஷம் நானென </div><div>நான் எண்ணி </div><div>ஒரு மாயலோகத்தில் திளைத்திருந்தேனா </div><div>கடைசிவரை தெரியவில்லை</div><div><br /></div><div>எங்கோ இருந்து சொல்கிறது</div><div>"காத்திருத்தல் தகும்" என</div><div>அப்பாவி மனச்சாட்சி.</div><div>ஏற்றுக் கொண்டே </div><div>ஒரு குன்றின் உச்சியில்,</div><div>விளிம்பில் உக்கார்ந்து </div><div>கால்களைத் தொங்கவிட்டு </div><div>நிலவை முகம் பார்த்து </div><div>காத்திருக்கத் தொடங்குகிறேன் </div><div><br /></div><div>மீளமுடியா வலையில் </div><div>கேட்கப்பட்ட கேள்விக்கு </div><div>இதுவரை தெரியவில்லை </div><div>"நான் பொய்யாகிப் போன மர்மம்"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2610367841614536362?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-16004612769791817692011-03-04T15:03:00.002+05:302011-03-04T15:30:48.170+05:30ஒரு காபி ஷாப். கொஞ்சம் பரந்து விரிந்த ஒரு காபி ஷாப். தெருவை நோக்கிய பக்கமாய் கண்ணாடியாலானா திரை. முழுக்க ஏ.சி செய்யப்பட்ட அந்தக் காபி ஷாப்பில் கண்ணாடித் திரை அருகில் தெருவை ரசிக்கும் முகமாய் மேஜைகளும் உண்டு. அவ்வாறான ஒரு மேஜை காபி ஷாப்பின் ஒரு கோர்னரில் இருக்கும். ஒரு பக்கம் கண்ணாடித் திரை. அது நைண்டி டிகிரி எடுத்து திரும்ப, வரும் பக்கம் பக்கத்துக் கடைக்கும் காபி ஷாப்புக்கும் இடையேயான பொதுச் சுவர். அந்த மூலை மேஜையில் சுவர்ப் பக்கம் முதுகைக் காட்டி வலப்பக்கம் இருக்கும் கண்ணாடித் திரையூடாக தெருவை ரசித்த படியே காபியை ஸிப் செய்ய தொடங்குகிறேன். அது ஒரு அழகான தெரு. இரு பெருந் தெருக்களை கணக்ட் பண்ணும் ஒரு குறுக்கு வீதி. ஆனாலும் வாகனங்களால் பாவிக்கப்படாத ஒரு தெரு. தெருவின் நடுவில் அழகான பூ மரங்கள். அல்லியம், அந்தூரியம், செர்ரி ப்ளாசம், கார்ன் ப்ளவர், டெய்சி, கேர்பேரா டெய்சி என ஏராளாமான பூ மரங்கள். சற்று சற்று தூரத்தில் நிழலுக்காய் ஒரு சில மரங்கள். தெருவிலே உதிர்ந்து கிடக்கும் பூக்கள், கொஞ்சம் இலைகள். <div><br /></div><div>அது ஒரு ரம்மியமான மாலை நேரம். பொதுவாகவே மனதில் தோன்றும் ஐந்து மணி. வான் முழுதும் சாம்பல் மேகங்கள் வெயிலை மறைத்துக் கொள்கின்றன. மழை வராது என்று தோன்றினாலும் ஒரு இதமான குளிர்க்காற்று வீசிக் கொண்டிருக்கிறது. ஐ.பாட் இல் 'யாரைக் கேட்டு எந்தன் நெஞ்சில் இடப் பக்கம் நீதான் நுழைந்தாயோ'வை சற்று அதிகமான வால்யூமில் வைக்கிறேன். மேஜையை விட்டு எழும்பி ஷாப்ப்பின் கதவைத் தள்ளி வெளியே வருகிறேன். காற்று உடலைத் தொடுகிறது. கைகளை அகல விரிக்கிறேன். கண்களை இறுக மூடி வானத்தை நோக்கி முகத்தை திருப்புகிறேன். அது ஒரு பீலிங். ஒரு அழகிய பீலிங். காதினுள் கேட்கும் அழகிய பாடல். சுற்றி எங்கும் ஒரு அழகிய அட்மாஸ்பியர். </div><div><br /></div><div>முகத்தில் சொரிகின்றன பூக்கள். என்னை கடக்கின்ற ஒவ்வொருவரும் கட்டிப் பிடித்து கன்னத்தில் முத்தமிடுகிறார்கள். அதில் எடை குறைந்து வானத்தில் பறக்கிறேன். மேகம் காலின் கீழ் வருகிறது. எனைத் தூக்கிச் செல்கிறது. </div><div>அது ஒரு பீலிங்!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-1600461276979181769?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-18328177184097068982011-02-06T14:25:00.002+05:302011-02-06T14:28:29.759+05:30<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><div>(அண்மையில் கிழக்கிலங்கையில் மழை காரணாமாய் ஏற்பட்ட வெள்ள அனர்த்தம் தொடர்பில் நான் வடித்தது)</div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><br /></span></div>வறண்டு போன நிலங்களும் </span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">புழுதி படிந்த தெருக்களும் </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">கனவாகிப் போன காலமாகுமோ. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">நின்னில் காரிருள் கலைந்து </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">மீண்டும் உன்னழகு திரும்புமோ. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">கிழக்கே, </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">சூட்டில் சுகம் கண்ட எமதுடல்கள், </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">நடுங்கிச் சுருங்கிப் போயினவே. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">செம்மண் பெருமை </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">சேற்றுச் சகதியாய் காலில் ஒட்டுதே. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">வீரம் கொண்டு முறுக்கிய </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">மீசை நுனியில் பனித்துளி படருதே. </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; "><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">குளிரே வேண்டாமே... </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 14px; ">முப்பது டிகிரியில் உன் கருணை அனுப்பேன்...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-1832817718409706898?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-22073810268441191942010-12-26T13:15:00.005+05:302010-12-26T14:03:31.647+05:30எனக்கு புரியல. ஏன் எல்லாரும் மன்மதன் அம்பு'வ இந்த காட்டு காட்டறாங்க. கப்பல்ல ஒரு படம் எடுக்கிராங்கன்னா அதுக்காக கப்பலை மையமா வச்சுதான் கதை இருக்கணுமா என்ன. 'வ குவாட்டர் கட்டிங்'ல ஒருத்தர் கேப்பாரே "ஏன்யா எல்லாத்துக்கும் மெஸ்ஸேஜ் தேடிட்டு அலையுறீங்க" அப்படின்னு, அந்த மாதிரி இருக்கு. கமல் ஒரு திறமையான நடிகர். அதுக்காக அவரு பண்ற எல்லாப் படமுமே "ஆர்ட் பிலிம்" மாதிரித்தான் இருக்கணும்னா, பாவம் வயித்துப் பிழைப்புக்கு எங்க போவாரு. நான் அவரது தீவிர ரசிகன். எனக்கு என்னமோ தெரியல கமல் எது பண்ணாலும் பிடிக்குது. படங்கள சொன்னேன். ஏன் கமல் படம்னா "ஆ ஊ"னு ஒரு கூட்டம் கிளம்பிடுதோ தெரியல. எதுக்கெடுத்தாலும் பிரச்சினை. எதைப் பேசினாலும் பிரச்சினை. யார் கண்டது, மன்மதன் அம்பு'ல ஒரு டயலாக் வரும், "தமிழ விடுங்க, அது இனி மெல்லச் சாகும், நாம சாகாம இருந்த சரிதான்"னு சொல்லுற மாதிரி, இதுக்கும் ஏதும் அட்டாக் வாரல்லாம். அப்புறம் ஈழத் தமிழர் கேரக்டர் அவமதிக்கிற மாதிரி இருக்குனு சொல்றாங்க. இதை ஒரு இந்திய தமிழர் அல்லது வடிவேலு செஞ்சிருந்தா விழுது விழுந்து சிரிச்சிருப்போம்ல. இதான்யா நம்ம ப்ராப்ளமே. நகைச்சுவை உணர்வோடு எடுத்துக்க வேண்டிய விஷயங்கள சீரியஸ் ஆக பார்க்கிறோம். <div><br /></div><div>படம் முழுக்க முழுக்க ஐரோப்பாவில் மற்றும் ஒரு க்ரூஸ் கப்பலில். இதுலயும் ஒரு பிரச்சனை. எதுக்காக அவரு அங்க போய் படம் எடுக்கணும். எதுக்காக செலவளிக்கணும். என்ன ப்ராப்ளம்பா இது. கதையின் படி, த்ரிஷா ஒரு நடிகை. சங்கீதா அவங்க ஸ்கூல் ப்ரெண்ட். கவலையை மறக்க த்ரிஷா கொஞ்ச நாள் அவங்க கூட இருந்துட்டு வரலாம்னு அங்க போறாங்க. இந்த ட்ரிப் பத்தி சந்தேகப்படுற அவங்க 'வுட் பீ' மாதவன் அவங்களை கண்காணிக்க மேஜர் கமலை செட செய்து அனுப்புகிறார். ஸோ கமலும் யூரோப் போறாரு. இது யார் குற்றம், அங்க வாழுற சங்கீதா குற்றமா. அல்லது, பார்க்கப் போன த்ரிஷா குற்றமா. அல்லது, கமலை அனுப்பின மாதவன் குற்றமா. அல்லது இப்பிடி கதை எழுதின கமல் குற்றமா. அல்லது இதை ஏற்றுக் கொண்ட ப்ரோடியூசர் குற்றமா. அங்க லொக்கேஷன் செலக்ட் பண்ணின கேமரா மேன் மற்றும் டைரக்டர் குற்றமா? எல்லாத்துக்கும் மேல அனாவசிய செலவு பத்தி ஏன் கமல் படத்த மட்டும் பேசறீங்க. எந்திரனும் சேம் ட்ராக். ஒரு சாங்குக்காக வேண்டி உலகமே போகாத ஒரு இடத்துக்கு நாள் கணக்குல ட்ராவல் பண்ணி எதுக்கு போகணும்? :/</div><div><br /></div><div>ஓகே, இத விடுவோம். லெட்ஸ் கம் டு தி பாயின்ட். படம் பார்த்தேன். கமலின் அல்ட்ரா யூனிக் காமெடி படங்களில் ஒன்று. வடிவேலுவின் அடி வாங்கும் படலம் மட்டும் ரசிக்கும் கண்களுக்கு இது புரிய வாய்ப்பில்லை. வார்த்தைகளை மட்டும் வைத்து வரும் காமெடி காட்சிகள் ஏராளம். த்ரிஷாவை விட சங்கீதா கூடுதல் அழகு. மாதவன் ஸ்கோர் பண்ணுகிறார். கமல் தன்னை முன்னிலை படுத்தாமல் மற்றவர்களுக்கு இடம் கொடுத்திருப்பது பெருந்தன்மை. மற்றும், கமல் பாடுவதை தவிர்த்திருக்கலாம். நீல வானம் பாடலில், ரிவர்ஸ் ப்ரேமிங் எனப்படும் யுக்தி அருமை. குடுமபத்துடன் போய் பார்க்கலாம்.</div><div><br /></div><div>கதை, ரெண்டாவது பந்தியில் சொன்னது. மேலும் நண்பனின் கேன்சரை குணப்படுத்தும் செலவுக்காக செக்கியூரிட்டி ஏஜென்சி வைத்திருக்கும் கமல் இந்த வேலையை மாதவனிடத்தில் ஏற்றுக் கொள்கிறார், பின் தொடர்கிறார். த்ரிஷாவை பற்றி அவங்க நல்லவங்க என்று ஒரு கமல் கட்டத்தில் கமல் செர்டிபிகேட் கொடுக்க, அவரை உடனே திரும்பி வந்துவிடும்படி சொல்கிறார் மாதவன். அதே சமயம் பேசிய பணத்தை கமலுக்கு குடுக்கவும் மறுக்கிறார். காரணம், கமல் த்ரிஷாவை பற்றி மோசமான தகவல் எதையும் துப்பறியவில்லை என்பது. கமலுக்கும் அவசர பணத்தேவை இருப்பதால், த்ரிஷாவைப் பற்றி மோசமாகத் தகவல் குடுத்து மாதவனிடத்தில் காசை வாங்கிக் கொள்கிறார். இந்த நாடகங்கள் எப்படி முடிவுக்கு வந்தன என்பது இரண்டாவது பாதி. </div><div><br /></div><div>படத்தைப் பார்த்து விட்டு நண்பன் ஒருவன் பேஸ்புக்கில் போட்ட ஸ்டேட்டஸ், "கமல் பிகர மாதவன் தூக்கிட்டுப் போனா அது 'அன்பே சிவம்'. மாதவன் பிகர கமல் தூக்கிட்டுப் போனா அது 'மன்மதன் அம்பு". </div><div><br /></div><div>எந்தவித எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் போன எனற்கு, ஒரு அருமையான காமெடி படம் பார்த்த திருப்தி. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2207381026844119194?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-32009190607530605792010-12-25T12:37:00.003+05:302010-12-25T20:30:51.598+05:30ஊரின் ஒதுக்குப்புறத்திற்கும் மையத்திற்கும் ஒரு நேர்கோடு வரைந்து அதன் மையத்தை தெரிவு செய்தால் எங்கே வருமே அவ்வாறான ஒரு இடத்தில் அமைந்திருக்கும் வளவளத்தாரின் கடை. ஒரு மிகச் சாதாரண 'டீ' கடை. பக்கத்தில் ஊரில் இருந்த ஒரே ஒரு ஆலமரம் நிழல் தரும். அதில் தனது கடை பெஞ்சுகளை போட்டு வைத்திருப்பார். காலையில் முதல் வேலையாய் காக்காய்களுக்கு வடைத்துண்டு போடுவதாலோ என்னவோ பெஞ்சுகளில் காகங்களின் எச்சம் காணப்படுவதில்லை. காலை அஞ்சு மணிக்கெல்லாம் கடை திறந்துவிடும். பள்ளிகளில் தொழுது முடிந்து அங்கே ஒரு டீயுடன் அப்பம் சாப்பிடுவது அனைவரினதும் அன்றாடக் கடமை போலாகியது. அப்பாவுடன் போய் அங்கே ஒரு டீ குடித்துவிட்டு கடற்கரை போய் காலை நனைத்து விட்டு வீடு வருவது என் பால்ய வயதுப் பழக்கம்.<div><br /></div><div>பொடிசுகள் எல்லாரும் மகன், மகள். என் அப்பா வயதுடைய எல்லோரும் தம்பி. அதற்கு மேற்பட்டவர்கள் நானாமார் என வளவளத்தாரிற்கு எக்கச்சக்க உறவினர். வளவளத்தாரின் பெயர்க்காரணம் கேட்டால் அவரே சொல்வார், "ஒண்டுமில்ல மன, நமக்கு சின்ன வயசில இருந்தே கொஞ்சம் கூடுதலா கேள்வி கேக்குற பழக்கம். எல்லாத்தையும் பார்த்துப் பார்த்து கேள்வி கேட்டு கேட்டு கொஞ்சம் கூடுதலா பேசத் தொடங்கிட்டன் போல." தன்னை மற்றவர்கள் மேற்குறிப்பிட்ட பட்டப் பெயர் கொண்டு கேலி செய்வது தெரிந்திருந்தும் மனசுக்குள் வைத்திருந்ததில்லை. தன்னை யாரும் பேசி விஞ்ச முடியாது என்று சொல்லிக்கொள்வார். "இதுவும் ஒரு பெரும தானே மன."</div><div><br /></div><div>இத்தனைக்கும் அவரின் "டீ" ஊற்றும் கைப் பக்குவம் ஊரில் வேறு யாரிடமும் இருந்ததில்லை. அரசியல் பற்றி அவர் அளவளாவும் திறமையை பார்த்து "ஏன் இவர் அரசியல்வாதி ஆகவில்லை" என்று அப்பாவிடம் கேட்டிருக்கின்றேன். "அரசியல்ல இருக்கும் எல்லாரும் திறமையான, அரசியல் பற்றி நன்றாக தெரிஞ்சவங்கதானா?" என்று என்னிடம் பதில் கேட்டார் அப்பா. ரெண்டு நாட்களுக்கு ஒரு முறை புது வாழைப்பழக் குலை தொங்கும் கடையின் முன் பக்கத்தில். சிகரட் விற்றதில்லை. கடன் அன்பை முறிக்கும் என்ற போர்ட் இருந்ததில்லை. "பேங்க்ல இருக்குறத விடவும் என்ட கடைலதான் மன கூட அக்கவுன்ட் இருக்கு." இருந்தும் யாரும் அவரை ஏமாற்றியது கிடையாது. வாரம் ஒரு முறை கணக்கு செட்டில் செய்துவிடுவார்கள். சில பேருக்கு இலவச டீயும் கொடுப்பார். "ஒரு நாளைக்கு ஒரு வேள சாப்பாட்டுக்கே கஷ்டப்படுதுகள், காலைல முதல் வேளையாவது சந்தோஷமா சாப்பிடட்டுமே மன."</div><div><br /></div><div>வளவளத்தார் என்ற பெயர் அவருக்கு கொஞ்சம் கூட சரியில்லை, மற்றவர்கள் அப்படிக் கூப்பிடுவது அவரை அவமதிக்கிற மாதிரி இருக்குப்பா, என்று சொல்லி இருக்கேன். அப்பாவும் அதை ஏற்றுக் கொள்வார். ஆனால், அதுதான் அவரின் அடையாளம். வளவளத்தார் என்றால் ஊர் முழுக்க தெரிந்திருந்தது. தான் வாசிக்கும் ஒற்றைப் பாதையைத் தவிர வேறு எதையும் தெரிந்திராத 'சகீனா' கிழவிக்கு கூட அவரது கடை தெரிந்திருந்தது. தனது பேரனை முதல் தடவையாக ஒரு பொருள் வாங்க வெளியே அனுப்பும் போது "அந்த மெயின் ரோட்டுல இருந்து மூணாவது சந்தில கிழக்குப் பக்கமா போற ரோட்டுல போனா ஒரு ஆல மரம் வரும். அதுக்கு பக்கத்துலதான் நம்மட வளவளத்தார்ட கட இருக்கு. அங்க போயி ஒரு நாலு அப்பம் வாங்கி வாடா" என்று சொல்லி அனுப்புவாள். இந்த "நம்மட" என்ற சொல் மூலம் அனைவரின் வீட்டிலும் ஒரு அங்கத்தவர் ஆனார் வளவளத்தார்.</div><div><br /></div><div>அனைவரின் வீட்டுத் திருமணங்களிலும் அவரைக் காணலாம். இழுத்துப் போட்டுக் கொண்டு வேலை செய்வார். காசு பணம் எதிர்பார்ப்பதில்லை. "இதெல்லாம் மனத் திருப்திக்கு மன. என்ட பொண்டாட்டி உசுரோட இருந்து எனக்கும் புள்ள குட்டி இருந்திருந்தா நீங்க எல்லாம் வந்து உதவி செய்ய மாட்டிங்களா. அல்ப்பாய்சுல அவா செத்துப் போவா எண்டு எனக்கு முன்னாடியே தெரியலையே. அத விடு மன. உண்ட கல்யாணத்துக்கும் முதல் 'இன்டேசன்' எனக்குத்தான் சரியா?." 'இன்விடேஷன்' என்பதை சரியாக சொல்லுமளவிற்கு அவருக்கு ஆங்கில அறிவு இல்லை என்றாலும் அவருக்கும் ஒரு சில வெள்ளைக்கார நண்பர்கள் இருந்தார்கள். சும்மா ஊர் சுற்றிப் பார்க்க வந்தவர்களுக்கு இவரின் டீ பிடித்துப் போக, இவருடன் நின்று போட்டோ எடுத்துக் கொண்டனர். கொஞ்ச நாளையில், இங்கிலாந்திலிருந்து அந்த போட்டோவும் ஒரு வாட்சும் அவரது கடைக்கு வந்தது. "வெள்ளைக்காரன், வெள்ளக்காரன்தான் மன. சொல்லி வேல இல்ல" என்றார்.</div><div><br /></div><div>சிறிது நாளையில் மேற்படிப்புக்காக வெளியூர் வந்துவிட்டேன். செமஸ்டர் இறுதிப் பரீட்சை நடந்து கொண்டிருந்த சமயம், தொலைபேசியில் அம்மா சொன்னாள், அவர் மாலை இறந்துவிட்டதாக. சாதாரணமாக தூங்கும்போதே இறந்திருந்ததாக. அவரை அடக்குவதற்காக ஊரே கூடியிருந்ததாக தம்பி சொன்னான். இது எதிர்பார்த்ததே என எண்ணிக்கொண்டேன். </div><div><br /></div><div>ஊர் போயிருந்த நேரம், அவர் கடைக்கு சென்று பார்த்தேன். கடைக்கு கதவு இருக்கவில்லை. உள்ளே, ஒரு சிலர் படுத்திருந்தனர். அதே சமயம் அவ்வழியால் வந்த மாமா சொன்னார், "அவரு உயில்ல இப்பிடித்தான் எழுதி இருந்தாராம். கஷ்டப்படுற ஆக்களுக்கு கொஞ்ச நாளைக்கு கடை கதவை திறந்து வைங்க எண்டு"</div><div><br /></div><div>வளவளத்தார் ஒரு உயர்ந்தவர்தான் என சொல்லிக் கொண்டேன்.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-3200919060753060579?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-54877314145862202462010-11-15T14:09:00.002+05:302010-11-16T22:04:44.029+05:30ஓகே, எழுதி ரொம்ப நாளாச்சுல... ஸோ, இப்போ கொஞ்சம் வேற ட்ராக்ல போக போகுது...<div><br /></div><div>ஒருவரது எழுத்துத் திறனை பார்த்து லவ் பண்ற கருமம்தான் இந்த சோஷியல் நெட்வொர்கிங் எனும் தளங்களும், தகவல் தொழிநுட்ப புரட்சியின் கிழங்களான ஈமெயில் மற்றும் சாட்டிங் இவ்வுலகுக்குத் தந்த தலைவலிகள். இதுல என்ன ப்ராப்ளம்னா, லவ்னா என்னான்னு புரிந்து கொள்வதில் உள்ள சிக்கல்கள். நிறைய பேருக்கு முதல் காதல் தோல்வியில் முடிவடைவதுக்கு இதுதான் மெயின் மேட்டரே. ஒரு பொண்ணு சூப்பரா பேசுறா அல்லது ஒரு பையன் செம ஸ்டைலா பைக் ஓட்டறான் என்கிறதுக்காக காலம் பூரா கூடவே வச்சிக்கனும்னு ஆசைப்படலாமா? நீங்க என்ன அவவ உங்க முன்னால உக்கார வச்சி நியூஸ் வாசிக்க சொல்லப் போறிங்களா அல்லது அவர் கூட பின்னாடி உக்கார்ந்து லைப் பூரா பைக் சவாரி போக போறிங்களா? வாழனும் பாஸ். அதுக்கு நிறைய விஷயம் பாக்கணும். </div><div><br /></div><div>சரி, இதுல இன்னொரு டைப் குரூப் இருக்கு. 'எவன் லவ் பண்ணுவான், எல்லாம் ஒரு டைம் பாஸுக்குதான் மச்சி' சொல்ற ஒரு கூட்டம். இதுங்கதான் ப்ராப்ளம். ஒண்ணுமே பண்ண முடியாது. ரொம்ப அட்ரக்டிவ் ஆனா விஷயங்கள் இவங்ககிட்ட இருக்கும். உதாரணமா பூச்சிய சாப்பிடுற தாவரங்கள் பற்றி படிச்சு இருப்பீங்க. ரொம்ப கவர்ச்சியா இருக்கும். மாட்டினா மவனே, சங்குதான். :)</div><div><br /></div><div>காதல், ஒருத்தங்க மேல வர்றதுக்கு ஆயிரம் காரணம் இருக்கும். முதல் காரணம் மூலமா வாறது வெறும் கவர்ச்சி. அப்றோம் அது டெவலப் ஆகி புதுசு புதுசா காரணங்களைஉருவாக்கிக்கும். இப்டித்தான் லவ் கிரியேட் ஆவுது.</div><div>இதுல பேஸ்புக்ல ஸ்டார்ட் ஆவுற லவ் கருமம் எதனால வாருதுங்கறது புரியாத புதிர். ஒருத்தங்க போட்டோ பார்த்து லவ் பண்ண நாம இன்னும் பாட்டி காலத்திலேயா இருக்கோம். </div><div><br /></div><div>-டு பி கண்டிநியூட்-</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-5487731414586220246?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-46940480039037849772010-10-31T14:03:00.002+05:302010-10-31T14:51:17.259+05:30ஓகே... இலை வந்திடுச்சு. இங்கேதான் நமது கடலை (ப்ளேர்ட்டிங்) போடும் திறமை கை கொடுக்கும். அடிக்கடி அவங்க ப்ரோபைலை விசிட் அடிப்போம். நிஜத்திலே காதலி வீட்டை சுத்தி சுத்தி வாற மாதிரி. ஆனா, பேஸ்புக்ல இப்பிடி எல்லா பொண்ணுங்க அல்லது பசங்க ப்ரோபைல்ஸையும் நோட்டம விடுவோம். ஏதாவது ஒண்ணு மாட்டும் என்கிற நம்பிக்கைல. ப்ளேர்ட்டிங்னாலே, நீதி நேர்மை தர்மம் எல்லாம் இருக்கக் கூடாதுன்னு ஒரு ரூல் இருக்கு. ஸோ, சில பேர் எப்டியோ பொண்ணுங்க/பசங்க மனசுல இடம் பிடிக்கணும் என்கிறத மட்டுமோ முதல் நோக்கமா வைப்பாங்க. அதுக்காக சிஸ்டர்/பிரதர் என்று கூப்பிட கூட தயங்கமாட்டாங்க. அப்பால அந்த ரிலேஷன்ஷிப்பை பெயர் மாத்திக்கலாம் என்கிற ஒரு தொலை நோக்குப் பார்வை அவங்ககிட்ட இருக்கும். இவங்க ஜெகஜாலக் கில்லாடிங்க. ஏன்னா நிஜமா ஒரு பொண்ண மட்டும் ட்ரை பண்றவந்தான் காலம் பூரா உண்மையா இருப்பான் என்கிறது எழுதப்படாத விதி. ஒரு படத்துல விஷால் சொல்வாரு, "வேலைக்குப் போகணும்னா ரெண்டு மூணு இடத்துல அப்ளிகேஷன் போடறதில்ல? அது மாதிரி நானும் ரெண்டு மூணு பேருக்கு போட்டு ஒருத்திய வாழ்க்கைத் துனையாக்கிக்குவேன்." இது எவ்ளோ லூசுத்தனமான ஒரு பாயின்ட். அப்ளிகேஷன் போடறதுன்னா, இங்க பொண்ணுங்ககிட்ட ப்ரொபோஸ் பண்றதுதான் வரும். பொண்ணுங்க ஓகே சொல்லிட்டா அவரு வேலைக்கு போறாருன்னு அர்த்தம். ஸோ அவரு அதுல ஒரு பொண்ணைத்தான் லவ் பண்ணியிருக்கணும். ஒரே டைம்ல ரெண்டு மூணு வேலைக்கு போறதில்லையே. ஆனா, அப்பிடி போகணும்னு ஆசைப் பட்டீங்கன்னா நீங்கதான் ப்ளேர்ட்டர்.<div><br /></div><div>சரி, இப்போ அந்த பொண்ண மடக்கணும்னு ஆசைப்படுவீங்க. ஒரு பர்சனல் மெசேஜ் தட்டி விடுவீங்க, "ஹை, யு லுக்கிங் ஸோ பியூட்டிபுல் இன் யுவர் ப்ரோபைல் பிக்சர் யார். அண்ட் ஐ காட் டு நோ யுவர் கேரக்டர் ப்ரோம் யுவர் இன்போ. ஐ லைக் இட் வெரி மச் மா". கொஞ்ச நாளைக்கு மெசேஜ் நாட்டிபிகேஷன் "1" என்று ரெட் கலர்ல ப்ளின்க் பண்ணாதானு ஏங்கும். அவ என்ன போஸ்ட் அவ வால்ல ஷேயார் பண்ணினாலும் அதை போய் லைக் பண்ணி, "ஒவ்ஸம்"னு அடிச்சி வைப்பீங்க. கருமாந்திரம் புடிச்ச யூடியூப் வீடியோ போட்டாலும் அதே மாதிரியே. அவகிட்ட இருந்து ரிப்ளை வரும். இப்போ உங்க கடலை பிசினஸ் ஸ்டார்ட் ஆகும். ரொம்ப பொறுமைசாலி சார் நீங்க. சாவகாசமா பதில் அனுப்புவீங்க. குடும்பம், பேமிலி, அம்மா அப்பா இப்பிடி ஒரே மேட்டர வேற வேற மாதிரி கேள்வி கேட்டு குட்டைய குழப்புவிங்க. அவங்க போட்டோஸ் கேப்பீங்க. </div><div><br /></div><div>"எனக்கு மட்டும் பெர்சனலா பார்க்க கூடிய மாதிரி ஒரு பிக் அனுப்பேன், ப்ளீஸ்."</div><div>"வாட்? வாட் டு யூ மீன்?"</div><div>"நோ நோ, நான் அப்பிடி சொல்லல, உன் அழகை நாள் புல்லா பார்த்துட்டே இருக்கனும் போல இருக்கு"</div><div>"உன் முகம் அழகா இருக்கற போட்டோ ஒண்ணு எனக்கு வேணும்னு தோணுது."</div><div>"அப்போ மத்த போடோஸ்ல நான் அழகாய் இல்லியா?"</div><div>"ஐயோ நான் அப்பிடி சொல்லலமா. நீ எப்பவுமே அழகு. உன் முகம் ஒவ்வொரு கோணத்தில இருந்து பார்க்கும் போதும் ஒரு வித்தியாசமான அழகு. உனக்கு, நீ வச்சிருக்கற பிக்சர்ஸ்ல எது பெஸ்ட்னு தோணுதோ அத எனக்கு அனுப்பேன் ப்ளீஸ். முடியாதுன்னு மட்டும் சொல்லாத"</div><div>"ஓகே, ட்ரை பண்றேன்"</div><div>"ப்ளீஸ் ப்ளீஸ் ப்ளீஸ்"</div><div>"ஓகே ஓகே வழியாத"</div><div>"தேங்க்ஸ்டி, ம்வாஹ்ஸ் (கிஸ் பண்ற சவுண்ட்)"</div><div><br /></div><div>உங்க மனசு பத்திக்கும். உள்ளுக்குள்ள இருந்து சவுண்ட் போடும். "வாவ், நீ கேட்ட உடனேயே அனுப்பறாளே, அப்போ இது அதுதானா?." நீங்களும் 'எஸ் எஸ்'னு வாரணம் ஆயிரத்துல சமீராரெட்டிய சூர்யா கண்ட உடனே சூர்யா நெஞ்சை தட்டிக் கொடுப்பது போலே பண்ணிக்குவீங்க. மனசு பறந்து போகும்.</div><div><br /></div><div>இப்போ உங்க சைட்ல ரெண்டு பாயின்ட் ஒப் வியூ...</div><div>1. நீங்க நிஜமாவே லவ் பண்றீங்க, உங்க ப்ரெண்ட்ஸ் எல்லாரிடமும் இவா பத்தி சொல்விங்க. செம ஹப்பியா அவ பத்தி பேசிட்டே இருப்பீங்க.</div><div>2. நீங்க ப்ளேர்ட் பண்றீங்க, உங்க ப்ரெண்ட்ஸ்ட "மச்சான் புதுசா ஒண்ணு சிக்கிடிச்சு"னு சொல்வீங்க. எல்லார்ட்டயும் அவ ப்ரோபைல் நேம் குடுத்து அட் பண்ணிக்க சொல்வீங்க. அல்லது, உங்க ப்ரெண்ட்ஸ் யாருக்கும் இந்த மேட்டர் சுத்தமா தெரியாத மாதிரி பார்த்துக்குவீங்க. </div><div><br /></div><div>எதிர் சைட்ல ரெண்டு பாயின்ட் ஒப் வியூ...</div><div>1. மேலே சொன்ன ரெண்டும் ப்ளஸ் அவங்க எல்லார்க்கும் கேட்ட உடனேயே போட்டோ அனுப்பற ஒரு கேரக்டர்.</div><div>2. அவங்களுக்கு நீங்கதான் பேஸ்புக் மூலமா கிடைச்ச எப்போதும் டச்ல இருக்கும் முதல் ப்ரெண்ட்.</div><div><br /></div><div><br /></div><div>--டு பி கன்டிநியூட்--</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-4694048003903784977?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-35967098119972117022010-10-30T23:52:00.002+05:302010-10-30T23:54:30.974+05:30<div>எங்க இருந்து, எப்பிடி தொடங்குவது என்றெல்லாம் தெரியல... நவீன, டெக்னாலஜி உலகின் பிரதான பிறப்புகளில் ஒன்று சோஷியல் நெட்வொர்க்கிங் தளங்கள். இதில் கெட்டிக்காரப் பிள்ளை 'பேஸ்புக்'. நம்பர் 1 தளமான இது இன்றைய இளைஞர்களின் மிக முக்கியத் தேவை. ஒரு மொபைல் போன், மோட்டர்பைக் கணக்காய் இதுவும் நமது ஐடண்டி. புதிதாக அறிமுகமாகும் ப்ரெண்ட்ஸிடம் மொபைல் நம்பர் இருக்கா, ஈமெயில் ஐ.டி. இருக்கானு கேட்ட காலம் போய் கொஞ்ச வருஷமாக பேஸ்புக் ஐ.டி. இருக்கானுதான் எல்லாரும் கேட்டிட்டு இருக்காங்க. பேஸ்புக் தொடங்கப்பட்டது உங்களுக்கு ஏற்கனவே தெரிந்த நண்பர்களுடன் தொடர்புகளை கன்டினியூ செய்ய. ஆனால், இது இப்போதைய ப்லேர்ட்டர்களுக்கு ஒரு கிப்ட். அது கிடக்கட்டும், அது என்ன ப்லேர்ட்டர்? இதுதான் இப்போதைய ட்ரெண்ட்டு மாமே. லவ், கிவ் எல்லாம் அந்தக் காலம். ப்லேர்ட்டிங் என்பது 'தனது எதிர்ப்பாலை தன் மீது ஆசை கொள்ள நாம் மேற்கொள்ளும் முயற்சி' என்று விக்கிபீடியா சொல்லுது. எதிர்ப்பால் மட்டுமே என்ற சமாச்சாரம் தற்போது இல்லை என்று ஆர்கியு பண்ணுபவர்கள், அதை 'இன்னொரு நபரை' என்று படிக்கவும். </div><div><br /></div><div>சரி மேட்டருக்கு வருவோம். கொஞ்ச நாள் முன்னாடி என் நண்பர்கள் சேந்து பேஸ்புக் பற்றி ஒரு சர்வே பண்ணினாங்க. அதில அவங்க கண்டுபிடிச்ச ஒரு முக்கியமான விஷயம், 'கொழும்பில் இருப்பவர்கள் அப்டேட் செய்யும் ஸ்டேட்டஸ்களில் அதிகமானது லவ் பற்றியது.' இதில் வேடிக்கையான விஷயம் என்னன்னா, நான் அறிந்து, என் நண்பர் வட்டத்தில் பேஸ்புக்கில் அறிமுகமானவர்களை லவ் பண்ணி அதுல சக்சஸ் ஆனவங்க மூணு பேர். இதில இதை நம்பி நேரம் லாஸ் ஆனவர்களில் நானும் ஒருவன். அப்படியானவர்களுக்காய் இந்தப் போஸ்ட் டெடிகேட் செய்யப்படுகிறது...</div><div><br /></div><div>சபாஹ், ஒரு வழியாய் இன்ட்ரோ முடிச்சாச்சு.</div><div><br /></div><div>சரி, இப்போ பேஸ்புக் காதல்களின் முதல் ஸ்டேஜ் எப்டி உருவாகுதுன்னு பார்ப்போம். முதலாவது நீங்க என்ன பண்ணுவீங்கன்னா, நல்ல நல்ல அழகான ப்ரோபைல் பிக்சர் உள்ள பொண்ணுங்க அல்லது பசங்களா பார்த்து அட் பண்ணிக்குவீங்க. இதுல அவங்க 'இன்ஃபோ' பகுதியில் அவங்களை பத்தி எழுதியிருக்கும் 'ஊரான் வீட்டு வசனங்கள்/மேற்கோள்கள்' அல்லது 'நான் இப்பிடித்தான், உனக்கு பிடிச்சிருந்தா இரி இல்லாட்டி கண்ண மூடிட்டு போய்க்கின்னே இரு' என்கிற மாதிரியாக அவர்கள் போட்டுவைத்த எழுத்துக்கள் ஈர்க்கும். ஆஹா, சூப்பரா இருக்குதே இவன்/இவள் கேரக்டர்னு நெனச்சி 'அட் அஸ் எ ப்ரெண்ட்' பட்டனை தட்டி விடுவீங்க. கொஞ்ச நேரத்துல, 'அக்செப்டட்'னு ஒரு நாட்டிபிகேஷன் வந்த உடனேயே மனசுகுள்ள ஒரு சின்ன வித்து விழுந்து முளைச்சு சின்னதா ஒரு இலை விடும்.</div><div><br /></div><div>--டு பி கன்டிநியூட்--</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-3596709811997211702?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-65053549489661952962010-10-28T23:34:00.002+05:302010-10-28T23:37:58.543+05:30<p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">இணையத்தில் ரசித்தது இது... என் சுய ஆக்கமில்லை...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">கண்டிப்பா கல்யாணம் பண்ணிக்கடா மச்சான். இப்பதாண்டா எதோ சாதிச்ச மாதிரி ஒரு பீலிங் வருது.</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">வாழ்க்கையோட அர்த்தம் இப்பதாண்டா புரியுது. பொண்டாட்டி முன்னாடி இப்படி சொல்லிட்டு,அவங்க Kitchen உள்ள போனவுடனே , கையெடுத்து கும்புட்டு தயவு செஞ்சு அந்த தப்ப மட்டும் பண்ணி மாட்டிக்காத மச்சின்னு கெஞ்சற நண்பன்....<br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">எவ்ளோ நிம்மதியா இருந்தேன்..கல்யாணத்த பண்ணி வெச்சு என்ன என் புருசனுக்கு அடிமையாக்கிட்டாங்க, என் தோழி ஒருத்தி...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">தம்பி அடுத்த வருஷம் ஜூன்'குள்ள கல்யாணத்த முடிசிரனும்டா. நல்ல பொண்ணு கிடைச்சுதுன்னா விட்ற கூடாது, என் அம்மா...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">டேய் கல்யாணத்துக்கு நெறைய செலவாகும். வழக்கம் போல பெருந்தன்மையா நீங்களே பார்துகங்கப்பானு சொல்லிட்டு போய்டாத. மரியாதையா காச சேர்த்து வை, என் அப்பா...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">சீக்கிரம் கல்யாணம் பண்ணி தொலைடா. காலேஜுக்கு ரெண்டு நாள் லீவ் போடலாம்னு நானும் ரெண்டு வருசமா வெயிட் பன்றேனு சொல்லிட்டு, மூதேவி இதுவும் பண்ணிக்கமட்டேன்குது எனக்கும் பண்ணி வெக்க மாட்டேன்குதுன்னு மனசுக்குள்ள முனுமுனுக்கற என் தங்கச்சி...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">கல்யாணம்லாம் சும்மா பிரதர், வெத்து மேட்டரு, ஒன்னும் இல்ல அதுல, பார்ல சிகரட் ஓசி வாங்குன கடனுக்கு அட்வைஸ் பண்ண வஸ்தாது ஒருத்தர்.</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">கல்யாணம்... கல்யாணம்... கல்யாணம் ...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">25 or 27 வது வயசுல ஒரு பிரம்மச்சாரியை லேசா பயமுறுத்தி அதிகமா பதட்டபடுத்தி கொஞ்சமா ஷாக் அடிக்க வைக்கற ஒரு வார்த்த. அப்டி என்னதாங்க இருக்கு இந்த கல்யாணத்துல...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">முதல் 3 மாதம் திடீர்னு ஒரு நாள் ஒரு பொண்ணு பொண்டாட்டிங்க்ற பேர்ல உங்க வீட்டுகுள்ள வருவா...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">பின்னாடி ஒரு கூட்டமே வந்து விட்டுட்டு போகும்...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">பீரோகுள்ள உங்க துணிய நகர்த்தி வெச்சுட்டு அவங்க துணிய அடுகிக்குவாங்க‌. உங்க பாத்ரூம்ல அவங்க சோப்பும் ப்ரச்சும் எடத்த புடிச்சுக்கும். அடுத்த நாள் ஆபீஸ் போகும்போது சீக்கிரம் வீட்டுக்கு வந்துடுங்கன்னு குழைஞ்சு குழைஞ்சு காதுகிட்ட மூச்ச விட்டுகிட்டே சொல்லுவாங்க‌. ஊர்ல டம்மி பிகர் கூட மதிக்காத நம்மள இந்த புள்ளைக்கு இவ்ளோ புடிசிருகேன்னு நம்மளும் வழிஞ்சுகிட்டே சீக்கிரம் வர ஆரம்பிப்போம்... (இது அடிமையாகுதலின் முதல் கட்டம்)</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">அப்பறம் உங்கள அடிமையாக்கரதுக்கு, உண்டான பணிகள் வேகம் வேகமா கனஜோர்ல நடக்கும்.</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">(அவங்க கூட படிச்ச வில்லிங்கல்லாம் வேற இதுக்கு ரூம் போட்டு ஐடியா குடுப்பாங்க‌)<br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">மற்றொரு அழகான மாலை பொழுதுல புது பொண்டாட்டிய ஷாப்பிங் கூட்டிட்டு போவீங்க. அவங்க 3 வருசமா வாங்க நெனச்சு வாங்காம இருந்த எல்லாத்தையும் அப்பதான் வாங்குவாங்க‌...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">அவங்க வாங்கற நெய்ல் பாளிஷ்க்கும் பாடி ஸ்ப்ரேக்கும் நீங்க தெண்டம் அழுகனும். கான்டாதான் இருக்கும், என்ன பண்றது...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">அவங்களோட ஒவ்வொரு சினுங்களுக்கும் கிரெடிட் கார்ட் கிழிய கிழிய தேய் தேய்னு தேய்ப்போம். பில்லு எகிர்றது பார்த்து மனசு பதர்னாலும் உதடு வேற என்ன வேணும் என் செல்லகுட்டிக்குன்னு கேக்கும்...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "><br /></p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">வீட்டுக்கு விருந்தாளிங்க்ற பேர்ல வந்து டேரா போன்ற அவங்கப்பன் விருமாண்டி கிட்ட கூட பாசமா நடந்துகுவோம்... (எல்லாம் நடிப்புதேன். எந்த ஊர்ல மாப்பிள்ளைக்கு அவன் மாமனார புடிச்சிருக்கு)</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">கொஞ்சம் கொஞ்சமா நீங்க நீ'யாயிட்டு வருவீங்க...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">ஆறு மாசம் ஓடிடும். அதுக்கப்றம் எங்க ஒய் இருக்கு உமக்கு வாழ்க்கை. அடிமை ஒய் நீரு...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">பிரென்ட் ரூம்ல போய் விடிய விடிய கதையடிச்சிட்டு பேசுற‌ சுகம் அதுக்கப்றம் கனவாவே போய்டும். எங்க போறோம், எதுக்கு போறோம்னு தெரியாம எங்கெங்கயோ போன தருணங்கள் மனசுக்குள்ள வெறும் நினைவுகளா மட்டுமே இருக்கும்...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">எந்த பொண்ண பார்த்தாலும் நம்ம பொண்டாட்டி இப்டி இருப்பாளோ, அப்டி இருப்பாளோங்கற அந்த curiosity சுத்தமா இருக்காது. செகண்ட் ஷோ சினிமா கட் ஆகும். குஷி ஆனா அடிக்கற பீர், தம்[எப்போவாவது] கட் ஆகும். நிம்மதியா செலவு பண்ற சுதந்திரம் கட் ஆகும்...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">என்ன கொடும சார் இது...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">இதுக்குதான் இந்த கருமம் புடிச்ச கல்யாணத்த வேண்டாம்ன்னு சொல்லுறேன்...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">வாழ்க்கைல சந்தோஷமான தருணம் bachelor life மட்டும்தான்னு எனக்கு தோனுது...</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; ">நீங்க என்ன நெனைக்கறீங்க?</p><p style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 11px; line-height: 16px; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; "> </p><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-6505354948966195296?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-30395036989765181512010-09-29T09:28:00.000+05:302010-09-29T09:28:15.801+05:30இது எனது நண்பன் <a href="http://ta.minnix.info/">மின்னிக்ஸ்ஸின்</a> ப்ளாக் <a href="http://ta.minnix.info/2010/09/blog-post.html">போஸ்ட்</a>... அப்படியே காப்பி அண்ட் பேஸ்ட் செய்யப்பட்டுள்ளது...<br /><br /><br /><span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Corbel, Georgia, serif; font-size: 13px; line-height: 20px;">ஹேய் ப்ரெண்ட்ஸ்! இன்னும் இந்த ப்ளாக் அப்டேட்டாகும்னு யாராச்சும் நம்பிட்டு இருக்கிறீங்களா? அப்டீன்னா ரொம்ப நல்லவருதான் நீங்க! ரெண்டு மாசமாகுது லாஸ்ட் போஸ்ட் எழுதி! எழுதவே டைம் இல்ல... அவ்ளோ பிசின்னு பொய் சொல்ல விரும்பல்ல! ப்ளாக் எழுதுற மூட் இல்ல! அதான்&nbsp;மேட்டர்!<br /><br />லாஸ்ட் ரெண்டு மாசமா விஜய் படம் மாதிரி தொடர் தோல்விகள்தான்! முதல் காதல்... முதல் தோல்வி... பேஸ்புக் லவ்&nbsp;பேஸ்புக்காலேயே முறிஞ்சிடுச்சு! அதையே... அவளையே நெனச்சு&nbsp;நெனச்சு ஃபீல் பண்ணிக்கிட்டு கெடந்ததுல&nbsp;அசைன்மென்ட், ப்ராஜெக்ட் எல்லாம் ஊத்திகிச்சு! உடைஞ்சிபோன இதயம், ஊத்திக்கிட்ட&nbsp;அசைன்மென்ட், ப்ராஜெக்ட் எல்லாம் பிக்ஸ் பண்ணினதுல ரெண்டு மாசம் ஓடிடுச்சு! இப்போ கொஞ்சம் பரவால்ல!<br /><br />ஆல்றைட்! இப்போ டைட்டில் மேட்டருக்கு வருவோம். நாங்க ஒரு கம்பனி ஸ்டார்ட் பண்ணி இருக்கோம்! "வாட்? கம்பனியா? அத ஏதோ பப்பிள்கம் சாப்பிட்ட மாதிரி சிம்பிளா சொல்லுறே?" எண்டுதான் நீங்க கேப்பீங்க! நம்புங்க பாஸ்! காமடி கீமடி பண்ணல... நிஜமாவேதான்!<br /><br />இந்த ஸ்டோரி கிட்டத்தட்ட ஒரு வருசத்துக்கு முன்னால நான் என் ப்ரெண்ட்&nbsp;<a href="http://alapparai.blogspot.com/" style="color: #00ccff; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; text-decoration: none;">முறுவோட</a>ரூமுக்கு விசிட் அடிச்சதுல இருந்து தொடங்குது... நள்ளிரவு நேரம் அப்பிடியே நெட்ல ப்ரவ்ஸ் பண்ணிட்டு பேசிகிட்டே இருந்ததுல இந்த சொந்தக் கம்பனி ஸ்டார்ட் பண்ணுற (சொந்த செலவுல சூனியம் வெச்சுகுற) ஐடியா க்ளிக்காவிச்சு! என்ன கம்பனி? ஒரு<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Cloud_computing" style="color: #00ccff; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; text-decoration: none;">க்ளவ்ட்</a>&nbsp;கம்பனி! அதாவது வெப்சைட் மற்றும் வெப் அப்ஸ் க்ரியேட் பண்ணுற கம்பனி! கொஞ்சம் கவித்துவமா சொல்லப்போனா மேகத்தில் ஒரு கம்பனி! (ஒருவழியா டைட்டில கனெக்ட் பண்ணிட்டேன்!)<br /><br />கம்பனி ஏன்டா அதுக்கு ஒரு பேரு, ஒரு லோகோ வேணும்ல? அதுக்கு ரூம் போட்டு யோசிச்சோம்! ஆமா நிஜமாவே ரூம்ல இருந்துதான் யோசிச்சோம்! நெறைய பேரு ட்ரை பண்ணி கடைசியில அக்ஸரா என்ட பேரு கெட்சியா இருந்துச்சின்னு செலக்ட் பண்ணினோம்! கம்பனி பேருக்கும் கமல் மகளுக்கும் (?!) சத்தியமா எந்தத் தொடர்பும் இல்லீங்க! பேரு ஓகே! அப்புறம் கம்பனி லோகோ டிசைன் பண்ணனுமே... நெட்ல அலைஞ்சுதிரிஞ்சு (?!) நெறைய ஃபொன்ட்ஸ் டவுன்லோட் பண்ணி... நெறைய கலர்ஸ் ட்ரை பண்ணி... ஒருவழியா லோகோவும் ஓகே! அப்படியே கம்பனி வெப்சைட்டையும்&nbsp;க்ரியேட் பண்ணியாச்சு! இதெல்லாம் முடிய ஒரு ஆறு மாசம் ஓடிடுச்சி! அடுத்து டொமைன் நேம் வாங்கி ஹோஸ்ட் பண்ணிட வேண்டியதுதான்னு போனா அந்த நேம் அவைலபிள் இல்லியாம்! சரியாப்போச்சி! அப்பிடியே எல்லாத்தையும் போட்டுட்டு எங்க சொந்த சோகத்துல (?!) மூழ்கிட்டோம்!<br /><br />அப்புறம் நாங்க இன்னும் கொஞ்ச ப்ரெண்ட்ஸ் வந்து சேந்தாங்க... முறு திரும்பவும் கம்பனி ஐடியாவ தூசு தட்டி எடுத்தான். அக்ஸரா என்கிற நேம் பிடிக்கல்ல... ச்சேன்ஞ் பண்ணனும் என்டான்! திரும்பவும் முதல்ல இருந்து ஆரம்பிச்சோம்! இந்தவாட்டி நியோ (புதிய) என்கிற க்ரீக் வேர்ட் மற்றும் நொரா (ஒளி) என்கிற அரபிக்&nbsp;வேர்ட் ரெண்டையும் மிக்ஸ் பண்ணி&nbsp;<a href="http://www.neonora.com/" style="color: #00ccff; outline-color: initial; outline-style: none; outline-width: initial; text-decoration: none;">நியோநொரா</a>&nbsp;எண்டு பேரு வெச்சோம்! ஒரு கலர்புல்லான லோகோவையும் ரெடி பண்ணினோம்! அப்புறம் வெப்சைட்டும் ரெடி!&nbsp;டொமைன் நேம் கூட&nbsp;அவைலபிள்! எங்ககிட்ட அத வாங்க பணம் இருக்கு, ஆனா க்ரெடிட் கார்ட்தான் இல்ல! இதுவும் சரிப்படாதோன்னு தோணிச்சு! கடைசியில என்&nbsp;&nbsp;ப்ரெண்ட் ஒருத்தன் ஹெல்ப் பண்ணினான்! அவ்ளோதான்! உடனே சட்டுப்புட்டென்னு நானும் முறுவும் மீட் பண்ணின இடம் கேஃஎப்சி!<br /><br />ஆமா, கேஃஎப்சி கோழிக்கடைல (?!) வச்சுதான் வெப்சைட் லாஞ் பண்ணினோம்! அது மழை தூறிக்கொண்டிருந்த செப்டெம்பர் மாதம் 27ம் நாள்.&nbsp;கிட்டத்தட்ட ஒரு வருசக்கனவு நனவாயிடுச்சி!&nbsp;மேகங்களின் மேல்&nbsp;இன்னும் எவ்ளோ கனவுகள் இருக்கு! இந்தக் கனவுகளைத் துரத்துறது எவ்ளோ சந்தோசமான விஷயம் தெரியுமா?</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-3039503698976518151?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-58076286556710992292010-08-12T22:20:00.003+05:302010-08-13T00:12:58.934+05:30நண்பனின் போஃனும் காதலியின் மொபைலும் ஒரே நேரத்தில் சுவிட்ச்ட் ஆப்ஃபில் இருந்தால் கூட தோன்றாதஒரு பயம் இருவரின் மொபைல்ஸும் கோல் வெயிட்டிங் இருக்கும் போது தோன்றிக் கொள்கிறது. இங்கும் மறைமுகமாக அப்ளை ஆகிறது '<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Survival_of_the_fittest">சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட்</a>' தியரி.<br /><br />இங்கு இதைப் பற்றிப் பேசி வாங்கிக் கட்டிக்க விரும்பலை.<br /><br /><br />ஒரு சின்ன, மீன் கதை.<br /><br /><br />நான், அப்பா, கிராண்ட் பா மற்றும் மாமா எல்லோரும் சற்று புதுமை விரும்பிகள். புதுசா ஒரு விஷயம் ட்ரை பண்ணி பாக்கணும்னு காசை வாரி இறைப்போம். அப்டி ஆரம்பிச்சது வீட்டின் முன்புறம் ஏற்படுத்தப்பட்ட ரியல் அக்குவாரியம். பல ஆயிரங்கள் செலவளித்ததாக தாத்தா சொல்லி இருந்தாலும் அப்பாவுக்கு அது லட்சங்கலாயிற்று என்று டவுட் இருக்கவே செய்தது. நீர்வீழ்ச்சி, ஆக்சிஜன் சப்ளையர்ஸ், மலைகள், ஸ்டோன்ஸ் மற்றும் கடல் தாவரங்கள் என சைட் பிட்டிங்க்ஸ் வாங்கும் பொறுப்பு தாத்தாவிடமும், மீன்கள் சஜ்ஜஸ்ட் செய்யும் பொறுப்பு எனக்கும் தம்பி மாருக்கும் விடப்பட்டிருந்தது. ராப் பகலாக கூகிள் மற்றும் எக்ஸ்பெர்ட்ஸ் வாசல் படிகளில் கிடந்திருந்தோம். வாயில் பெயர் நுழையாத மீன்கள் எல்லாம் வாங்கப் பட்டன. சில மீன்கள் டேன்க் சைஸுக்கு ஏற்ப தமது அளவை மாற்றிக் கொள்ளுமாம் என்றார்கள். வாங்கிப் போட்டோம். சிறிய டேன்க்கில் இருந்து பெரிய டேன்க் போகும் போது பெரிசாவது ஓகே, ஆனா பெரிசிலிருந்து சிறிசுக்கு வரும்போது எப்படி சிறிதாக்கிக் கொள்ளும் என்று எனக்கு டவுட் தோன்றினாலும் அது செத்துப் போய்விடுமோ என்ற பயத்தில் எக்ஸ்பெரிமன்ட் செய்து பார்க்கவில்லை. இந்தப் பயத்தையே இவர்கள் வியாபார யுக்தியாக யூஸ் பண்ணிக்கொண்டிருக்கக் கூடும் என்று தம்பி சொன்னான்.<br /><br /><br />ஒரு 50 விதமான இனங்கள் வாங்கிய பின்னரே தாகம் தீர்ந்தது. இத்தனைக்கும் மீனைக் கையால் பிடிப்பதென்றாலே சுச்சா போகும் எனக்கு. ஒரு 'டேன்க் கிளீனர்' இன மீனைப் பிடிக்கப் போய் அது தனது மறைத்து வைத்திருந்த முள்ளால் இடித்து விட தொற்றிக் கொண்டது "மீனோ போஃபியா" அல்லது "பிஃஷ்ஷோ போஃபியா". அன்றிரவு கனவில் நான் சாப்பிடும் சாப்பாட்டில் கூட டேன்க் கிளீனர் உயிரோடு துடித்துக் கொண்டிருந்ததை பார்த்த கட்டிலை நனைக்காத குறையாய் சிலிர்த்தெழுந்து சில நாட்கள் மீன் சாப்பிடுவதை வேறு தவிர்த்து வந்தேன். இந்த முள் "<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Survival_of_the_fittest">சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட்</a>" போட்டியில் வெல்லுவதற்காக அது கொண்டிருந்த ஒரு ஆயுதம்.<br /><br /><br />தலையில் <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Oranda">தொப்பி அணிந்த மீன்</a> என் பேவரைட்ஸ் இல் ஒன்று. அதன் தொப்பியை தொட்டுப் பார்ப்பது எனக்கு மகிழ்ச்சி தரும் விஷயங்களில் ஒன்றாயிருந்தது. வழுவழுப்பாக ஜெலி போன்று வழுக்கிக் கொண்டு செல்லும். ரொம்ப சாதுவான மீன். என் போன்றது.<br /><br /><br />தம்பியின் பேவரைட், <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Arowana">அரோவானா</a>. லக்கி பிஃஷ் என்றும் அழைப்பதாக சொன்னார்கள். அது வைத்திருந்தால் பணம் கொட்டோ கொட்டென்று கொட்டுமாம் என்றார்கள். அது வாங்கியதில்தான் முக்கால்வாசிப் பணம் செலவழிந்தது.<br /><br /><br />எதோ ஒரு ஆசையில் வாங்கிவிட்டாலும் அதை மெயின்டைன் பண்ணுவது பெரிய தலைவலியாயிற்று. அனைத்தையும் வெளியில் எடுத்து ஒரு டெம்பரரி டேன்க் இற்குள் மாற்றி அக்குவாரியம்மை கழுவி மீண்டும் அவற்றை உள்ளுக்குள் விடுவதற்குள் அக்கு வேறு ஆணி வேறு ஆகிவிடும். பின்னர் "அக்குவாரியம் கழுவப் போய் அக்கு கழன்ற கதை" எழுதலாம். அக்குவாரியத்துக்குள் இறங்கி மீன்கள் பிடிப்பது என்பது சீன வித்தை. சின்ன வயசில் ஆற்றங்கரைகளில் நண்பர்களுடன் பிடித்திருக்கிறேன். மூன்று விதமாக. தூண்டில், வலை மற்றும் வடிப்பது. முதல் இரண்டும் மீன்கள் செத்தாலும் பரவாயில்லை என்று இறங்குவது. மூன்றாவது உயிரோடுதான் வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து கங்கணம் கட்டிக் கொள்வது. இந்த முறைதான் பெரும்பாலும் எனது டேன்க்கிலும் யூஸ் பண்ணினோம். முதல் ஒரு சில முறைகள் நானே ட்ரை பண்ணினேன். எனக்கு எக்ஸ்பீரியன்ஸ் இருக்கிறது என்பதே இந்த தகைமைக்குக் காரணம். தம்பி நீர் வாடிந்தோடச் செய்யும் குழாயில் நின்று அதைத் திறந்துவிடுவான், நான் கையில் துணியை பிடித்துக் கொண்டு உள் இறங்குவேன். இப்படி செய்யும் ஒரு நாளில் துணியிலிருந்து வெளியில் குதித்து தற்கொலை செய்து கொண்டது ஒரு மீன். இங்கு தொடங்குகிறது மீன்களின் சர்வைவல் எனும் போராட்டம்.<br /><br /><br />பல பிரச்சனைகளுக்கும் முகம் கொடுத்து வெல்வதே உலகில் நிலைக்கும் என்பதை சற்று விரிவாகச் சொல்வது சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட் தியரி. இந்த மீன் கதையிலும் அதே. தன்னை பிடிக்க வருபவர்கள் தொடக்கம் தன் சக மீன்கள் வரை அதன் போராட்டம். இது மீன்கதை நடந்ததெல்லாம் மூன்று வருடங்களுக்கு முதல். அதன் பின் அவற்றை கண்காணிக்கும் பொறுப்பிலிருந்து என்னை விலக்கி மேற்படிப்பு படிக்க வெளியூர் அனுப்பிவிட்டார்கள். நானும் ஏறத்தாள அவற்றை மறந்தே போனேன். இரவு விடுப்பில் ஊருக்குத் திரும்பிய போது அவற்றின் ஞாபகம் வந்தது. சென்று பார்த்தேன், அலங்கார விளக்குகள் சகிதம் டேன்க் ஜொலித்துக் கொண்டிருந்தாலும் உள்ளிருந்தது என்னவோ நான்கு ரக மீன்கள்தான். <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Chinese_algae_eater">டேன்க் கிளீனர்</a>, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Catfish">காட் பிஃஷ்</a>, <a href="http://creatures.wikia.com/wiki/Angel_Fish">ஏஞ்சல்ஸ்</a> மற்றும் நீண்ட வால் கொண்ட <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Goldfish">கோல்ட் பிஃஷ்</a>. எனது டேன்க் எனும் சூழலில் வாழத் தகுதியானவை என்ற பட்டத்தை கொண்டு கம்பீரமாக நின்றன.<br /><br /><br />காலையில் பாட்டி மீன்களின் மரணம் பற்றி ஒரு டேட்டாபேஸ் கொண்டு வந்து காட்டினாள். இந்த மாதிரி மேட்டர்களில் கில்லாடி அவள். ஊரில் நடந்த ஒரு முக்கோணக் காதல் கதை சொன்னாள். இங்கும் சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட்&nbsp; தியரி அப்ளை ஆகி இருந்ததை கெஸ் பண்ண முடிந்தது. எனக்கு "<a href="http://www.imdb.com/title/tt1247662/">தி குட் கய்</a>" மூவி ஞாபகம் வந்தது. தன் காதலி தன் தன் ஜூனியரை காதலிக்கும் ஒரு ட்ராக் இதில் சைடாக சென்று கொண்டிருக்கும். '<a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Kutty_%282010_film%29">குட்டி</a>'யின் மேட்கைத்தேய வெர்ஷன் மாதிரி.<br /><br /><br /><br />தாத்தாவின் லாஜிக்கல் ஆர்கியூமென்ட்ஸ் சற்று வித்தியாசமானவை. அவர் சொன்னது "டு ஒவர்கம் <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Survival_of_the_fittest">தி சர்வைவல் ஒப்ஃ தி பிஃட்டஸ்ட்</a>&nbsp; தியரி, தி ஒன்லி திங் யூ நீட் இஸ் செல்ப்ஃ கொன்பிஃடன்ஸ்"<br />நியாயம் என்றே தோனிற்று.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-5807628655671099229?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-29032698651424523262010-08-10T11:32:00.001+05:302010-08-10T11:36:36.205+05:30ஜென்னி: "நீ எப்பொழுதாவது கனவு கண்டிருக்கிறாயா, பாஃரஸ்ட், நீ யாராக இருக்கப் போகிறாய் என்பதை?"<br /><br />பாஃரஸ்ட்: "நான் யாராக இருப்பேன் என்பதையா?"<br /><br />ஜென்னி: "ஆமா"<br /><br />பாஃரஸ்ட்: (குழம்பிய முகத்துடன்) "நான் நானாக இருக்கப் போவதில்லையா?"<br /><br /><br /><br />இது நிஜமான கேள்விகள். நாம் எல்லோரும் இப்படித்தான். எமக்கென்ற ஒரு காரக்டரை உருவாக்குவதை விடுத்து இன்னொரு நபர் போன்று ஒரு மாயை ஏற்படுத்திக் கொண்டு வாழ விரும்புகிறோம். பொய்ப் பகட்டு.இது கண நேர சந்தோஷம் தந்தாலும், நிஜமான திருப்தி இருக்கப் போவதில்லை.ஒருவரை பின்பற்றுவது என்பதை தப்பாக புரிந்து கொண்டதன் விளைவே அது. நீ இன்னொருவருடை காப்பியாக இருப்பதைக் காட்டிலும், உன்னைப் பார்த்து நீ இவருடைய வழி வந்தாலும் தனக்கென்று&nbsp; ஒரு சுயம்கொண்டிருந்தாய் என்று மற்றவர்கள் சொல்லும்படியாக இருப்பதே உண்மையான மகிழ்ச்சி. இதை உறைக்கும் படியாய் சொல்லிய இந்த வசனங்கள் இடம் பெற்றது "பாஃரஸ்ட் கம்ப்" மூவியில் :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2903269865142452326?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-26590803652247664462010-08-02T17:09:00.000+05:302010-08-02T17:09:45.663+05:30அதிகாலையில் குளிப்பது உடம்புக்கு நல்லது, அதுவும் கட்டிலில் குளிப்பது??? இந்தக் கொடுமை எல்லாம் எங்கள் வீட்டில்தான் நடக்கும். பொதுவாவே விடுமுறை என்றால் பத்து மணிக்கு அப்புறம் விடிவது சூரியனின் வாடிக்கை. அல்லது நமக்கு அப்பிடி நடக்கற மாதிரி பீஃலிங்க்ஸ் வரவேண்டும் என்பது கும்பகர்ணன் காலம் தொட்டு அவரது சீடப் பெருந்தகைகளால் (பாஃர் எக்ஸாம்பிள்: நான்) பின்பற்றப்படும் நடைமுறை. ஆனா எங்க பேஃமிலி ராம வம்சத்தை சேர்ந்தவர்கள் போலும். இந்த ஹாபிட் சுத்தமா பிடிக்காது. ஆகவே விடுமுறை நாட்களில் சாராயக்கடைக்குப் போவது போல பதுங்கிப் பதுங்கி இதை செய்ய வேண்டிய ஒரு கட்டாயத்துக்குள் தள்ளப்பட்டேன். நான் எல்லாப் இந்த மாதிரி விஷயங்களில் இன்னுமே "பீட்டா" ஸ்டேஜய் தாண்டவில்லை என்பது வெளியிலே சொல்ல முடியாத ரொம்பக் கேவலமான ஒரு மேட்டர். பெரும்பாலும் மாட்டிகொண்டதே உண்டு. இதை கண்டுபிடிப்பதில் தாத்தா கை தேர்ந்தவர். பூட்டியிருக்கும் ஜன்னலை அசவுடன் (ஜன்னல் அசையுமாறு தாங்கி இருக்கும் தாங்கி) கழட்டிக் கொண்டு உள்ளே வந்தவர். இத்தனை கொடுமைகளையும் தாங்கிக் கொண்டு தூங்குவதை விட காம சூத்திரத்தில் உள்ள அனைத்து போசிஷன்களையும் ஒரே நாளில் ட்ரை பண்ணிப் பார்த்துவிடலாம். இதில் மெகா கில்லாடி என் முதல் தம்பி. அவன் தூங்கணும்னு முடிவு பண்ணிட்டான்னா அவன் பேச்ச அவனே கேக்கறதுக்குக் கூட முழிச்சிட்டு இருக்கமாட்டான். ஒருமுறை அடுத்த நாள் நடைபெற இருக்கும் ஒரு கேம் ஷோ பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். தூக்கம் வருதுன்னான். "கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணுடா. இன்னும் டென் மினிட்ஸ்ல தூங்கலாம்" னு சொல்லிக் கொண்டிருந்தபோதே கழுத்தில் ஏதோ குத்துவதை உணர்ந்தேன். ஒரு நுளம்பு. அடித்துவிட்டுத் திரும்பியது அவன் குறட்டை விடாத குறை. இத்தனைக்கும் அப்போது இரவு எட்டு மணிதான்.<br /><br />"நீ எத்தனை மணிக்குப் படுக்கறியோ அது மேட்டர் இல்லை, அஞ்சு மணிக்கெல்லாம் எழும்பறதுதான் மேட்டர்" என்பது தாத்தாவின் குவாட்டர் அடிக்காமல் சொன்ன தத்துவம். இத்தனை அலப்பறைக்கும் காரணம், அந்த பாழாப்போன "ஜாக்கிங்". தொந்தி குறைப்பதுக்கு டாக்டரிடம் அட்வைஸ் கேட்கப் போய் தலையில்வாரி இறைத்துக் கொண்ட மண் அது. ஆக்சுவலி இது என்னமோ தாத்தாக்குத்தான். நானே இதை தூக்கி என் பனியனுக்குள் போட்டுக்கொண்டதுக்கு காரணம் அவள். எந்தவித சுவாரஸ்யமும் இல்லாமல் ஒடிந்து போய்க்கொண்டிருந்த எங்கள் கிளாஸ் இற்கு ரொம்ப நாளைக்கப்புறம் வந்த ரஜினி படம் மாதிரி வந்து இறங்கினாள் அந்த தேவதை. அவளை இம்ப்ரஸ் பண்ண எல்லாரும் ட்ரை பண்ண, சும்மா ஒரு மூலையில் உக்கார்ந்து கொண்டிருந்த என்னையும் நடுத்த தெருவுக்கு இழுத்து வந்து வம்பிழுத்தது என் ஈகோ. ஒரு நண்பி மூலமாய் அந்த கேர்ள் தனக்கு வரவேண்டிய பாய்பிரண்ட் பத்தி என்ன ஐடியா வைத்திருக்கிறாள் என்பதை தெரிந்து கொண்டேன். அதில் முதலாவது கண்டிஷன், நோ தொந்தி.<br /><br />இனி டாக்டர் அட்வைஸ் சீனுக்கு வருவோம்.டாக்டர் சொன்னபடியே தினம் தினம் ஜாக்கிங் போக முடிவெடுத்த என் தாத்தா வெளியே வரும் போறது, ஓர் உணர்ச்சி வேகத்தில் நானும் வரவான்னு கேட்டுத் தொலைத்தேன். தாத்தா பார்த்த பார்வை "ஏன்" என்ற கேள்விக் குறியாய் மாறி எனைத் தட்டியது. "இல்ல சும்மா, பாடிய மெயின்டெய்ன் பன்னலாமேன்னுதான்" என்றேன்.<br />"அப்போ கண்டிப்பா எல்லா நாளும் வந்துடனும்".<br />"ஓகே, எத்தனை மணிக்கு?"<br />"அஞ்சு"<br />"ஓகே தாத்தா, டன்"<br />"டன்"<br /><br />அப்படித்தான் ஆரம்பித்தது இந்தக் கொலை வெறி பிடித்த சொந்த செலவில் சூனியம் வைத்துக் கொள்ளும் படலம்.கொடுமையோ கொடுமை என்று ஒவ்வொரு நாளும் தொந்தி குறைக்க காலை அஞ்சு மணிக்கெல்லாம் பீச் சென்று நான் ஓடிக் கொண்டிருக்க, தன் காதலனுடன் ரெஜிஸ்ட்ரேஷன் பண்ணிக்கொண்டு மேற்படிப்புக்காக வெளிநாடும் சென்று விட்டாள் அவள்.<br /><br />அவள் டைரியில் என் பேரோ அல்லது அடையாளமாக என் சோடாபுட்டிக் கண்ணாடியோ குறிப்பிடப் பட்டிருக்குமா என்பது சந்தேகமே. ஏனெனில், அவளுக்கு நான் யார் என்பதே தெரிந்திருந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால், நான் அவளுக்காக ஜாக்கிங் போன அந்தக் காலப் பகுதியில் என் டைரியில் ஒவ்வொரு நாளும் அவளுக்காக டெடிகேட் செய்தே ஆரம்பித்தேன். அது அழகிய காலப் பகுதி.<br />அது காதலில்லை. அவள் சென்றதுக்காக நான் வருத்தப் படவுமில்லை. இருந்தாலும் அவள் இப்போதிருக்கும் அட்ரஸ் தெரிந்தால்,"கொஞ்ச காலத்திற்கு என் உடம்பை மெயின்டைன் பண்ண ஹெல்ப் பண்ணியதுக்கு ரொம்பத் தேங்க்ஸ்" என்று ஒரு மொட்டைக்கடதாசி போடலாம் என்றிருக்கிறேன் :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2659080365224766446?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-59655596690008788562010-04-14T01:33:00.001+05:302010-04-14T01:34:56.082+05:30<div style="color: #999999; text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px;">பையா&nbsp; பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். கொஞ்சம் லயித்திருந்தாலும் இடையிடையே சண்டைக் காட்சிகள் வந்து போதையை தண்ணி தெளித்துப் போக்கி விட்டன. இறுதித் தருவாயில் இந்த சாங். மியூசிக் சி.டி. இல் வெளி வராத இந்தப் பாடல் உள்ளம கொள்ளை கொண்டது. நான் விரும்பி ரசித்த அதை நீங்களும் கொஞ்சம் <a href="http://www.youtube.com/watch?v=u8mYubms6GE">ரசியுங்களேன்</a>. :)</span></span></div><div style="color: #999999;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px;"><br /></span></span></div><div style="color: #999999;"><br /></div><div style="color: #999999; text-align: center;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial,sans-serif; font-size: 13px;">எதோ ஒன்று என்னைத் தாக்க,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />யாரோ போல உன்னைப் பார்க்க,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />சுற்றி எங்கும் நாடகம் நடக்க,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />பெண்ணே நானும் எப்படி நடிக்க...<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br /><br />காலம் முழுதும் வாழும் கனவை கண்ணில் வைத்து தூங்கினேன்,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />காலை விடிந்து போகும் நிலவை கையில் பிடிக்க ஏங்கினேன்,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />பெண்ணே உந்தன் ஞாபகத்தை, நெஞ்சில் சேர்த்து வைத்தேனே,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />உன்னைப் பிரிந்து போகையிலே, நெஞ்சை இங்கு தொலைத்தேனே...<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br /><br />என்னை உன்னிடம் விட்டுச்செல்கிறேன் ஏதும் இல்லையே என்னிடத்தில்,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />எங்கே போவது யாரைக் கேட்பது எல்லாப் பாதையும் உன்னிடத்தில்,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />ஏன் எந்தன் வாழ்வில் வந்தாய் என் இரவையும் பகலையும் மாற்றிப்போனாய்,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />ஏன் இந்தப் பிரிவை தந்தாய் என் இதயத்தில் தனிமையை ஊற்றிப் போனாய்,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />உள்ளே உன் குரல் கேட்குதடி என்னை என்னுயிர் தாக்குதடி,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />எங்கே இருக்கிறேன் எங்கே நடக்கிறேன் மறந்தேன் நான் ஓ ஓ ஓ ஓ...<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br /><br />பெண்ணே உந்தன் ஞாபகத்தை, நெஞ்சில் சேர்த்து வைத்தேனே,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />உன்னைப் பிரிந்து போகையிலே, நெஞ்சை இங்கு தொலைத்தேனே...<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br /><br />எதோ ஒன்று என்னைத் தாக்க,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />யாரோ போல உன்னைப் பார்க்க,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />சுற்றி எங்கும் நாடகம் நடக்க,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />பெண்ணே நானும் எப்படி நடிக்க...<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br /><br />காலம் முழுதும் வாழும் கனவை கண்ணில் வைத்து தூங்கினேன்,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />காலை விடிந்து போகும் நிலவை கையில் பிடிக்க ஏங்கினேன்,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />பெண்ணே உந்தன் ஞாபகத்தை, நெஞ்சில் சேர்த்து வைத்தேனே,<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br />உன்னைப் பிரிந்து போகையிலே, நெஞ்சை இங்கு தொலைத்தேனே.</span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-5965559669000878856?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-31062392421556023972010-04-06T15:25:00.002+05:302010-04-06T17:57:42.525+05:30பின்னாடி&nbsp; சேர்க்கப்பட்ட முன்குறிப்பு: இது இலங்கையின் "2010 பொதுத் தேர்தலிற்கு" சமர்ப்பணம்.<br /><br />ஏர்போர்ட்டிலிருந்து ஊருக்கான வழியில்<br />வேப்பமர நிழலில் அல்லலுறும் பகலில்<br />டிஷ்யூ பேப்பர் விற்கிறாள் தாயம்மா...<br />ராத்திரி வீட்டில் எரிய விளக்கில்லை<br />வந்தால் போக டாய்லட்டும் இல்லை.<br /><br />அவள் கண்ணீர்தான் போக்கமுடியாது போயிற்று<br />மற்றோர் புறம் துடைக்க அவள் விக்கும்<br />டிஷ்யூ பேப்பரால் எனினும்<br />தண்ணீர்ப் பஞ்சம் தலைவிரித்தாடும் கணங்களில்<br />அவளுக்கும் உதவிடும் அது...<br /><br />இதையெல்லாம் தீர்ப்பேன் என்று<br />அன்று வந்த அரசியல்வாதி<br />இன்றும் வந்தார் வாங்க...<br />வாக்கு இல்லை, டிஷ்யூ பேப்பர்.<br /><br />ஏர்போர்ட்டிலிருந்து வீடு செல்லும் வழியில்<br />வாங்கிக் கொள்கிறார் கொஞ்சம்.<br />இவருக்கு அவளை நினைவில்லை எனினும் <br />வறுமையின் இருட்டு கண்ணை மறைத்து<br />இவளுக்கும் ஞாபகசக்தி இழந்ததால் என்னவோ<br />அவர் தந்த காசை எண்ணத் தொடங்கினாள்,<br />மறுபடியும் கேட்டதை கொடுத்துவிட்டு...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-3106239242155602397?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-34210699040203237392010-03-26T17:44:00.002+05:302010-03-26T17:49:26.943+05:30ஒரு பாலிடம் தொடங்கி,<br />மறு பால் தொற்றும்<br />இது ஒரு நோய்? <br /><br />முதல் ஈர்ப்பு எப்படி<br />என்றறியா, தெரியா கணத்தில்<br />நம்மையறியாது தொற்றும்<br /><br />நீ&nbsp; செய்த ஒரு நன்மை,<br />அல்லது உன் பிடிவாதம்<br />என ஆயிரம் காரணம்<br /><br />காரணத்தில் நல்லவை<br />அல்லது கெட்டவை<br />என்று பிரிவில்லை இதற்கு.<br />தேவை&nbsp; வெறும் காரணமே.<br /><br />நீ செய்யும் ஒவ்வொன்றையும்<br />நின்று ரசிப்பது<br />இதனொரு பக்க விளைவு<br /><br />நீ கனவில் வருவதும்<br />அன்றாடக் கடமைகளில்<br />குறைபாடு நிகழ்வதும்<br />அறிகுறி என்கின்றனர்.<br /><br />அன்பு பரப்பும் இது <br />தீது விலக்கும்<br />கலை வளர்க்கும்<br />அழகுற வைக்கும்...<br /><br />தீர்வொன்று தேவையே இல்லாமலிருக்கும்<br />இந்தக் "காதல்" ஒரு<br />அழகிய நோய்தான்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-3421069904020323739?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-41107698249152022542010-03-25T09:21:00.000+05:302010-03-25T09:21:04.498+05:30<span class="Apple-style-span" style="border-collapse: separate; color: black; font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; font-style: normal; font-variant: normal; font-weight: normal; letter-spacing: normal; line-height: normal; orphans: 2; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; widows: 2; word-spacing: 0px;"><span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Corbel,Georgia,serif; font-size: small; line-height: 20px; text-align: left;"><span>அது ஒரு இதமான இரவு வேளையின் பின் பகுதி. விடியறதுக்கு ஒரு 3 மணி நேரமே இருந்தது. அப்போ மணி 2.30 இருந்திருக்கணும். சுத்தி வர சிட்டுவேஷன் எப்பிடி இருக்குன்னு அறவே தெரியாத லெவல்ல, இன்னும் தொடர்ந்து ஒரு 5 நிமிஷம் குறட்டை விட்டிருந்தேன்னா பக்கத்து வீட்டுக்காரன் என் பெட்ரூம் சுவர்ல தட்டி "யோவ் அந்த மாவு அரைக்கற மிஷினை அர்த்த ராத்ரில ஆன் பண்ணி அப்டி என்னய்யா சரித்திரம் படைக்கறே, அதை அணைச்சுத் தொலையும்" என்று கத்தும் நிலைமைல தூங்கிக்கிட்டு இருந்தேன்.&nbsp;</span><br /><br /><span>அப்பிடி ஒரு கவிதையே உருவான இரவு வேளையில் ஏதோ ஒன்று குறைவது போல் லைட்டா ஒரு பீலிங் வரவே கண் முழித்துக் கொண்டது. "இன்னா பீலிங்கு, ஆல் பிகாஸ் ஒப் மீ" னு என்னைப் பார்த்துப் பல் இளித்தது தலைக்கு மேல் இருந்து 'சீலிங் பேன்'. என்ன அதிரி புதிரி பண்ணிச்சோ தெரியல்ல டொட்டோடோய்ங்னு நின்னு விட்டிருந்தது அது. "ஆகா சேம் பிளாட்" என்ற படியே உடம்பு முழுவதும் மொய்த்திருந்தன நுளம்பு/கொசு எனப்படும் மாஸ்கிட்டோஸ். காய்ல், ஆய்ல், நுளம்புவலை மற்றும் இன்ன பிற பாதுகாப்பான்கள் வந்துவிட்டிருந்த போதிலும் இந்த எக்ஸ்ட்ரா பிட்டிங்க்ஸ் பிடிக்காத காரணங்களால் நான் அவற்றைப் பயன்படுத்துவதிலிருந்து தவிர்த்து வந்தேன். இந்தப் பழக்கமே என் தூக்கத்திற்கு வச்சது ஒரு பெரிய ஆப்பு.&nbsp;</span><br /><br /><span>"சாரி சார், இனிமே எங்க கைல ஒன்னும் இல்ல, எதையுமே ஒரு மூணு மணிநேரம் கழிச்சுத்தான் சொல்லமுடியும்" என்று தலைக்குள் இருந்து சத்தம் போட்டார் மிஸ்டர் பிரெய்ன். இனியும் யோசிச்சு பிரயோஜனம் இல்லைன்னு தெரிஞ்சதுக்கு அப்புறம், சரி படுத்துத்தான் பார்ப்போமே என்று பெட்ஷீட்டை தலைக்கு மேல் போர்த்திய போதுதான் ஞாபகம் வந்தது நம்ம ராகவன் முகம்.</span><br /><span>&nbsp;"நண்பா! நான் இருக்கேன்டா, நீ ஒண்ணப் பத்தியும் கவலைப் படாதே, எல்லாத்துக்கும் ஒரு சால்யூஷன் இருக்குப்பா" என்ற படியே காற்றில் கரைந்து போனது அவன் முகம். எலக்ட்ரிக்கல் இன்ஜினியரிங் மாணவன் ஒரு பிரபல யுனிவர்சிட்டி ஒன்றில். இப்போதுதான் இரண்டாமாண்டு. பக்கத்து வீட்டுக்காரன். பால்ய நண்பன். புத்தகப் புழு. த்ரீ இடியட்சில் வரும் சைலன்சர் கணக்காய் ஒரு கேரக்டர். ஆனா கொஞ்சம் நல்லவன் மற்றும் அப்பாவி. ஹெல்ப் மைன்டட் பெர்ஸன். &nbsp;</span><span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span><br /><br /><span>அடுத்த நிமிடம் அவன் வீட்டுக் கதவைத் தட்டிக் கொண்டிருந்தேன். அவன் தனியாத்தான் இருக்கான் என்று ஆல்ரெடி தெரியும். பெற்றோர் வெளியூர் சென்றிருந்தனர். "ராகவா... ராகவா..." டொக்..<span class="Apple-converted-space">&nbsp;</span></span><span>டொக்..</span><span>டொக்.. கண்களைக் கசக்கியபடியே கதவைத் திறந்தான் அவன். "என்ன மச்சான் இந்த நேரத்துல?". விவரித்தேன். நாடியில் கை வைத்து என் முகத்திலிருந்து பார்வையை எடுக்காமல் அவன் என் பிரச்சினையைக் கேட்ட விதம் அவன் எதிர்காலத்தில் ஒரு ப்ராபஸர் ஆக வருவான் போல என்று எண்ணச் செய்தது. "அடச் சே, சப்ப மேட்டர் மாம்ஸ். நீ இரி. ஜஸ்ட் டூ மினிட்ஸ், டூல்ஸ் எடுத்துட்டு வாரேன். தெர்ட்டி மினிட்ஸ்ல செஞ்சிடலாம்".&nbsp; "ஓகேடா, அப்போ நான் வீட்ல இருக்கேன், நீ வா". "ஷ்யூர் டா" நேரம் மணி 3.</span><br /><span><br /></span><br /><span>நான் போய் சரியாக ஐந்து நிமிடத்தில் வீட்டுக்கு வந்தான் அவன். ஒரு கையில் தலையணை சைஸ் புத்தகம் ஒன்று, மற்றையதில் ஒரு டூல் பாக்ஸ். ரூமுக்குள் போனோம். சுவிட்ச் போட்டுப் பார்த்தான். கதிரை போட்டு ஏறி 'டெஸ்டர்' வைச்சுப் பார்த்தான். "ஓகே மச்சான் லெட்ஸ் கெட் திஸ் டன். ட்ரான்ஸ்போர்மர்தான் அப்சட். நான் இப்போதைக்கு அட்ஜஸ்ட் பண்ணி செய்யறேன். நாளைக்கு நீ புதுசு வாங்கி வா நான் பிக்ஸ் பண்ணித் தாரேன்". "ஓகேடா, இப்போ நான் நிம்மதியா தூங்கணும். அதுக்கு ஏற்பாடு பண்ணு முதல்ல". "டோன்ட் வொர்ரி, நான் இப்படியான மேட்டர்ஸ் பத்தித்தான் படிக்கேன். செஞ்சுடலாம்". "ஓகே"</span><br /><br /><span>பேனை கழட்டினான். துடைச்சான். ஒவ்வொரு பார்ட்ஸாய் வெளியில் எடுத்தான். அதன் பெயர்களை சொல்லிக் காட்டினான். புக்கை பார்த்து ஒவ்வொன்றும் எதுக்காக வைக்கப் பட்டிருக்கின்றன, என்ன வேலையைச் செய்கின்றன என்று லெக்சர் எடுத்தான். மறுபடியும் புக்கை ரிஃபர் பண்ணி ட்ரான்ஸ்போர்மர் என்று அவன் சொன்னதை என்னமோ பண்ணினான். மறுபடியும் பழையபடி பிக்ஸ் பண்ணினான். ஒரு வெற்றிகரமான புன்னகை அவன் முகத்தில் இருந்தது. நேரத்தைப் பார்த்தேன். ஐந்து மணிக்கு ஐந்து நிமிடம் இருந்தது. "இதுதானா உன் தர்ட்டி மினிட்ஸ்?" மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டேன்.</span><br /><span>"ஓகே மாம்ஸ், இப்போ ட்ரையல் பார்க்கலாம்" வெற்றிக் களிப்பில் சொன்னான் அவன். என்னமோ இவன்தான் பேனையே கண்டுபிடிச்சி இப்போ ட்ரையல் பார்க்கப் போற மாதிரி.</span><br /><span>வேற வழின்னு நினைத்துக் கொண்டு சுவிட்சை போட்டேன்.&nbsp;</span><br /><span><br /></span><br /><span>வழமையாக அன்டி-கிளாக்வைஸ் (anti-clockwise, இடமிருந்து வலம்) ஆக சுற்றும் பேன், கிளாக்-வைஸாக (clockwise, வலமிருந்து இடம்) சுற்ற ஆரம்பித்தது.</span><br /><br /><span>"இன்னாடா நடக்குது இங்க?" என்று நினைத்துக் கொண்டே அவனைப் பார்த்தேன்.</span><br /><span><br /></span><br /><span>அவன் அதே கேள்வியுடன் பேனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.</span><br /><span><br /></span><br /><span>பேன் எங்கள் ரெண்டு பேரையும் பார்த்து "விடுகதையா இந்த வாழ்க்கை..." என்று பாடுவது போலவே தோன்றிட்டு...</span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-4110769824915202254?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-79439427104650933562010-03-24T09:32:00.000+05:302010-03-24T09:32:00.948+05:30என் உதடுகள் இன்னும் காய்ந்து விடவில்லை. அவை காய்வதில் எனக்குத் துளியளவும் விருப்பமில்லை. உன் இதழ் ரேகைகள் உருவாக்கிய குளிர்ச்சி என்னை சிலிர்க்க வைத்தது.<br /><br />அது வெறும் எச்சில் மட்டுமல்ல, உன் நாணம், யாராவது பார்த்துவிடுவார்களோ என்ற கொஞ்சப் பயம், உன் அன்பு மற்றும் உன் அழகு எனப் பல விஷயங்கள் உணர்ந்தேன்.<br /><br /><br /><br />நீ போன இடங்களுக்கு எல்லாம் நானும் அலைந்து வந்திடவில்லை, இருந்தாலும் உன்னைப் பல இடங்களில் கண்டதாகவே உணர்கிறேன் இந்த முத்தத்தின் பின். வயாகராவை விட மோசமானது ஒரு பெண்ணின் காதல் முத்தம். அதை உன்னிடம் பெற்ற பின் மற்றவர்களின் முத்தம் ஒரு பொருட்டற்றுப் போகிறது.<br /><br /><br />&nbsp;உன் உதடு மட்டும் பதித்தாய், எனக்குப் பூர்வ ஜென்மம் வரை 'டைம் மெஷின்' இல் சென்று வந்த உணர்வு. அதுவும் அந்தச் சில செக்கன்களுக்குள்ளாகவே. புயல் மழையில் பல நூறு வருஷம் நின்றதைப் போன்று நனைந்து விட்டிருந்தேன் உள்ளுக்குள்ளாக. நாடி நரம்பிலிருந்த ரத்தம் எல்லாம் உறிஞ்சி எடுத்து விட்ட ஒரு ரத்தக் காட்டேரி நீ. பதிலுக்கு காதல் எனும் அற்புத மருந்து புகுத்திவிட்டாய்.<br /><br /><br />அதெப்படி, டாக்டர் படிப்பு படிக்காமலே இதய மாற்று அறுவை சிகிச்சை செய்தாய்? அதுவும் வெறும் இதழ்களை பதித்து. இப்போதெல்லாம் இரண்டு நாடித்துடிப்பை உணர்கிறேன் நான். யாராவது செக் பண்ணிவிட்டு "எத்தனை மாசம்" மற்றும் "எப்போ பொம்பளையா மாறினே" என்று சந்தேகத்தோடு கேட்காமல் இருந்தால் சரி. சும்மா சொல்லக் கூடாது, மன்மதக் கலை பெண்களின் உதடுகளில்தான் ஆரம்பிக்கிறது. எனக்கு உன் இதழில்.<br /><br /><br />நானும் பல பேரிடத்தில் முத்தம் பெற்றிருக்கிறேன். ஆனால் எல்லாமே உன் போல் இனிக்கவில்லை. அது உன் உதடு என்பதாலா அல்லது தந்தது என் உதட்டில் என்பதாலா? அப்படி என்னதான் இருக்கிறதோ அதனுள்...<br /><br />இப்போதெல்லாம் அம்மாக்கு&nbsp; சந்தேகம். நான் தண்ணி அடிக்கிறேனோ என்று. உன் முத்தம் தந்த போதை இன்னும் தெளியவில்லை. இதை குணப்படுத்த ஒரு வழி சொல்லேன். என்ன செய்வது அதிலிருந்து தெளியவும் மனமில்லை.<br /><br /><br />எது எப்படி இருந்தாலும்... நான் எழுதித் தருகிறேன்...<br /><br /><br />"இது மற்றுமொரு முத்தமில்லை"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-7943942710465093356?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-47707609769160160342010-03-21T20:25:00.001+05:302010-03-21T20:26:41.029+05:30கண் விழித்த போது தெம்பில்லை<br />கனக்கும் மனதில் உயிரில்லை.<br />நானும் மற்றுமொரு ஜடம்<br />முழுக்க மரத்துப் போய்...<br /><br /><br />குட்மார்னிங் சொல்லிக் குட்டும்<br />உன் குறும்பான கைகளின்<br />வளையல் சத்தம் இல்லை.<br />அறையெங்கும் ஒரு நிசப்தம்...<br /><br />பெட் காப்பி தரும் கப் <br />எறும்புகளின் இருப்பிடமாய் இருக்கிறது.<br />கட்டில் ஓரத்தில் இருந்து<br />என்னை வெறித்துப் பார்க்கிறது.<br /><br />வழக்கமாய் கட்டிலில் படரும்<br />ஜன்னல் வழி சூரிய வெளிச்சம் <br />உள்ளே வர முடியவில்லை,<br />ஜன்னல்&nbsp; திறக்க நாதியில்லை.<br /><br />களை இழந்த வீட்டில்<br />கூனிக் குறுகி ஒரு மூலையில்<br />செய்வதறியாது விக்கித்து நிக்கிறேன்<br />ஆறுதல் சொல்ல நீ இல்லை.<br /><br />நேற்றுக் காலை இதெல்லாம் செய்ய<br />நீ இருந்தாய் என் துணையாக.<br />பின்னேரமே விபத்தில் இறந்த நீ<br />என்னையும் கொன்று விட்டாய்.<br /><br />வீட்டார் எதிர்க்க நண்பர் துணை நிக்க<br />வாழ்க்கை ஆரம்பித்து முப்பது வருஷம்.<br />குழந்தையில்லை என்ற குறை போக்க<br />ஒருவர் மற்றவர் குழந்தையானோம்.<br /><br />கவலை என்பதை மறக்கவைத்தாய்<br />அகராதியில் அழித்தெறிந்தாய்<br />உன்னுடன் வாழப்பழகிய எனக்கு<br />நீயில்லாமல் இருக்கத் தெரியலியே.<br /><br />எல்லாமாகி என்னுடன் இருந்தாய்<br />இப்படி சொல்லாமல் கொள்ளாமல்<br />போவாய் என்றேன் சொல்ல மறந்தாய்?<br />நான் செத்திடுவேன் என்று பயமா?<br /><br /><br />இப்போதும் என்ன?<br />செத்துத்தான் விட்டேன்.<br />நிற்கிறேன் அழத் தெரியாமல் <br />உன் போட்டோவை வெறித்தபடி...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-4770760976916016034?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-83329587660084100842010-03-21T06:59:00.005+05:302010-03-21T08:04:32.707+05:30உலகத்துல ஒரே மாதிரி ஏழு பேர் இருப்பாங்களாம், பக்கத்து வீட்டுப் பங்கஜம் மாமி வாய் கூசாம நல்லாவே போய் சொல்லுவா.ஸோ அத நான் நம்பல்ல. அப்புறம் அம்மா சொல்லும் போது லைட்டா டவுட் வந்திச்சு. அப்புறம் இதே விஷயத்தை நண்பன், சினிமா மற்றும் அரசியல்வாதி கூட்டங்களில் என இதர பதர ஏழு சந்தர்ப்பங்களில் சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாமல் எல்லாம் கேள்விப்படும்போது உண்மைதானோ என்று மனச்சாட்சி கதவைத் திறந்தது.<br /><br />ஒரு பக்கம் நீதி நேர்மை அப்பிடின்னுட்டு மனச்சாட்சி டாச்சர் பண்ண, இன்னொரு பக்கம் "லூசாடா உனக்கு, எதையும் ரிஸர்ச் பண்ணாம டோன்ட் கம் டூ எ டிசிஷன்" அப்பிடின்னு பகுத்தறிவு இன் கார்ப்பரேஷன் வித் மூளை சகிதம் கன்னத்தில் அறைய இடையில் உடம்பு சூடாகிக் போய் "போங்கடா நீங்களும் உங்க சண்டையும்" என்று ஜுரம்/காய்ச்சல் என்ற பெயரில் படுத்துக் கொண்டது உடம்பு. பில்லி சூனியம் என்று பங்கஜம் மாமி பதற, ஓவர் எமோஷனலாகி அம்மா அழ கடைசியில் அப்பாவின் உதவியால் ஆஸ்பத்திரியில் அட்மிட் ஆகி ஒரு வாரம் 'ஹாஸ்பிட்டல் பியூட்டி குயீன்' நர்ஸ் நர்மதாவின் அழகான கவனிப்பின் பின் வீடு திரும்பினேன்.<br /><br />மீன்வைல், "மச்சான் உன்னைப் போலவே இருக்கற அந்த மத்த ஏழு பேரும் எப்பிடி, எங்க இருக்கானுங்கன்னு ஒருவாட்டி பாத்துடனும்டா" என்று அடிக்கடி பிரெய்ன் திரி பற்றவைத்துக் கொண்டே இருந்தான். அதற்கு ரைட் ஆப்போஸிட்டா "அவங்க எங்க இருந்தா நமக்கென்ன. எப்படி இருந்தாலும் நல்லா இருக்கட்டும்னு பிரே பண்ணு போதும்" என்று காதை குடைந்தது மனச்சாட்சி. "அதுவும் சரிதான்" என்று ஒருவருக்குத் தெரியாமல் மற்றவருக்கு ஆமாம் சாமி போட்டுக் கொண்டேன்.<br /><br />பங்கஜம்&nbsp; மாமியின் அலப்பறைகளும் அம்மாவின் கவலைகளும் நின்று போன சமயத்தில் அறிமுகமானார் லக்கிலூக். காமிக்ஸ், கார்ட்டூன் என்று ஏதோ ஒரு வழியில் வீட்டுக்குள் புகுந்து விடும் அவரது சாமர்த்தியம் கண்டு வியந்தேன். எதிலும் இருக்காத பற்று, வாயில் ஒரு புல், நண்பர்கள் இல்லாத வாழ்க்கை என லைட்டா என்னையே பிரதிபலித்தார். நேரம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் பேசிக்கொள்வோம். அப்போது அவர் சொன்ன விஷயம்தான் சில கேள்விகளுக்கு விடை தந்தது.<br /><br />அந்த ஏழு பேர் மேட்டரில், உருவ ஒற்றுமையில் ஒரு மூணு பேரும், தன்மை ஒற்றுமையில் மீதமும் இருக்கலாம் என்றார். பாஃர் எக்ஸாம்பிள் நீயும் நானும் என்றார். சரிதான் அவர் ஒல்லிப்பிச்சான், நான் அண்டா குண்டா. இருப்பினும் வாழ்க்கை முறையில் ஒற்றுமை இருந்தது. இருவரும் தனிமை விரும்பிகளாக இருந்தோம். நண்பர்கள் ஏமாற்றி இருந்தார்கள். யோசிச்சுப் பார்த்த போது பங்கஜம் மாமிக்கும் அம்மாக்கும் கூட நிறைய ஒற்றுமைகள் இருந்தன. அப்பாக்கும் பேஸ்புக்கில் இருந்த பிரேசில் காரருக்கும் ஒரே விதமான பேச்சுத்தன்மை இருந்தது. இதை லக்கிலூக்கிடம் சொல்லி சிரித்துக் கொண்டேன். அவர் டால்டன் சகோதரர்களை பிடிப்பதற்காக 48ம் பக்கத்தில் கடுமையாக சண்டை போட்டுக் கொண்டிருந்தார். நான் சொன்னது காதில் விழுந்ததோ தெரியவில்லை.<br /><br />மனச்சாட்சி தலையில் கைவைத்து நொந்து கொண்டது, இதோ இப்போ நீங்க "இதெல்லாம் ஒரு பதிவா" என்று&nbsp; பீஃல் பண்ற மாதிரி. இப்ப பீஃல் பண்ணி என்ன பிரயோசனம், எல்லாம் முன்னாடியே யோசிச்சிருக்கணும் என்று நக்கலடித்தது மூளை. லக்கிலூக் கடைசிப் பக்கத்தில் "தனிமையே என் துணைவன், தனிமையே என் வாழ்க்கை" என்று பாடி விசில் அடித்தபடி குதிரையில் சென்று கொண்டிருந்தார்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-8332958766008410084?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-54371741852032928082010-03-20T19:04:00.001+05:302010-03-20T19:05:54.246+05:30கவிதை எழுதுவது அப்படி ஒன்றும்<br />கம்ப சூத்திரமாய்ப் படவில்லை<br />உன்னைப்&nbsp; பார்த்த பின்<br />என்றெல்லாம் பொய் சொல்லத்தெரியவில்லை.<br /><br />சுமாரா எழுதிக் கொண்டிருந்ததும்<br />சப்பென்று போய் விட்டது<br />என்று பக்கத்து வீட்டுப் பாட்டி<br />வெற்றிலை போட்டபடி சொன்னார்.<br /><br /><br />அவருக்கும் கோபம் இப்போது.<br />அவரை&nbsp; அழகுராணி என்றெல்லாம்<br />எழுதிய என் கை இப்போது<br />உன்னை வர்ணிக்கத் தொடங்கியதில்.<br /><br />பெண்களுக்கு தமக்குப் பிடித்தவன்<br />விஷயத்தில் பொறாமை வருவது<br />வாஸ்தவம்தான் எனினும் <br />இதெல்லாம் கொஞ்சம் ஓவர்தான்.<br /><br />இப்போது நான் கேட்பதெல்லாம்<br />எனக்கு ஒரு நல்ல முடிவு.<br />பிடிக்காவிட்டால்&nbsp; இப்போதே சொல்லிவிடு,<br />பாட்டி எனக்காக காத்திருக்கிறாள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-5437174185203292808?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-5382869147916096692010-03-19T23:41:00.001+05:302010-03-19T23:53:45.757+05:30இன்னா மேன் முறைக்கிறே<br />என்று சொடக்குப் போட்டாய்.<br />செய்வதறியாது திகைக்கவில்லை நான்,<br />முறைப்பதன்றி வேறு வழியில்லை.<br /><br />நீ போன வழி எங்கும்<br />என் மோட்டார்பைக் பின்தொடர<br />என்னை ரெண்டு சகா<br />காவல் காத்து வர<br /><br />அது ஒரு பொற்காலம்<br />அழகிய நிலாக் காலம்.<br />தண்ணி போட்டு மப்பில்<br />நட்சத்திரம் எல்லாம் எண்ணியிருக்கிறேன்.<br /><br />உன் வரலாறு தெரியாது<br />உன் எதிர்காலம் வளமாக்க<br />கனவு&nbsp; கண்டேன்<br />கோட்டை கட்டினேன்.<br /><br />நேற்றிரவு வரை<br />இடிந்து&nbsp; விழவில்லை அது.<br />உன்னைப்&nbsp; பார்க்கும் வரை<br />அப்படி ஒரு நிலையில்.<br /><br />அப்படி ஒரு படம்<br />பார்க்க நினைத்தது தப்புதான்.<br />மன்னித்து விடு<br />அல்லது&nbsp; அடித்தும் விடு.<br /><br />என் தலை எழுத்து.<br />அதில் நீயா<br />நடித்துத் தொலைப்பது.<br />கோட்டை இடிந்தது.<br /><br />சரி என்ன செய்வது<br />அது உன் குற்றமில்லை.<br />அதை பார்த்ததுதான்<br />என்&nbsp; குற்றம்.<br /><br />ஆனால் உன்னைப் பார்ப்பதை<br />நிறுத்த முடியவில்லை என்னால்.<br />அதனால்தான் மறுபடியும்<br />வந்தேன் உன்னிடம்.<br /><br />இன்னா மேன் முறைக்கிறே<br />என்று சொடக்குப் போடுகிறாய் நீ.<br />மேடம் நான் உங்க ரசிகன்,<br />எல்லாப் படமும் சூப்பர்,<br />ஆட்டோகிராப் ப்ளீஸ்.<br /><br />கையெழுத்திட்ட&nbsp; நீ,<br />கூடவே உன் போட்டோ<br />சேர்த்துத் தருகிறாய்.<br />வாங்கியபடியே வெளியாகிறேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-538286914791609669?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-8694264047652401232010-03-19T09:41:00.001+05:302010-03-19T09:45:49.973+05:30<a href="http://fb.me/">பேஸ்புக்கில்</a> <a href="http://www.facebook.com/help/?faq=12445">ஷெயார்</a> பண்றது ரொம்பவே ஈசி. ஸ்டேட்டஸ் அப்டேட் செய்யும் பகுதியில் லின்க் என்பதை தெரிவு செய்து லின்க்கைப் பேஸ்ட் செய்து அட்டாச் பண்ணிவிட்டால் போதும். இது வழமையாக நாம் எல்லோரும் பண்ணும் முறை. நமது நண்பர்கள் நாம் <a href="http://www.facebook.com/help/?faq=12445">ஷெயார்</a> பண்ணிய லின்க்கை க்ளிக் பண்ணியவுடன் அது உரிய தளத்துக்கு நம்மை பாஃர்வார்ட் பண்ணிவிடும். வீடியோ லின்க் என்றால் பேஸ்புக்கிலேயே வைத்துப்&nbsp; ப்ளே செய்யும் வசதியும் இருக்கிறது. <br /><br />இது இப்படி இருக்க ஆடியோ பைஃல்ஸ்களுக்கு பேஸ்புக் ஷெயார் முக்கியத்துவம் தருவதில்லை.பொதுவாக ஆடியோ பைல் இருக்கும் இணையத்தளங்களின் முகவரியைத்தான் ஷெயார் பண்ண வேண்டி இருக்கிறது. நாம் <a href="http://www.youtube.com/">யூடியூப்</a> அல்லது பிற விடியோ பைஃல்கள் பேஸ்புக்கில் ப்ளே ஆவது போல் ஷெயார் பண்ணுவது எப்படி என்று பார்ப்போம்.<br /><br />இதற்கு முதலாவதாய் நாம் எமது ஆடியோ பைஃல்லை இன்டர்நெட்டில் ஹோஸ்ட் செய்ய வேண்டும். நான் யூஸ் பண்ணியது '<a href="http://www.fileden.com/">பைல்டென்</a>' எனும் ஹோஸ்ட். இதில் <a href="http://www.fileden.com/account.php?action=register&amp;plan=1">இலவச கணக்கு</a> ஒன்றை ஆரம்பித்துக் கொள்ளவும். நீங்கள் அப்லோட் செய்ய நினைக்கும் ஆடியோ பைஃல்லை இலகுவான ஒரு சொல்லில் பெயரிட்டுக் கொள்ளவும். எக்ஸாம்ப்பிள்... "New.mp3". பின் '<a href="http://www.fileden.com/">பைல்டென்</a>' இல் <a href="http://www.fileden.com/upload_options.php">அப்லோட் டேப்</a> இற்கு சென்று அப்லோட் செய்யவும். அப்லோட் முடிந்த பின் அது தரும் யூ.ஆர்.எல் ஐ காப்பி செய்து கொள்ளவும். <i>(இது .mp3 என முடிவடையும். இவ்வாறு முடிவடையும் யூ.ஆர்.எல். தரும் வேறு&nbsp; பைஃல் ஹோஸ்ட்களிலும் நீங்கள் முயற்சி செய்து பாருங்கள்).</i> இனி இந்த யூ.ஆர்.எல் ஐ <a href="http://fb.me/">பேஸ்புக்கில்</a> <a href="http://www.facebook.com/help/?faq=12445">ஷெயார்</a> செய்ய வேண்டியதுதான் பாக்கி. <br /><br />ஷெயார் செய்யும் போது வரும் 'ஆர்டிஸ்ட் பெயர்'&nbsp; மற்றும் 'ஆல்பம் பெயர்' போன்றவற்றை எடிட் செய்து கொள்ளுங்கள்.<br /><br />ஒரு சிறிய, அழகான பிளேயரில் உங்கள் ஆடியோ ப்ளே ஆவதை&nbsp; நீங்கள் கேட்டு ரசிக்கலாம் :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-869426404765240123?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-27394010985800728842010-03-18T21:43:00.000+05:302010-03-18T21:43:25.382+05:30அண்மையில் ஓர் ஆய்வு<br />ஏழு வருஷமே நிலைக்குமாம்<br />ஒன்றின் மீதான பற்று<br /><br />இது இப்படி இருக்க<br />நீயும் நானும் எப்படி<br />இத்தனை வருஷம் உறவானோம்?<br /><br /><br />ஆதாரங்களாய் கண் முன்னே<br />நம் பேரக் குழந்தைகள்<br />நம்மை உரித்து வைத்தவர்களாய்<br /><br />ஆய்வு எப்படிப் பொய்யாகிற்று?<br />என்னவென்று அறியா ஒரு பாலம்<br />உனக்கும் எனக்கும் இடையில்<br /><br />இதுதான் 'காதல்' என்பது...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2739401098580072884?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-13020741360743772802010-03-18T10:24:00.002+05:302010-03-18T10:29:48.329+05:30மழை நின்றிட்ட பொழுதில்<br />வானவில் வண்ணமிட்ட கணத்தில் <br />பேரரசசி வருவது போல்<br />படிகளில் இறங்கி வந்தாய்<br /><br />இதயம் மில்லிசெக்கனில்<br />துடிக்க மறந்தது.<br />என் முகத்தினில் படர்ந்திருந்த<br />நீர்த்துளிகள் காய மறுத்தன.<br /><br />நீ எதிர் வந்தாய்,<br />புயல் அடித்தது.<br />நீ சிரித்தாய்,<br />மின்னல் வெட்டியது.<br /><br />நீ கடந்து சென்றாய்,<br />இடி இடித்தது.<br />நீ தூரத்தில் மறைந்தாய்,<br />புயல் மழை ஓய்ந்தது.<br /><br />போன பின் <br />எப்போதும் போல<br />கவிதை எழுதத் <br />தொடங்கின கைகள்.<br /><br />கிறுக்கிப் <br />பிழைத்துக் கசக்கி எறிந்த<br />கடைசிக் காகிதத்துடன் நிரம்பிக்கொண்டது<br />குப்பைக் கூடை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-1302074136074377280?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-26091157390427357422010-03-12T17:52:00.000+05:302010-03-12T17:52:14.122+05:30நேற்று...<br />காலையில் ஐந்து மணிக்கெல்லாம் எழுந்து கொண்டேன். இரவே <a href="http://minnixs.blogspot.com/">மின்னிக்ஸும்</a> வந்து தங்கியிருந்தான். அவனது நீண்ட நாளைய ஆசை "<a href="http://www.geekrulz.com/">கீக் ரூல்ஸ்</a>" கடையில் ஒரு 'டீ-சேர்ட்' வாங்கிவிடுவது. வாசகம் பொறித்த 'டீ-சேர்ட்' அணிவது நாகரிகம் ஆகிவிட்ட காலத்தில் அவனுக்கு அப்படி ஒரு ஆசை வந்தது ஒன்றும் தப்பில்லை எனினும் அப்பால நடக்கப் போற சம்பவங்கள் தெரியாத படியால் அன்றைய தினத்தை சிரித்த வண்ணமே ஆரம்பித்தேன். காலைக்கடன்கள் முடிந்து வெளியே வந்த போது <a href="http://minnixs.blogspot.com/">மின்னிக்ஸும்</a> எழுந்து விட்டிருந்தான். அவன் குளித்து எல்லாம் முடித்து வந்த போது நேரம் ஏழு இருக்கும்.<br /><br />கடை திறந்திருக்கமாட்டாதபடியால் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் ட்விட்டரில் உலாவத் தொடங்கினோம். அப்புறம் இன்டர்நெட்டை வலம் வந்தோம் ஒருவாறு நேரம் 12 மணி ஆகிவிட்டிருந்தது. ஸாபித்தும் எம்முடன் வந்து இணைந்து கொண்டான். கடை இருப்பது இரண்டு ஊருக்கு அப்பால் உள்ள ஒரு இடத்தில் என்றாலும் அந்த ஊர் என்ன கலர் என்பது எங்களுக்கு 'கடல்லேயே' தெரியாது. அந்த ஊருக்கு என்ன நம்பர் பஸ்ஸில் போவது என்பதை நண்பனிடம் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்ட நாம், அந்த ஊரில் கே.எஃப்.சி எங்கிருக்கிறது என்பதை கேக்க மறந்தது எவ்வளவு பெரிய மிஸ்டேக் என்பது பட்ட பின்பே தெரிந்தது. காரணம் கே.எஃப்.சி இற்குப் பக்கத்திலேயே அந்தக் கடை இருக்கிறது என்று <a href="http://minnixs.blogspot.com/">மின்னிக்ஸ்</a> சொல்லி இருந்தான்.<br /><br />இதில் நாங்கள் நினைவில் வைக்க மறந்த சில விஷயங்கள்:<br />1. ஒரு இடத்திற்குப் போவது எப்படி என்று எப்படி சிங்களத்தில் கேட்பது.<br />2. கடையின் கான்டாக்ட் நம்பர்.<br />3. நேரம்<br />4. காலநிலை<br /><br />மழை கொட்டோ கொட்டென்று கொட்டுவது போல, சரி நேர் எதிர் கோட்டில் காய்ந்து தள்ளியது வெய்யில். ஒருவாறு பஸ்ஸில் தொற்றிக் கொண்டோம். நகர்ந்த பாடில்லை. ஸ்கூல் வேறு விடும் நேரமாதலால் செம ட்ராஃபிக் ஜாம். ஒரு மணித்தியால ஆமை வேகப் பயணத்தின் பின் டெஸ்டிநேஷனை சென்றடைந்தோம். நான் மற்றுமொரு முறை வியர்வைக் குளியல் எடுத்து விட்டிருந்தேன்.<br /><br />ஒரு மேம்பாலம். சுற்றி "நை நை" என்று கத்திக் கொண்டிருக்கும் சிக்னல் லைட்ஸ். ஒரு விதமான ஸ்ட்ரேன்ஜ் அட்மாஸ்பிஃயரை தோற்றுவித்திருந்தன. அது நான்கு தெருக்கள் வந்து முட்டும் ஒரு சந்தி. நான் 'இங்கி பிங்கி பாங்கி' போட்டு ஒரு தெருவை தெரிவு செய்தேன். "மச்சான், இந்த ரோட்ல முதல் ட்ரை பண்ணலாம் வாங்க" என்றபடி நடக்க ஆரம்பித்தேன். "முதல்ல யாரிடமாவது கேட்டுப் பார்க்கலாம்டா" என்றான் ஸாபித். "அது சரி, மொழி தெரிஞ்சா ஏன் கேக்காம, தெரியாததனால தானே இப்பிடி ட்ரை பண்றோம். பேசாம வாங்க" என்றபடி நடந்தேன். <a href="http://minnixs.blogspot.com/">மின்னிக்ஸும்</a> எனது கருத்தை ஏற்றுக் கொண்டான். ஸ்கூல் விட்டு அழகான கேள்ஸ் மற்றும் பாய்ஸ் சென்று கொண்டிருந்தனர். ஸ்கூல்ல கொடுக்கற&nbsp; அட்மிஷன் பாஃர்ம்ல முதலாவது கண்டிஷனே "உங்க பொண்ணு அழகானவளா இருக்கணும்னு தான் இருந்திருக்கும் போல" என்றான் <a href="http://minnixs.blogspot.com/">மின்னிக்ஸ்</a>. சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே தேவதை மாதிரி ஒருத்தி எங்களைப் பார்த்து சிரித்தபடியே கடந்து சென்றாள். ஒரு இரண்டு கிலோ மீட்டர் நடந்துவிட்டிருந்தோம்.<br /><br />"போடாங் நீயும் உன் இங்கி பிக்கியும்" என்று நொந்து கொண்ட ஸாபித் மறுபடியும் "யாரையாவது கேட்டுப் பார்க்கலாம்டா" என்றான். வேறு வழி இல்லாமல் சரி என்ற நான், யார் போவது என்று கேட்ட போது, எங்களுக்குள் மறுபடியும் இங்கி பிங்கி பாங்கி போட வேண்டிய நிலை வந்தது. போட்ட போது ஆப்பு வந்தது எனக்கு. என்ன செய்வது என்று நொந்த படி நடந்த போது எதிர்ப்பட்டார் ஒரு காலேஜ் வாட்ச்மேன். ஒருவாறு மனசுக்குள் பலமுறை ப்ராக்டிஸ் செய்து கொண்டு அவரிடம் போனேன். உற்றுப் பார்த்தார்,<br />"கே.எப்.சி?" என்றேன்.<br />"ஆ?"<br />&nbsp;"கே.எப்.சி, கே.எப்.சி..."<br />&nbsp;"ஆ?"<br />எனக்கு&nbsp; பற்றிக் கொண்டு வந்தது. நன்றாக ஏசி விடத் தோன்றியது. அதற்கும் அவர் மொழி தெரிய வேண்டுமே. தெரிந்திருந்தால் அதை ஏசுவதற்கா யூஸ் பண்ணியிருப்பேன். வழியைத் தெரிந்து கொண்டிருப்போமே. ஒன்றுமே சொல்லாமல் திரும்பி வந்தேன்.<br /><br /><a href="http://minnixs.blogspot.com/">மின்னிக்ஸும்</a> ஸாபித்தும் முறைத்தார்கள். நாங்கள் பார்பிகியூ ரேஞ்சுக்கு நன்றாகவே கறுத்து விட்டிருந்தோம். அப்போதுதான் எனக்கு பெரோஸ் இன் ஞாபகம் வந்தது. மொபைலில் அழைத்தேன், மேட்டரை சொன்னேன். "எனக்கும் அந்த ஏரியா தெரியாது மச்சான்...", நாசமாப் போச்சு "... கொஞ்சம் வெயிட், பக்கத்துல கேட்டு சொல்றேன்". மீன்வைல் நாங்கள் எங்கள் மதிய உணவாக "7 UP" சாப்பிட்டு... ஸாரி, குடித்துக் கொண்டோம். மறுபடியும் அழைத்தேன். "நீ போற திசை சரிதான் மாம்ஸ். அப்டியே போய்க்கிட்டு இருந்தீன்னா ஒரு "புட் சிட்டி" சுப்பர் மார்க்கத் வரும். அதுக்குப் பக்கத்திலேயேதான் 'கே.எப்.சி' இருக்கு". "ஓகே டா, நான் பார்த்துக்கறேன்". மணி 2.30 ஐக் காட்டியது.<br /><br />நடக்கத் தொடங்கினோம். அது சன நெரிசல் மிகுந்த நகரம். நாங்கள் நடந்த ரோட்டில்சன நெரிசலும், கட்டடங்களும் குறைந்து கொண்டே வருவதாக உள்ளுணர்வு எங்கள் மூணு பேருக்கும் கடுதாசி போட்டிருந்தார். அது டெலிவரி ஆக எடுத்த நேரத்தில் நாங்கள் 2 கிலோ மீட்டர் நடந்து விட்டிருந்தோம். உள்ளுணர்வின் எச்சரிக்கை கிடைக்கப் பெற்றதும் நின்று சுற்று முற்றும் பார்த்த போது பச்சைப் பசேல் என வயல்கள் எதிர்ப்பட்டன. "யார்ட்டயாவது கேட்டுப் பார்ப்போம்டா" மறுபடியும் ஸாபித்.<br /><br /><a href="http://minnixs.blogspot.com/">மின்னிக்ஸ்</a> வானத்தைப் பார்த்த படி நின்றான். பின் எங்களைப் பார்த்தான். "வெயிட், என்கிட்ட அந்த ஷாப் நம்பர் இருக்கு, டயல் பண்ணிக் கேப்போம்" னு அவன் சொன்ன மாதிரி விளங்கவே "என்ன சொன்னாய்? நம்பர் இருக்கா?" என்று கேட்டோம். "ஆமா"ன்னான். "அடப்பாவி, இத முன்னாடியே செஞ்சிருக்கப்படாதா? நாறப் பயலே" பொரிந்து தள்ளினான் ஸாபித். நான் தலைவிதியை நினைத்துக் கொண்டு அருகிலிருந்த கடை ஷோ கேஸில் முகத்தைப் பார்த்த போது நன்றே கறுத்துவிட்டதை உணர்ந்தேன்.<br /><br /><a href="http://minnixs.blogspot.com/">மின்னிக்ஸின்</a> தொலைபேசி அழைப்பு ஆன்ஸர் செய்யப்பட்டது. மேட்டரை சொன்னான். "சாரி சார், நாங்க இப்போ ஸ்டோர் இல்லை. ஆன்லைன் சேல்ஸ் மட்டும்தான் பண்றோம்" என்று வந்திச்சு பதில். செம கடுப்பாயிடிச்சு எங்களுக்கு.<br /><br />"ஒண்ணும் வேணாம். பேசாம "பெட்டாஹ் (கொழும்பின் ஒரு ஏரியா)" போய் ஏதாவது சாப்பிடுவோம்." என்றான் மின்னிக்ஸ். சரி என்று பஸ்ஸில் ஏறிக்கொண்டோம். அது நாங்கள் வந்த பாதை வழியே ஓடத் தொடங்கியது. மேம்பாலம் வந்தது. கடந்து நேராகச் சென்றது. நான் இங்கி பிங்கி பாங்கி போட்டு தெரிவு செய்த பாதைக்கு நேர் எதிர்ப் பாதை அது. சந்தியிலிருந்து ஒரு ஐம்பது அடி தூரம் சென்றிருப்போம் "கே.எப்.சி" என்றொரு போர்டு எங்களைப் பார்த்து கண்சிமிட்டியது.<br /><br />ஸாபித்தும், மின்னிக்ஸும் என்னைப் பார்த்து முறைத்தார்கள்.<br /><br />இனி "இங்கி பிங்கி பாங்கி" போடுவதில்லை என்று சத்தியம் செய்து கொண்டேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2609115739042735742?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-7027679072118298572010-03-10T07:26:00.000+05:302010-03-10T07:26:01.094+05:30ஒரு மாதிரியாக உருவாக்கியாகிற்று. இது தற்போதைய ட்ரெண்ட். தமக்கென "பிஸினஸ் கார்ட்/விசிட்டிங் கார்ட்" வைத்திருப்பது போல "பிஸினஸ் கார்ட் வலைமனைகள்" வைத்திருக்கிறார்கள் மக்கள். இதன் மூலம் ஒருவரை தொடர்பு கொள்வது எளிதாகிறது. உதாரணமாக இது உலகமயமாக்கல் காலம். இந்த உலகமே ஒரு கிராமமாக கருதப்படுகிறது. பில் கேட்ஸை எதோ நம்ம பக்கத்து வீட்டுக்காரர் மாதிரி அவன் இவன் என்றோ, எங்கோ யாரோ ஆற்றில் வழுக்கி விழுந்ததை நாம் நேரில் இருந்த பார்த்த மாதிரியோ பேசுகின்றோம். ஆக நம் பக்கத்து வீட்டுக்காரன் இணையத்தில் எங்கெல்லாம் இருக்கின்றார் என்பதை அவரே நமக்கு அறிவிப்பது இந்த "பிஸினஸ் கார்ட் வலைமனை" மூலம் சாத்தியம்.<br /><br />இதன் மூலம் நன்மை???<br />பெரிசா ஒன்னும் இல்ல. உங்க விசிட்டிங் கார்ட் கொடுக்கிறதால என்ன நன்மையோ அதே. மற்றப்படி ஒருவரது நடவடிக்கைகளை நன்கு பாஃலோ பண்ணி, புறம் பேச ரொம்ப நல்லாவே ஹெல்ப் பண்ணும் :D<br /><br />எனது <a href="http://murshid1988.blogspot.com/">வலைமனை</a>.<br /><br />தங்களது வலைமனைகளையும் இங்கே கமெண்டுங்கள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-702767907211829857?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-3006794366949546042010-03-09T07:55:00.000+05:302010-03-09T07:55:58.380+05:30<b>கட்டுக்கதைகள் சொல்வது எப்படி. </b><br />உண்மைச் சம்பவங்களை ஒரு கதையாக உருமாற்றம் செய்து தருவதில் பல நன்மைகள் இருக்கின்றன. பஃர் எக்ஸாம்பிள், கதை சொல்லி சில நாட்களின் பின் இது உண்மைச்சம்பவமாம் என்ற தகவல் பரவும் போது, "மாமே நியூஸ் கேட்டியா, அன்னிக்கு கேள்விப்பட்டமே ஒரு மேட்டரு அது மெய்யாலுமே நடந்திருக்குப்பா. நாம அது வெறும் கதைன்னுதானே நெனச்சோம். அப்டி இல்லப்பா. நம்ம ஊட்டாண்ட இருக்கிற யாரோதானாமே அந்த சேகரு. பாத்தியா, எவனையுமே நம்ப முடியறதில்லே" என்று பேசிக் கொள்ளலாம். இது ஒரு விதமான பாப்புலாரிட்டியை கொடுக்கும். மற்றையது நஸ்ருதீன் முல்லாக்கதைகள் போல நல்லவிதமான பாப்புலாரிட்டி.<br /><br />&nbsp;தற்போதைய காலங்களில் இந்த இரண்டாம் விதமான (நல்லபடியான) புகழ் வருவது மறித்துவிட்டிருந்தது என்றே சொல்லலாம். ஒரு உண்மைச் சம்பவத்துடன் இப்படியும் நடந்திருந்தால் இன்னும் த்ரில்லிங்கா இருந்திருக்குமே என்று நாம் நினைப்பவற்றை கொஞ்சம் சேர்த்து இரண்டாம் நபருக்கு சொல்லுவதில் தொடங்குகிறது கதையாக்கம். இந்த கதை அப்படியே ஒரு ரவுண்டு கட்டி ஊர் சுற்றி வரும் போது இன்னொரு புதுக் கதையாகி எமக்கே ரிடர்ன் வரும். <br /><br />கதைகள் வேகமாகப் பரப்புவதில் பெண்கள் கை தேர்ந்தவர்கள் என்றாலும், கதைக்கு நம்பக்கூடிய விதத்தில் புதிய கிளைக் கதைகளை இணைப்பதில் ஆண்களை மிஞ்ச முடியாது. ஒரு சம்பவம் எப்போது கதையாக உருமாறுகிறது என்றால் ஒருவரிடம் அதை சொல்லும் போது கொஞ்சம் சுவாரஸ்யமாக இருப்பதற்காக நம்ம கிரியேடிவ் ஐடியாவ பயன்படுத்தி எக்ஸ்ட்ரா பிட்டிங்க்ஸ் சேர்க்கும்போது. இதில் நாம் போய் சொன்னோம் என்று தெரிய வந்தாலும் "நான் அப்பிடித்தாம்பா கேள்விப் பட்டேன்" அல்லது "ஒரு பஃன்கு சொன்னேன்பா" என்று ஜகா வாங்கிக்கலாம்.<br /><br />சரி, இதில் யாருக்கு என்ன லாபம்??? இது ஐன்ஸ்டீனுக்கும் விடை தெரியா ஒரு கேள்வி. சந்தோஷம்??? கதையினை முதலாவதாய் சொன்னது நாம்தான் என்பதில் உள்ள பெருமை???<br /><br />இறுகிப்போன மனங்களின் வெளிப்படைத் தன்மையே இது. பக்கத்துக்கு வீட்டுக்காரன் கஷ்டப்படும் போதுமகிழ்வுறும் மனம் அதில் நம் கற்பனை சேர்த்து கதையாக இன்னொருவருக்கு சொல்லும் போது மோட்சமடைகிறது. எல்லாருமே அப்பிடி இல்லைதான். அப்படி இருப்பவர்களை பார்த்து இல்லாதவர்கள் போதனை செய்வதும் இல்லையே? இது ஏன்? துஷ்டனைக் கண்டால் தூர விலகு என்பதை பின்பற்றுகிறோமோ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-300679436694954604?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-59327233910330658322010-02-14T09:52:00.001+05:302010-02-14T09:54:48.320+05:30ஒரு டெக்னாலாஜி பதிவு எழுதி ரொம்ப நாளாச்சு. பதிவே எழுதி ரொம்ப நாளாச்சு. இத&nbsp;&nbsp;டெக்னாலாஜினும் சொல்ல முடியாது.<br /><br />அண்மைக் காலங்களில் வலையுலகம் அதிகமாக பதிவிட்டது இந்த <a href="http://buzz.google.com/">கூகிள் பஸ்</a> பற்றித்தான். இத பாவிக்கறதுல ரொம்ப பேருக்கு செம குழப்பம். என்ன எழவுடா இது எங்கற ரேஞ்கும் போய்ச்சு.<a href="http://twitter.com/"> ட்விட்டரா</a> இல்ல <a href="http://www.facebook.com/help/?faq=12448">பேஸ்புக் ஷேயாரானு</a> செம கன்பியூஷன். இருந்தாலும் அவங்க தந்திருந்த <a href="http://twitter.com/">ட்விட்டர்</a> போலவேயான சேவையான <a href="http://jaiku.com/">ஜைகூவை</a> விட இது எவ்ளோ மேல்னு சொல்லலாம். இத பத்தி ரொம்பவே <a href="http://blogsearch.google.com/blogsearch?hl=en&amp;ie=UTF-8&amp;q=%E0%AE%95%E0%AF%82%E0%AE%95%E0%AE%BF%E0%AE%B3%E0%AF%8D+%E0%AE%AA%E0%AE%B8%E0%AF%8D&amp;btnG=Search+Blogs">வலைப்பூக்களில்</a> நீங்கள் படித்துவிட்டதால், இதற்கு அடுத்த கட்டமான சில விஷயங்களை பார்க்கலாம்.<br /><br /><a href="http://buzz.google.com/">கூகிள் பஸ்ஸில்</a> பெரும் குழப்பம் இருந்தது அதன் வெளிப்படைத்தன்மை பத்தி. நாம ஷெயார் பண்ணுவதை பார்ப்பது நம்ம பின்தொடர்வாளர்கள் மட்டும்தானா?<br />ட்விட்டர் மாதிரி பப்ளிக்னு பப்ளிசிட்டி எல்லாம் பண்ணிட்டு, செய்யலைன்னா எப்பூடி....<br /><br />இந்த கூகிள் பசங்ககிட்ட பிடிக்காததே இதுதான். எல்லாத்தையும் செஞ்சிட்டு கம்னு இருந்துடுவாங்க, சைனீஸ் மொபைல் மாதிரி (யூசர் மேனுவல் இருக்காது). அப்றோம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா தயாரிப்பாங்க.<br />இவங்க எப்பவுமே இப்டித்தான். :)<br /><br />மேட்டர் இன்னான்னா, பப்ளிக் ரிசல்ட்ஸும் இருக்கு மாமே. ஆல் யூ காட்ட டூ இஸ், ஜீமெயில்ல மெயில் சேர்ச் பண்ணுற பாக்ஸ்ல தேட வேண்டியதுதான். இது நீங்க கூகுள் பஸ் டேப்கு வந்த உடனேயே ஆட்டோமேட்டிக்கா "சேர்ச் பஸ்"னு மாறிடும். அப்றோம் வேண்டியத தேடிக்கலாம். செம ஸ்பீடு மச்சி.<br />கிவ் இட் எ ட்ரை...<br /><br />இது இந்த வாரத்தோட நிலைமைதான். மீண்டும் சிந்திப்போம்....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-5932723391033065832?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-78990269400986961462010-01-26T16:08:00.002+05:302010-01-26T19:23:53.050+05:30<div><b>முன் குறிப்பு: </b>இதில் குறிப்பிடப்படும் நம்மாளு சத்தியமாக அடியேன் இல்லை என்பதை இத்தால் உறுதி செய்கிறேன் :D<br /><b><br /></b><br /><b><br /></b><br /><b>கன்வர்சேஷன் 1:&nbsp;</b><br /></div><div><b>ஷெஹானிக்கு வேண்டப்பட்டவர்கள் யாவரும் அந்த நேரத்தில் பேஸ்புக்கில் ஆன்லைனில் இருக்காத படியால் நம்மாளிடம் வந்து ஹாய் சொல்ல...</b><br /></div><div><br /></div><div><b>4:10am ஷெஹானி:</b> ஹாய், நான் உன் கூட ப்ரண்ட்ஷிப் வச்சிக்கலாம்னு நினைக்கறேன்<br /></div><div><br /></div><div><b>4:10am நம்மாளு:</b> ஆஹ், சூப்பர். ஆனா நான் பொண்ணுங்க பின்னாடி அலையறவன் கிடையாது. சோ, உன்ன பார்த்து நீ செம ஹாட்னு எல்லாம் சொல்லிக்கிட்டு இருக்கமாட்டேன். :D <br /></div><div><br /></div><div><b>4:10am ஷெஹானி:</b> இப்போ நீ ஹாட்னு சொல்லி என்ன சொல்ல வாறே?<br /></div><div><br /></div><div><b>4:11am நம்மாளு : </b>இப்போ எல்லா பசங்களுமே எல்லாப் போன்னுங்களையுமே அப்டித்தானே கூப்பிடுறானுங்க<br /></div><div><br /></div><div><b>4:11am ஷெஹானி: </b>உனக்கு ஒரு பிரண்ட் கூட எப்பிடி பிஹேவ் பண்ணனும்னு தெரியாதா?<br /></div><div><br /></div><div><b>4:12am நம்மாளு : </b>ஆஹ், நீ தப்பா புரிஞ்சிகிட்டே!&nbsp;நான் என்ன சொன்னேன்னு மறுபடியும் செக் பண்ணு.&nbsp;எனக்குப் பொண்ணுங்கள "ஹாட்னு" கூப்பிட பிடிக்காது.&nbsp;அவ்ளோதான்.<br /></div><div><br /></div><div><b>4:13am ஷெஹானி:</b> ஓகே. சாரி.<br /></div><div>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <br /></div><div><b>4:13am நம்மாளு : </b>நான் சிம்பிளா சொல்லனும்னா, "யூ லுக் நைஸ்!".<br /></div><div><br /></div><div><b>4:13am ஷெஹானி: </b>ஓகே. இப்போ நான் போகணும். அப்புறம் சந்திக்கலாம்.<br /></div><div><br /></div><div><b>4:13am நம்மாளு : </b>ஹேய். கொஞ்சம் வெயிட். நான் உன்கிட்ட ஒண்ணு கேக்கணும்.<br /></div><div><br /></div><div><b>4:14am ஷெஹானி:</b> ஓகே. கேளு.<br /></div><div><br /></div><div><b>4:14am நம்மாளு : </b>நீ என் பிரண்ட் ஆக இருப்பியா, எப்பவும்?&nbsp;கேள் பிரண்டா இல்ல, ஆனா பெஸ்ட் பிரண்டா...<br /></div><div><br /></div><div><b>4:15am ஷெஹானி:</b> ஆமா<br /></div><div><br /></div><div><b>4:16am நம்மாளு :</b> என்ன நம்புறியா?<br /></div><div><br /></div><div><b>4:18am ஷெஹானி: </b>ஆமாடா.&nbsp;ஆஹ், சமீர் ஆன்லைன் இருக்கான். அவன் கூட பேசணும்.&nbsp;நான் போறேன், பாய்.<br /></div><div><br /></div><div><b>4:21am நம்மாளு : </b>சமீர்?&nbsp;ஹேய், உன் நம்பர் கிடைக்குமா?<br /></div><div><br /></div><div><b>4:21am ஷெஹானி: </b>அவன் என் பிரண்ட்.&nbsp;நம்பரா? ஹிஹி :)<br /></div><div><br /></div><div><b>4:22am நம்மாளு :</b> ஏன்?&nbsp;நான் சீரியஸாக கேக்கறேன்.&nbsp;நீ என் பிரண்ட் தானே.&nbsp;எனக்கு பேஸ்புக்ல மட்டும் பிரண்ட் ஆக இருக்கறது பிடிக்காது.<br /></div><div><br /></div><div><b>4:22am ஷெஹானி: </b>நான் சமீரிடம் கேக்கணும்.<br /></div><div><br /></div><div><b>4:23am நம்மாளு: </b>அவன்ட எதுக்கு கேக்கணும்?&nbsp;அது உன் நம்பர்தானே?<br /></div><div><br /></div><div><b>4:24am ஷெஹானி: </b>சமீர் சொன்னா தருவேன்.<br /></div><div><br /></div><div><b>4:24am நம்மாளு: </b>ஓகே. வெயிட்.<br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>கன்வர்சேஷன் 2:&nbsp;</b><br /></div><div><b>சமீரும் நம்மாளின் நண்பர் பட்டியலில் இருந்ததால், அவரிடம் சென்று கேட்டார் நம்மாளு</b>.<br /></div><div><br /></div><div><b>4.33am நம்மாளு : </b>நான் ஷெஹானிட்ட நம்பர் கேட்டேன். அவ உன்கிட்ட கேக்க சொன்னா, தர முடியுங்களா?<br /></div><div><br /></div><div><b>4:34am சமீர் : </b>யார் நீ?<br /></div><div><br /></div><div><b>4:34am நம்மாளு :</b> அவ புது பிரண்ட்<br /></div><div><br /></div><div><b>4:35am சமீர் : </b>அவ என் லவ்வர்.&nbsp;நீ சாட் பண்ணனும்னா பண்ணு.&nbsp;ஐ டோன்ட் கேர்.&nbsp;பட் கால் எல்லாம் எடுக்க முடியாது. ஓகே?<br /></div><div><br /></div><div><b>4:34am நம்மாளு :</b> ஆகா ஓகே ஓகே :D<br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b>கன்வர்சேஷன் 3:&nbsp;</b><br /></div><div><b>கன்வர்சேஷன் 2 அப்பிடியே காப்பி செய்யப்பட்டு அனுப்பப்பட்டது.</b><br /></div><div><b>ஷெஹானி இதைப் படித்ததில் இருந்து இது தொடங்குகிறது.</b><br /></div><div><br /></div><div><b>4:42am ஷெஹானி: </b>என்ன?&nbsp;சமீர் என்னை லவ் பண்ணுறானா?<br /></div><div><br /></div><div><b>4:42am நம்மாளு : </b>அப்பிடித்தான் சொன்னான்.<br /></div><div><br /></div><div><b>4:42am ஷெஹானி: </b>நெஜமாவா?<br /></div><div><br /></div><div><b>4:43am நம்மாளு : </b>ஆமா.<br /></div><div>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <br /></div><div><b>4:43am ஷெஹானி:</b> வாவ். நானும் அவன லவ் பண்றேன். பட் எப்பிடி சொல்றதுன்னு தெரியாம தவிச்சிக்கிட்டிருன்தேன்.&nbsp;தேங்க்ஸ்டா. ஐ லைக் யூ.<br /></div><div><br /></div><div><b>4:45am நம்மாளு : </b>என்ன கொடும சார் இது. வட போச்சே!<br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b><br /></b><br /></div><div><b>பின் குறிப்பு: </b>எல்லாத்துக்கும் அப்புறம் அதுங்க ரெண்டும் சேர்ந்து குரூப் மெசேஜ் ஒண்ணு தேங்க்ஸ் பண்ணி அனுப்பி இருந்திச்சுங்களாம்.<br /></div><div>எல்லாம் ஒரு குரூப்பாத்தான்யா அலையறாங்க என்று புலம்பித் தீர்த்தார்&nbsp;<span style="font-family: 'Helvetica Neue', Arial, Helvetica, sans-serif;">:D</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-7899026940098696146?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murunoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-63890231341309243312010-01-21T13:09:00.000+05:302010-01-21T13:09:29.276+05:30<a href="http://www.avast.com/index">அவாஸ்ட் அன்டி வைரஸ்ஸின் </a>புதிய பதிப்பான 5.0.377 கடந்த 19 ஜனவரி 2010 இல் வெளியாகியுள்ளது. மிகவும் நீண்ட காலத்திற்குப் பின் வெளிவந்த அவாஸ்டின் ஒரு பதிப்பு இதுவாகும். புதிய லோகோ மற்றும் இன்டர்பேஸ் உடன் வந்திருக்கும் இதை வீட்டுப் பாவனைக்கு இலவசமாக பதிவிறக்கிக் கொள்ளலாம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-6389023134130924331?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-36554756203541093872010-01-21T12:15:00.001+05:302010-01-21T12:19:27.627+05:30<div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">ஒரு மனிதனுக்கு உதவி செய்வதில் தங்கள் மனநிலை என்ன? கஷ்டப்படும் ஒருவருக்கு ஓடிச்சென்று உதவுவபரா? நான் இதில் ஆகவும் கீழ் ரகம். இவருக்கு உதவுதா வேண்டாமா என்று யோசித்தபடியே காலத்தை கடத்திவிடும் கேவலமான ரகம். இதில் என்னை விடவும் தாழ்ந்த பிரிவொன்று உள்ளது. அது இந்த சம்பவங்களை விற்றுக் காசாக்கும் மீடியா ரகம். ஒரு மனிதன் பற்றி எரிந்து கொண்டிருந்தபோது அவனுடன் இருந்த கடைசி நண்பன் எடுத்த வீடியோ எதோ காம்பட்டிஷனில் முதல் பரிசு வாங்கிய ஞாபகம்.<br /></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">2 சந்தேகம்:<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">நேற்று பஸ்சில் மற்றுமொரு நெடுந்தூரப் பயணம். பாதித் தூரம் கடந்த போது பஸ்ஸில் மூச்சு முட்டிக்கொண்டது. ஆரம்பத்திலேயே நல்ல சீட் கிடைத்த படியால் எந்த தொந்திரவும் இருக்கவில்லை. ஒரு 3 அல்லது 4 சீட்களுக்கு முன்னாடி ஒரு வயதான பெண்மணி (அபௌட் 45 இருக்கும்) நின்று கொண்டிருந்தார். என் அம்மாவை ஒத்த தோற்றம். சற்றுப் பெருத்த உடம்பு. நிற்கக் கஷ்டப் படுவதான தோற்றம். ஆனா பஸ்ஸில் அசையக் கூட முடியாத நிலை. அவங்க கூட வந்த சின்னப் பொண்ணுக்கு எப்படியோ சீட் கிடைத்துக் கொண்டது. இதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த என் மைன்ட் தாறுமாறா யோசிக்கத் தொடங்கியது.<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">யோசனை 1: நான் எழும்பி இடம் கொடுத்தால் என்ன?<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">யோசனை 2: இதையே அந்தச் சின்னப் பெண் செய்தால் என்ன?<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">யோசனை 2 என் மனதில் வரக் காரணம், நான் இதை நினைக்கும் போது நான் பயணம் போய்க் கொண்டிருக்கும் தூரத்தை எண்ணிப் பார்த்தது.<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">யோசனை 3: நான் எழும்பி இடம் கொடுக்க முற்படுகையில் என் ஆசனத்துக்குப் பக்கத்தில் நின்று கொண்டிருக்கும் நபர் இருந்து விட்டால்? முன் பின் அசைவது போலவும் எழும்ப முயற்சிப்பது போலவும் சில சீன்கள் போட்டுப் பார்த்தேன். நபர் என் இடத்தை கைப் பற்ற தயார் ஆவது தெரிந்தது.<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">யோசனை 4: இதேமாதிரி அப் பெண்மணியின் இடத்தில் என் அம்மா இருந்திருந்தால்??? அம்மா பஸ்சில் பயணிப்பதில்லை என்று அதற்கு மறுமொழியும் கிட்டியது.<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">யோசனை 5: அப் பெண்ணிற்குப் பக்கத்தில் இருந்தவர் எழும்பி இடம் தராதது ஏன்?<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">யோசனை 6: இவரைப் பார்க்காதது போல் முகத்தை திருப்பி வைத்துக் கொண்டால் என்ன?<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">இவ்வாறு பல விஷயங்களை யோசித்ததில் எனது டெஸ்டிநேஷனை சென்றடைந்து விட்டிருந்தேன். அப்போதும் அந்தப் பெண் நின்று கொண்டிருந்தார்.<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">என்னால் அவருக்கு இடம் கொடுத்திருக்கக் கூடியது அப்படி ஒன்றும் கஷ்டமான காரியமில்லை. உக்கார முயற்சி பண்ணிய பக்கத்து நபரை ஒரு வாய்ப் பேச்சில் தடுத்து அவருக்கு புரிய வைத்திருக்க முடியும். இந்தப் பெண்மணியை கூப்பிட்டு இவ்விடத்தில் அமரச் செய்திருக்க முடியும்.இவையெல்லாம் நான் செய்யாததற்கு காரணம் என்ன? ஒரே பதில், சந்தேகம். அது என் மீதோ, அந்தப் பெண்மணி மீதோ, பக்கத்தில் நின்ற நபர் மீதானதாகக் கூட இருக்கலாம். உதவி செய்வதன்று புறப்பட்ட பின் உதவி பெறுபவரின் காரக்டர் பத்தி சந்தேகப் பட்டுக் கொண்டிருப்பது, உங்களை அந்த உதவி செய்தலிலிருந்து தடுத்து விடும். இந்த ஹெல்ப் இவருக்கு பிரயோசனமா என்று யோசியுங்கள், ஆம் என்றால் உதவி செய்திடுங்கள். அப்பால நடக்கிறது எல்லாத்தையும் மெயின்டெய்ன் பண்ண மேல ஒருத்தரு இருக்காரு.<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">நான் பஸ்ஸை விட்டு இறங்கினேன், மனது கனத்திருந்தது...<br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;"><br /></div></div><div><div style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px;">அலசல் தொடரும்...<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-3655475620354109387?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-40110278310824002582010-01-20T11:58:00.001+05:302010-01-20T12:01:41.134+05:30இறுதியாக <span id="goog_1263968448908"></span><a href="http://twitter.com/BillGates">பில் கேட்ஸ்</a><span id="goog_1263968448909"></span> என்ற மீனும் <a href="http://twitter.com/">ட்விட்டர்</a> என்ற வலையில் மாட்டிக் கொண்டது... கடந்த 11 மணி நேரத்துக்கு முதல் இவர் தனது முதலாவது ட்வீட்ஐ செய்துள்ளார். இந்த கணத்தில் 135,000 <a href="http://twitter.com/BillGates/followers">பின்தொடர்கையாளர்களை</a> கொண்டுள்ள இவரது ப்ரோபைல் சராசரியாக ஒரு செக்கனுக்கு 15 பின்தொடர்பவர்கள் வீதம் அதிகரித்து செல்கின்றது. இது ஒரு <a href="http://twitter.com/help/verified">வாரிபைட் அக்கௌன்ட்</a> என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.<br /><br />என்ன கொடும சார் இது :/<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-4011027831082400258?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-63661076637963954762010-01-20T10:09:00.004+05:302010-01-20T11:09:03.564+05:30முதல் பாகம் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வசூலில் கல்லா கட்டாமையால் <span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">2 ஆம் பாகத்தை வெளியிடுவதில் சில எக்கனாமிக்கல் ப்ராப்ளம் வந்திடுச்சு. இருந்தாலும் தொடங்கியத முடிக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஒன்னு இருக்கே...</span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">சரி, மேட்டருக்கு வருவோம். சென்ற பதிவு பல கேள்விகளுடன் முடித்திருந்தோம். இனி ஒவ்வொண்ணா அலசலாம்.&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">பர்ஸ்ட் இன்டெர்நெட்டின் பாதுகாப்பின்மை. இணையத்தில் இருக்கும் மிகப் பெரிய பிரச்சினை, <a href="http://en.wikipedia.org/wiki/Internet_privacy">ப்ரைவசி</a>. சரி இதுக்கேன் இவ்ளோ முக்கியத்துவம். ஒருத்தர பத்தி விஷயங்கள தெரிஞ்சிக்கறதுல என்ன தப்பு? இதில் உள்ள பாயிண்ட் என்னவென்றால், ஒருவரைப் பற்றி அவரது அனுமதி இல்லாமல் தெரிந்து கொள்ள இணையத்தில் இலகு வழிகள் இருப்பது... அப்போ நிஜ வாழ்க்கையில்? அது அதை விட இலகு. பட் நாம் ஏன் இணையத்தை மட்டும் சாடுகிறோம்? ஏன் இன்டர்நெட்டை எண்ணி அளவுக்கதிகமாக பயப்படுகின்றோம்? இதற்கு விடை தேடுவது ரொம்பவே கொம்ப்ளிகேட்டட் ஆனா இஷ்யூ.&nbsp;</span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">இப்போ பார்த்தீங்கன்னா, உங்க தெருவுக்கு புதுசா ஒருத்தர் குடி வார்ரார்னு வச்சிக்குவோம். அல்லது உங்கள பொண்ணு அல்லது மாப்பிள்ளை பார்க்க ஒரு பாமிலி முடிவு பண்ணுதுன்னு வச்சிக்குவோம். உங்க அனுமதி இல்லாம உங்களபத்தி, உங்களுக்கே தெரியாத, உங்க பேங்க் அக்கௌன்ட் டீட்டைல் வரைக்கும் பல விஷயங்கள அவங்க சேகரிக்கிரதுக்கு ஒரு வாரம் போதும். அப்போ இதை நாம் ஏன் பெரிசு படுத்துவதில்லை? இதுவும் ஒரு விதமான ஹாக்கிங் தானே? எப்பவாவது இவர் என்னை லவ் பண்ண முன்னாடி என்னை பற்றிய டீட்டேயில்ஸ் சேகரிச்சார்னு கேஸ் போட்டிருக்கோமா?</span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">இவ்வாறு 2 ஒரே மாதிரியான விஷயங்களுக்கு வெவ்வேறு 2 விதமான கண்ணோட்டங்கள் இருப்பதற்கு காரணம், புரிந்து கொள்வதில் ஏற்பட்ட குழப்பம். இன்னிக்கு வரைக்கும் கூட எங்கள் ஊரில் இணையம் ஒரு மோசமான நண்பனாவே கருதப்படுகின்றது. பெண்கள் இணையத்தில் பங்கெடுப்பதை அவர்கள் குடும்பம் விரும்புவதில்லை. எனக்கு இணையம் அறிமுகமாகியது 1999/2000 ஆண்டு காலப் பகுதி. எனது 11 வயதில். அப்போதும் எனது பெற்றோருக்கு இன்டர்நெட் பற்றி ஒரு தப்பான கண்ணோட்டமே இருந்தது. எனினும் நான் ஆசைப்பட்டேன் என்பதற்காக அவ்வசதி ஏற்படுத்தி தரப்பட்டது. இதுவே நான் ஒரு பொண்ணாக இருந்திருந்தால்? பொம்பளப் பிள்ளைக்கு எதுக்கு கம்பியூட்டர் என்று சொல்லி இருந்திருக்கக் கூடும். இவ்வாறு அவர்கள் பயப்பட ஏன் காரணம்? கலாசார சீர்கேடுகள்! அப்போ கலாசாரத்தை பாதுகாக்க ஒரு பெண்ணின் படிக்கும் ஆசையினை விலையாகக் கொடுக்கும் வியாபாரம் நியாயமானதா? இதுவும் குழப்பமான பல விடைகளை தரக் கூடிய ஒரு கேள்வி.</span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">இனி நாம் பரிச்சயப்பட்ட பல தலைப்புகளின் கீழ் எம்மைச் சுற்றியுள்ள "கவனிக்கப்படாத நிஜங்களை" ஆராயலாம்.</span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">1. தயக்கம்:</span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">கம்பஸ்ல இருந்து வீட்டுக்கு பயணித்துக் கொண்டிருந்தேன் சில நாள் முன்னாடி. ஒரு அழகான பொண்ணு அமர்ந்திருந்த சீட்ல பக்கத்துல இருந்த ஒருத்தர் எழும்பி அடுத்த நிறுத்தத்தில் இறங்கப் போனார். கிடச்சிச்சுடா சாமி (உக்கார ஒரு இடம் - எங்கறத மட்டும் மீன் பண்ணவும், டபிள் மீனிங் வேணாம்) கணக்கா பொய் அமர்ந்து கொண்டேன். அவ்ளோ நேரம் ஐபாட்ல பாட்டு கேட்டிட்டிருந்த அவ முகம் சுர்ருன்னு சுருங்கிப் போச்சு. நான் கொஞ்சம் சுமார் (ஓகே ஓகே ரொம்பவே சுமார்) என்கிறது ஒரு புறம். பட் ஏன் இப்பிடி அவ முகம் சுளிக்கனும்னு யோசிச்சேன். அவ ஒரு ஸ்மைல் பண்ணி இருந்தான்னா எனக்கு அவ கூட ஒரு ஹாய் சொல்றதுல எந்த தயக்கமுமே இருந்திருக்காது. ஆனா அவ இப்பிடி பண்ணதால எனக்கு அது முடியாம போச்சு. புதிய உறவுகளை ஏற்படுத்திக்க மக்கள் ஏன் தயங்கனும். ஏமாத்திடுவாங்கன்னு பயம்??! அவங்க ஏமாத்தற அளவுக்கு நாம ஏன் இடமளிக்கனும். என்னையும் இப்பிடி ரொம்ப பேர் ஏமாத்தி இருக்காங்கதான். இப்பிடி ரெண்டு மூணு தடவை அடி பட்ட போதுதான் எவ்வாறு ஒரு பாதுகாப்பான உறவை ஏற்படுத்தலாம் என்கற யுக்தியை தெரிந்து கொண்டேன். அதில் முதலாவது நீங்கள் நம்ப வேண்டியது மற்றும் உங்களுக்கு நீங்களே சொல்லிக்க வேண்டியது "இவங்க என்னை விட்டுட்டு போறதால நான் கவலைப் பட மாட்டேன்." இது உறவுகள் மீதான நம்பிக்கையை பொய்யாக்குதுன்னு சில பேர் சொன்னாங்க. யு ஜஸ்ட் ட்ரை அண்ட் சி. கடைசியா ஏமாத்தின ஒரு பிரன்ட் சொன்னான் "நண்பர்களை நம்பாதே" :/ நான் சொன்னேன் "நட்பே நம்பிக்கைலதானேடா இருக்கு" உறவு முறைகளின் மீதான பிழையான புரிதலே அவன் இவ்வாறு சொல்லக் காரணம். &nbsp;இனி அவனால எப்படி மற்றவங்க கூட ஒரு உண்மையான நண்பனா இருக்க முடியும்? நான் யாரை கண்டாலும் முதல்ல இவங்க கூட எப்டி பிரண்ட் ஆகலாம்னுதான் யோசிப்பேன், பட் ரொம்ப பேரு எப்படி எமாத்தலாம்னு யோசிக்கறாங்க. இவங்க தேவை நிச்சயம் பணமாக இருக்கும். அல்லது இவர்கள் இவ்வாறான விஷயங்களில் சந்தோஷம் காணும் சைக்கோ அல்லது அட்டிக்ட்ஸ் ஆக இருப்பார்கள். பர்ஸ்ட் கட்டக்கரில இருக்கறவங்கள திருத்தறது ஈசி. ஆனா மூனாவது பிரிவைச் சேர்ந்தவங்கள மாத்தறதுதான் ரொம்ப கஷ்டம். இவங்க கேட்டகரி 1 + கேட்டகரி 2 வைச் சேர்ந்தவங்க. இவங்க பாதிப்பு எந்த அளவுக்குன்னா முதலாவதா ஒருத்தர மீட் பண்ணும் போது 'இவன் நம்மள ஏமாத்திடுவானோன்னு' சந்தேகம் வரும் அளவுக்கு நம் மனதை பாழ் படுத்திவிட்டு இருக்கரார்கள். இவ்வாறானவார்களாலேயே மக்கள் புதிய உறவுகளை ஏற்படுத்த தயக்கம் காட்டுகின்றனர். எடுத்துக் காட்டு, நான் பஸ்சில் சந்திச்ச அந்த அழகான பெண். இணையத்தில் இதன் விளைவு இதைக்காட்டிலும் 2 மடங்கு...</span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;"><br /></span><br /><span style="font-family: Georgia, 'Times New Roman', serif;">இன்னும் அலசுவோம்....</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-6366107663796395476?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-30377009447595696422010-01-19T17:53:00.007+05:302010-01-20T14:18:38.141+05:30முன் குறிப்பு: இந்தத் தொடர் பதிவுகள் பலரது எதிர்ப்பையும் சிலரது பாராட்டையும் சம்பாதிக்கக் கூடியன. மற்றும் இவை விவாதத்திற்காக அல்ல :)<br /><div><br /></div><div>விருமாண்டி பெயர் குழப்பத்தின் போது கமல்ஹாசன் குடுத்த <a href="http://www.youtube.com/watch?v=ScnPd8EZAQw">பேட்டி</a> பற்றி ரொம்ப பேருக்கு தெரிந்திருக்கும். அதையும் விட ரொம்ப குழப்பமா போச்சு இந்த பதிவுக்கு பேர் தேடிய படலம்.<br /></div><div><br /></div><div>ஆக்சுவலா நானும் என் நண்பன் <a href="http://minnixs.blogspot.com/">மின்னிக்ஸ்</a> உம் கொஞ்ச நாள் முன்னாடி பேசிக்கொண்டிருக்கும் போதே வந்திச்சு இந்த ஐடியா. நார்மலா தொடங்கிய அரட்டை வர்ச்சுவல் வேர்ல்ட் இன் நம் மீதான பாதிப்புகள் பற்றி பேசப்போய் மாட்டிக் கொண்டது இந்த மீன். முதலில் <a href="http://www.facebook.com/">பேஸ்புக்</a> பற்றித்தான் ஆரம்பிச்சோம். அப்புறம் பஸ்ல போற வாரவங்கள எல்லாம் நோட்டம் போட ஆரம்பிச்சோம். சும்மா சொல்லப்படாது. செம எக்ஸ்பீரியன்ஸ் அது. நாம வேணான்னு தூக்கி எறிஞ்ச பல விஷயங்கள்ல ரொம்பவே இன்டெரெஸ்டிங்கான விஷயங்கள் இருக்கு. வாழ்க்கைல நாம மீட் பண்ற ஒவ்வொரு நபரும் ஒரு வித்தியாசமான காரக்டர். அவருக்கென்று தனித்தன்மைகள் இருக்கும். இது சாதாரணமா வெளில தெரியாது. இப்படி ஒரு விஷயத்தை அலசுவதுதான் எங்க கான்சப்ட். இப்படி பல விஷயங்கள் சம்பந்தப்படுறதால என்ன பேரு வைக்கறதுன்னு ப்ராப்ளம் வந்திச்சு. <a href="http://minnixs.blogspot.com/">மின்னிக்ஸ்</a> "<a href="http://minnixs.blogspot.com/2010/01/blog-post_8820.html">பேஸ்புக் பக்கங்கள்</a>" இலேயே எழுதரேன்னாரு. நான் கொஞ்சம் டைம் எடுத்துகிட்டேன். இந்த தலைப்பு பரவால்லன்னு பட்டதும் உடனே பதிவெழுத ஆரம்பிச்சிட்டேன். முதல் கோணல் முற்றும் கோணல் ஆயிடக்கூடாதுல்ல. அதான் இப்பிடி. <br /></div><div><br /></div><div>சரி முதல் இன்சிடன்ட்கு வருவோம். இங்கதான் <a href="http://www.facebook.com/">பேஸ்புக்கின்</a> வருகை... <br /></div><div>சென்ற வருடத்தின் சம்மர் சீசனில் ஒரு நாள். நாங்கள் பேஸ்புக்கில் உலவிக்கொண்டிருக்கும் போது வந்தது ஒரு மெசேஜ், பேஸ்புக் இன்பாக்ஸ் இற்கு. ஒரு பொண்ணு. ஆமா எப்பவுமே பிரச்சனை அங்கதானே தொடங்குது :D. அவ கேட்டிருந்தா, "டூ ஐ நோ யூ?". கேள்வி வாஸ்தவம்தான். பட் அதுக்கப்புறம்தான் ப்ராப்ளமே ஸ்டார்ட். நான் ரிப்ளை பண்ணேன், "நோ, பட் வி கேன் கெட் டு நோ ஈச் அதர்". அவகிட்ட இருந்து பளீர்னு வந்திச்சு "சாரி, ஐ டோன்ட் அட் ஸ்ட்ரேஞ்சர்ஸ்." சரி இதுல நாம் கவனிக்க வேண்டி இருக்கறது சில விஷயங்கள். பொதுவாவே இணையம், சோசியல் நெட்வேர்க்கிங் தளங்கள் பற்றி மோசமான உண்மைச் சம்பவங்கள் உலவுவது நாம் அறிந்ததே. முன் ஜாக்கிரதை தேவைதான். பட் அந்த "கன்பர்ம் பிரண்ட் ரிகுவஸ்ட்" பட்டனை அழுத்த ஆயிரம் கேள்வி கேக்கறவங்க நிஜ உலகுல இப்பிடி இருக்கறாங்களா?. ஒரு ஸ்ட்ரேஞ்சர்தானே பிரண்ட் ஆக முடியும். இப்போ இருக்கும் எல்லா நண்பர்களும் முன்னாடி யாரோ தெரியாதவங்கதானே. பேஸ்புக் இல் அல்லது மற்ற இணையம் சம்பந்தப்பட்ட வழிகளில் உண்மையான உறவுகளை ஏற்படுத்த முடியாதா? இணையத்தில் ஒருவரை ஏமாற்றுவதால் எமக்கு என்ன லாபம்? <br /></div><div><br /></div><div>கேள்விகளுடன் காத்திருங்கள்... கூடிய சீக்கிரமே எல்லோரும் சேர்ந்து விடை தேடலாம்...<br /></div><div><br /></div><div>:)<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-3037700944759569642?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-3467759777893940722010-01-17T07:47:00.004+05:302010-01-17T08:53:17.172+05:30மின்னஞ்சல் ஒன்று கிடைத்தது ஒரு வாரம் முன். நட்பின் பெருமைகளை அளவளாவி இருந்தது அது. அதை வாசித்த போது என்னுள்ளே உதித்தவை... <div><br /></div><div>பொதுவாகவே நட்பைப் பற்றி பெருமையாகவே விஷயங்கள் கூறப்படுவதுண்டு. எனவே நம்பிக்கை துரோகம் என்பது நட்பில் பாரிய ஒரு குற்றமாக கருதப்படுகிறது. அதுலயும் இன்னா மேட்டர்னா சிறந்த நண்பன், சாதா நண்பன்னு 2 பிரிவு வேற வச்சுப்புட்டாங்க. இதாலேயே ப்ரண்ட்ஸ்ஸுகுள்ள செம ப்ராப்ளம் வர ஆரம்பிச்சிச்சு. யாரு எந்த கேட்டகரின்னு பிரிச்சுக்க சண்டை போட்டாங்க. பெஸ்ட் ப்ரண்டா ஒருத்தன்தான் இருக்க முடியும்னு நெனச்சாங்க. அந்த இடத்துக்கு போட்டி அதிகமாச்சு. அதனால யாராளையுமே அந்த இடத்த தக்கவச்சிக்க ஏலாம போச்சு. பெஸ்ட் ப்ரண்டு அந்த இடத்த தக்க வச்சிக்க ஏனையவங்க மேல வீண் பழி போடா ஆரம்பிச்சான். நட்புக்குள்ளே அரசியல் யுக்திகள் வந்திச்சு. சாதா நண்பன் ரொம்ப நல்லவனா வேஷம் போடா ஆரம்பிச்சான். அவன் நெஜமாவே நல்லவனா இருந்தாலும் "ஒருவேள நடிக்கிறானோ" என்று தோண ஆரம்பிச்சது. நட்பு மேல சந்தேகம் வந்திச்சு. </div><div><br /></div><div>"சாதா நண்பன் அலுமாரியை தூக்க உதவுவான், உயிர் நண்பன் நீ கொலை செய்தால் பிணங்களை கூட தூக்க உதவுவான்" என்றெல்லாம் மேற்கோள்கள் வந்திச்சு. அப்போ கொலை செய்யாதே அது பாவம்னு தடுப்பவன் எந்த பிரிவுன்னு சந்தேகம் வந்திச்சு. ஒரு நண்பன் எப்டி என் கூட இருக்கானோ அப்டித்தான் நான் அவன் கூட இருப்பேன்னு ஒரு முடிவு எடுத்தாங்க. ஒரு பண்ட மாற்று ரேஞ்சுக்கு நட்பு என்னும் உறவு போச்சு. நிலங்களுக்கு நிலம் நட்பின் வரைவிலக்கணம் மாறு பட்டிச்சு. சில இடங்கள்ல நட்பின் விரல் மூக்கு வரைக்கும் தான் வாரலாம்னாங்க, சில இடங்கள்ல நட்பின் கைகள் கழுத்தைப் பிடித்துக் கூட சில விஷயங்கள் சொல்லலாம்னு உரிமை இருந்திச்சு.</div><div><br /></div><div>இந்த அண்டத்தின் ஏதோ ஒரு மூலைல நட்பின் மூதாதையர் திருப்திப் பட்டுக்கொண்டனர், "ஏதோ நம் பரம்பரை இன்னும் உயிர் வாழ்கிறதே" என்று :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-346775977789394072?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-68417735301443744762010-01-15T23:54:00.002+05:302010-01-16T00:00:10.805+05:30சபாஹ்... எப்டி இருக்கீங்க எல்லோரும்... கொஞ்ச நாளைக்கு ஜெயில் பக்கம் போயி நம்ம சகாக்களுக்கு ஒரு சலாம் போடுறதும் ரிலீஸ் ஆயி ஜாமீன் கையெழுத்து அப்றோம் வாயிதானு கோர்ட் போலீஸ் ஸ்டேஷன் வாசல்படி ஏறுறதுமா கொஞ்ச நாட்கள் அப்டியே போயிட்டதால பதிவெழுத நேரமே இல்லாம போயிடுச்சு சாமி... நீங்கதான் நம்ம நெலமைய புரிஞ்சிகிட்டு மன்னிக்கணும் :)<div><br /></div><div>அப்றோம் நாம இல்லாத இந்த காலப்பகுதிகள்ள நெறையவே விஷயங்கள் நடந்து போச்சு இந்த உலகத்துல... அத பத்தி எல்லாருக்குமே நல்லா தெரிஞ்சு இருக்கு... அப்றோம் நாம எதுக்கு அத பத்தி அலசிக்கிட்டு... </div><div><br /></div><div>அதனால கூடிய சீக்கிரமே புதிய பதிவில சந்திக்கலாம் :)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-6841773530144374476?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-18732063900292897882009-10-31T10:58:00.002+05:302009-10-31T11:20:25.365+05:30* சுதந்திரமாகப் பிறந்தோம்; இன்கம்டாக்ஸ் ஆல் இறந்தோம்<br /><br />*டாய்லட் பேப்பர் ஐ விரயம் செய்யாதீர், இரண்டு பக்கத்தையும் பயன்படுத்துங்கள்<br /><br />*எனக்கு அதிர்ஷ்டத்தை துரத்துவதிலேயே நிறைய தேகப் பயிற்சி கிடைக்கிறது<br /><br />*கடும் உழைப்பு எதிர்காலத்துக்கு நல்லது, சோம்பேறித்தனம் நிகழ்காலத்திற்கு<br /><br />*நீ மிகவும் தனிப்பட்ட ஆசாமி மாற்ற எல்லோரையும் போல<br /><br /><br />(சுஜாதா வின் ஏகலைவன்களில் ஒருவன் நான். என்னைப் பாதித்த மரணங்களில் ஒன்று அவரது. இன்று அவரின் நினைவு வரவே இந்த பதிவு... நேற்று எனது பழைய டயரியை தூசு தட்டிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது கீழே விழுந்தது ஒரு கவர். பிரித்த போது எட்டிப்பார்த்தது நான் எழுதி அவருக்கு அனுப்பாமல் வைத்திருந்த கடிதம். அதில் நான் கேட்டிருந்த கேள்வி இப்பதிவின் தலைப்பு. எனக்கே பெரிய ஆச்சர்யம் அடுத்த இதழில் அவர் எழுதி இருந்தார். என் கேள்வி எப்படி புரிந்ததோ. இறைவனுக்கு நன்றிகள். அதன் நினைவாக இது...)<br />)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-1873206390029289788?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-23140740356873190322009-10-07T07:31:00.002+05:302009-10-07T07:39:17.079+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Ssv4JptS0yI/AAAAAAAAANw/tD_MehLc2gc/s1600-h/barcode09.gif"><img style="cursor: pointer; width: 276px; height: 110px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Ssv4JptS0yI/AAAAAAAAANw/tD_MehLc2gc/s400/barcode09.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5389674223777272610" border="0" /></a><br />இன்று 07/10/2009 கூகிள் பார் கோட் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதை நினைவு கூறும் முகமாக தனது லோகோ இனை மாற்றி உள்ளது. வழக்கமாக தனது இயல்பு லோகோ<span>வை </span>மாற்றாமல் அதனுள்ளேயே மாற்றம் செய்வது கூகிள் இன் வழக்கம். இம்முறை வெறும் பார் கோட் இனை மட்டுமே கொண்டுள்ளது. ஒரு வேளை இந்த பார் கோட் ஐ ஒரு பார் கோட் ரீடர் இல் கொடுக்கும் பொது கூகிள் என வரக்கூடும்...<br /><br /><br /><span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2314074035687319032?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-74153131629466720692009-09-26T09:47:00.002+05:302009-09-26T10:10:02.215+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sr2bCqjutUI/AAAAAAAAAMo/DTkK3mFCym4/s1600-h/google+pirate.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 202px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sr2bCqjutUI/AAAAAAAAAMo/DTkK3mFCym4/s400/google+pirate.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385631199491175746" border="0" /></a><br />சமீப காலங்களில் வலைப்பூக்களில் வலம் வந்த போதே இப்படி ஒரு விஷயம் இருப்பதை தெரிந்து கொண்டேன்.<br />அது "உலக கடல்கொள்ளையர்கள் போன்று பேசும் தினம்". <span></span>உலக <span>தினங்களில் </span>வித்தியாசமான ஒன்று. இது வருடாந்தம் செப்டம்பர் 19 ஆம் திகதிகளில் கொண்டாடப்படுகிறது. இந்நாளில் கடல்கொள்ளையர்கள் எவ்வாறு பேசுவார்களோ அவ்வாறே நாம் பேச வேண்டும், இந்நாளை கொண்டாடும் பட்சத்தில். இதில் என்ன பிரச்சனை என்றால் நமக்கு ஆங்கில கடல்கொள்ளையர்கள் பேசும் முறையே தெரிந்திருக்கிறது. தமிழ் கடல்கொள்ளையர்கள் இருந்தார்களா என்பது பற்றி தெரியவில்லை. ஒரு வேளை நாம் சற்று நல்லவர்களாக இருந்திருக்கக்கூடும். தமிழ் அன்பர்கள் இதில் ஒரு ஆய்வு செய்ய வேண்டுகின்றேன்.<br /><br />சரி இனி ஆங்கில கடல்கொள்ளையர்கள் பகுதிக்கு வருவோம். விஷயம் என்னவென்றால் இத்தினத்தை சிறப்பிக்கும் முகமாக கூகிள் மற்றும் பேஸ்புக் ஒரு புதிய மொழி நடையை அறிமுகப்படுத்தி உள்ளன. இது கடல்கொள்ளையர்களின் ஆங்கிலம் என அழைக்கப்படுகிறது. வித்தியாசமான பாணியில் இருந்தாலும் மிகவும் ரசிக்க வைக்கும் இம் மொழியை ஒரு முறை பயன்படுத்தித்தான் பாருங்களேன்.<br /><br /><a href="http://www.google.com/intl/xx-pirate/">கூகிள் பைரேட்</a><br />பேஸ்புக் இல் இம்மொழியை செயல்படுத்த செட்டிங்க்ஸ் டேப் இலுள்ள மொழிகள் பக்கத்துக்கு சென்று "ஆங்கிலம் பைரேட்" என்பதை தெரிவு செய்யலாம்.<br /><br />எவ்வாறு இம்மொழி நடையை பேசுவது என்று அறிய<a href="http://www.youtube.com/watch?v=fqMu6e5Dgtg"> இங்கே க்ளிக்குங்கள். </a><br /><br />இம்மொழி நடை தோன்றியதற்கு காரணமாக அளவுக்கு மீறிய மது பாவனை மற்றும் உப்புக் காற்று போன்றன சொல்லப்படுகிறது<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-7415313162946672069?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-17311109819601869572009-09-24T22:36:00.031+05:302009-09-24T23:47:11.011+05:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru3anuyZYI/AAAAAAAAAMg/1IFfUAuyqc8/s1600-h/DSC03943.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru3anuyZYI/AAAAAAAAAMg/1IFfUAuyqc8/s400/DSC03943.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385099447421265282" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru2l3kAafI/AAAAAAAAAMY/A0BqaFSiPx0/s1600-h/DSC03937.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru2l3kAafI/AAAAAAAAAMY/A0BqaFSiPx0/s400/DSC03937.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385098541137947122" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru2CPp81dI/AAAAAAAAAMQ/YSweN4Uk2wo/s1600-h/DSC03936.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru2CPp81dI/AAAAAAAAAMQ/YSweN4Uk2wo/s400/DSC03936.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385097929130038738" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru1UXGbX4I/AAAAAAAAAMI/NNIAitosZQk/s1600-h/DSC03935.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru1UXGbX4I/AAAAAAAAAMI/NNIAitosZQk/s400/DSC03935.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385097140854546306" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru0rLx7IDI/AAAAAAAAAMA/EjynVdEHXnQ/s1600-h/DSC03934.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru0rLx7IDI/AAAAAAAAAMA/EjynVdEHXnQ/s400/DSC03934.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385096433441120306" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru0QZ5Ii-I/AAAAAAAAAL4/7r2_VS-29XM/s1600-h/DSC03929.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sru0QZ5Ii-I/AAAAAAAAAL4/7r2_VS-29XM/s400/DSC03929.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385095973372988386" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruzybzV6RI/AAAAAAAAALw/_NaHR3hXpzg/s1600-h/DSC03916.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruzybzV6RI/AAAAAAAAALw/_NaHR3hXpzg/s400/DSC03916.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385095458489493778" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruzPnpk9ZI/AAAAAAAAALo/FJ7neL_OTYI/s1600-h/DSC03914.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruzPnpk9ZI/AAAAAAAAALo/FJ7neL_OTYI/s400/DSC03914.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385094860374341010" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruyxwZDMDI/AAAAAAAAALg/R9tnCKXuNs8/s1600-h/DSC03913.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruyxwZDMDI/AAAAAAAAALg/R9tnCKXuNs8/s400/DSC03913.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385094347324862514" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruyPM0idnI/AAAAAAAAALY/hEbMUjRRrZk/s1600-h/DSC03912.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruyPM0idnI/AAAAAAAAALY/hEbMUjRRrZk/s400/DSC03912.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385093753660929650" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruxrvX9tEI/AAAAAAAAALQ/vJpAjZfo6I4/s1600-h/DSC03911.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruxrvX9tEI/AAAAAAAAALQ/vJpAjZfo6I4/s400/DSC03911.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385093144461030466" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sruw2OUEVBI/AAAAAAAAALI/pOwB_ywGSUw/s1600-h/DSC03910.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sruw2OUEVBI/AAAAAAAAALI/pOwB_ywGSUw/s400/DSC03910.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385092225053250578" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruwOi6EabI/AAAAAAAAALA/T-UZYJ1Beq8/s1600-h/DSC03903.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruwOi6EabI/AAAAAAAAALA/T-UZYJ1Beq8/s400/DSC03903.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385091543386581426" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruvaDs90YI/AAAAAAAAAK4/VUij3E7JmMo/s1600-h/DSC03902.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruvaDs90YI/AAAAAAAAAK4/VUij3E7JmMo/s400/DSC03902.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385090641656926594" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruvLbCkPvI/AAAAAAAAAKw/v8Obpi8suIk/s1600-h/DSC03899.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruvLbCkPvI/AAAAAAAAAKw/v8Obpi8suIk/s400/DSC03899.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385090390223503090" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruvBhGeK1I/AAAAAAAAAKo/Q49jyBSh8VA/s1600-h/DSC03896.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruvBhGeK1I/AAAAAAAAAKo/Q49jyBSh8VA/s400/DSC03896.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385090220051802962" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruuRSxhdMI/AAAAAAAAAKg/9g9o4Wvh3O4/s1600-h/DSC03883.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruuRSxhdMI/AAAAAAAAAKg/9g9o4Wvh3O4/s400/DSC03883.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385089391572120770" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Srut3cYYfUI/AAAAAAAAAKY/nb28ri2-DXg/s1600-h/DSC03873.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Srut3cYYfUI/AAAAAAAAAKY/nb28ri2-DXg/s400/DSC03873.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385088947474431298" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SrutoPVL_II/AAAAAAAAAKQ/ZnFk37lNuwI/s1600-h/DSC03869.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SrutoPVL_II/AAAAAAAAAKQ/ZnFk37lNuwI/s400/DSC03869.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385088686273330306" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Srus4WFLZzI/AAAAAAAAAKI/TaMrZrDixj0/s1600-h/DSC03865.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Srus4WFLZzI/AAAAAAAAAKI/TaMrZrDixj0/s400/DSC03865.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385087863451510578" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruscUFb8NI/AAAAAAAAAKA/ojAfZ1ON91Q/s1600-h/DSC03863.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SruscUFb8NI/AAAAAAAAAKA/ojAfZ1ON91Q/s400/DSC03863.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385087381879386322" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SrusN3DQ5GI/AAAAAAAAAJ4/kLk08WYQ8UI/s1600-h/DSC03862.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SrusN3DQ5GI/AAAAAAAAAJ4/kLk08WYQ8UI/s400/DSC03862.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385087133567476834" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Srur2dA5myI/AAAAAAAAAJw/sVjGbZYHhT8/s1600-h/DSC03822.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 313px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Srur2dA5myI/AAAAAAAAAJw/sVjGbZYHhT8/s400/DSC03822.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385086731441249058" border="0" /></a><br /><div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SrurrNaht2I/AAAAAAAAAJo/a_kMwwfFt_o/s1600-h/DSC03819.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SrurrNaht2I/AAAAAAAAAJo/a_kMwwfFt_o/s400/DSC03819.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385086538275207010" border="0" /></a><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SrurYhPpWuI/AAAAAAAAAJg/RpJKZcblvcM/s1600-h/DSC03817.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 363px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SrurYhPpWuI/AAAAAAAAAJg/RpJKZcblvcM/s400/DSC03817.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385086217180764898" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SrurNMVP56I/AAAAAAAAAJY/LB8ONV0Dz_8/s1600-h/DSC03816.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 399px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/SrurNMVP56I/AAAAAAAAAJY/LB8ONV0Dz_8/s400/DSC03816.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385086022588557218" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sruq7FhPnYI/AAAAAAAAAJQ/sy4pG7KdSho/s1600-h/DSC03815.JPG"><img style="cursor: pointer; width: 400px; height: 319px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_BamQD3giFZo/Sruq7FhPnYI/AAAAAAAAAJQ/sy4pG7KdSho/s400/DSC03815.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385085711522176386" border="0" /></a><br />மீண்டும் ஒரு சிறு இடைவெளி... இரண்டு மாத காலங்களுக்கு என் காதலி மடிக்கணனி என்னை விட்டு விலகி இருந்தாள். ஒரு விதமான ஊடலில் செயலிழந்து போனது அதன் ஆப்பரேட்டிங் சிஸ்டம். இடைப்பட்ட காலங்களில் எனது தேடல் சற்றுக் குறைந்து போனது அப்பட்டமான உண்மை.<br /><br />சில நாட்களுக்கு முன் நானும் எனது நண்பர்களும் ஒரு சில புகைப்படங்களை எடுப்பதை வாடிக்கையாக கொண்டிருந்தோம். அப்போது எடுத்தவை சிலவற்றை தங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என நினைக்கிறேன். இது ஒரு விதமான ட்ரிக் ஷாட் உத்தியை கையாண்டு எடுக்கப்பட்டது. மென்பொருட்களின் மூலம் எடிட் செய்யப்படவில்லை. விண்டோஸ் விஸ்டா இலுள்ள "விண்டோஸ் போட்டோ கலரி"ஐ பயன்படுத்தி ப்ரைட்னஸ் மட்டும் மாற்றி அமைக்கப்பட்டுள்ளது<br /><br /><br /><br /><span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-1731110981960186957?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-22197289464283608752009-08-23T19:35:00.002+05:302009-08-23T21:26:02.940+05:30<span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">காலை 9 மணிக்குன்னுதான் வந்தியத்தேவரு எனக்கு மின்னஞ்சல் பண்ணியிருந்தாரு. நமக்கும் நேரந்தவராமைக்கும் ரொம்பத்தான்... அப்பிடியே ஒட்டிகிட்டு போகும்... சரியாக 9.37 ஆயிடிச்சு நான் வினோதன் மண்டபத்தை அடைந்த போது... </span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">கேக்கில் பாதி மெழுகுதிரிகள் ஏற்றப் பட்டிருந்தன. வலைப்பூக்களின் 10 ஆவது பிறந்த நாளாம். நல்லா இருங்கப்பா... (நான் அலப்பறை பண்ண ஆரம்பித்து 2 வருடமாகப் போகிறது. ஆனா நான் 2004 இலேயே வலைப்பதிவு பண்ண ஆரம்பித்து விட்டது எத்தனை பேருக்கு தெரியும். எனக்கே ஒரு மாசம் முன்னாடிதான் தெரியும். அந்த ப்ராபைல் இப்போது முடக்கப்பட்டுவிட்டது. அது கூகிள் ப்ளாகரை வாங்க முந்தி உள்ள விஷயம்.) </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> நான் வர முன்னாடி சுபானு கொஞ்சம் பேசி வலைப்பதிவிடுவது பற்றி விளங்கப்படுத்தினராம் அதுக்கு முன்னாடி நம்ம புல்லட்டு பேசினது நமக்கு பின்னாடிதான் தெரியவந்தது. மிஸ் பண்ணிட்டன் மாப்பு. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"> அப்பறம் சுமார் எண்பது வலைப்பதிவர்களும் தங்களை அறிமுகம் செய்துகொண்டோம். நம்ம அலப்பறை சில பேருக்கு கேட்டிருந்தது. "அவனா நீ" கணக்காய் முறைத்துக் கொண்டார்கள். எனக்கு பக்கத்தில் தெரு விளக்கு. மாப்ள சந்திப்பு தொடங்கினதிலிருந்தே சிரிச்சிட்டிருந்தாப்ல. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">பின்னாடி மருதமூரான் பேசினாப்ல. பார்ட்டி கொஞ்சம் சீரியஸ் டைப் மாப்பு. இலங்கை தமிழ் வலைப்பதிவர் திரட்டி, மட்றும் சகோதர மொழி வலைப்பதிவர் திரட்டி அறிமுகம் சென்ஜாப்ல. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">அப்புறம் எழில்வேந்தன் அண்ணா பேசினாரு. அதே அடக்கம், அதே கனிவு. வலைப்பதிவிடலுடனான தனது உறவு பத்தி பேசினாப்ல. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">அப்புறம் சேரன் கிருஷ் பேசினாப்ல, வலைப்பதிவு தொழினுட்பம் பத்தி மாப்பு கொஞ்சம் எடுத்து விட்டாப்ல. நம்ம துறைங்கிரதால நானும் கொஞ்சம் <span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px; ">நல்லாவே</span> காதைப் போட்டுகிட்டேன். </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">அப்பறம் லோஷன் அண்ணா பேசினாப்ல... கொஞ்சம் பல்சுவையும் இருந்தாப்ல. </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">கலந்துரையாடல் இடம் பெற்றது... இதில் அனைவரும் பல்வேறுபட்ட தலைப்புகளில் பேசிக் கொண்டனர். காரசாரம் செம அதிகம். </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">கடைசியா நம்ம வந்தியத்தேவரின் பின்னூட்டம். அவருதான் கிங்குல. கலக்கிடே தலைவா. நமக்கு அலப்பறைனுதாந் பேரு. போனதில இருந்து எதுவுமே பேசாம கம்னு கிடந்திட்டு அப்டியே கப்னு வந்துடம்ல... </span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=" line-height: 21px; white-space: pre-wrap; font-family:Arial;font-size:14px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">பி.கு: புல்லட்டின் அன்னதானம்தான் எங்கேயோ சந்தடி சாக்குல மிஸ் ஆகிட்டு... </span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-2219728946428360875?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-14235770566760434872009-08-22T17:43:00.005+05:302009-08-23T21:27:46.168+05:30<span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; white-space: pre-wrap;font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ரொம்ப நாளைக்கப்பரம் ஒரு படம் பார்க்கலாம்னு முடிவு பண்ணாப்ல... </span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">நானும் என் கிறுக்குப் பய புள்ளைய ரெண்டு பேரும் போனாப்ல... பக்கத்துலேர்ந்த சினிசிடிக்கு... படம் பேரு "கந்தசாமி"... நம்ம விக்ரம் பய புள்ள நடிச்சிரிக்காப்ல... மூணு வருஷமா அப்பிடி என்னதான் எடுத்தாங்களோ தெரியல... எதிர்பார்ப்புகளை எல்லாம் தவிடு பொடி ஆக்கி இருப்பதே அவர்களது சாதனை... </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=";font-family:Arial;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; white-space: pre-wrap;font-size:13;"><br /></span></span></div><span class="Apple-style-span" style=";font-family:Arial;font-size:100%;"></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">பாடல்கள் முழுக்க காமம் இழையோடியிருக்கிறது. இரட்டை அர்த்தங்கள் வரிகளில். விக்ரம்கு சொந்த வீடு இல்லை போலிருக்கு. அவர் எங்கிருந்து வாரார்னே தெரியல. ஷ்ரேயா தலை முடியை வெட்டி இருப்பதுதான் அவர் நடிப்பிற்கு ஆற்றியிருக்கும் பங்களிப்பு. சுசிக்கும் நடிப்பாசை துளிர்விட்டுவிட்டது போல. பிரபு மட்டுமே சற்று மிளிர்கிறார். ஆக கந்தசாமி அதிஷா சொன்னது போல கந்தல்சாமியே... </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=";font-family:Arial;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; white-space: pre-wrap;font-size:13;"><br /></span></span><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">பெருசா சொல்றதுக்கு இதுல ஒண்ணுமே இல்ல. ஒரே வரியில் சொல்வதானால்... </span></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style=";font-family:Arial;font-size:100%;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; white-space: pre-wrap;font-size:13;"><br /></span></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">கந்தசாமி = அந்நியன் + சிவாஜி + சிட்டிசன் + ரமணா<br /><br />எல்லா மசாலாவும் கலக்கப் போய் ஓவர் டோஸ் ஆகி எமக்கு வயிற்று வலி வந்ததே மிச்சம்...<br /></span></span></span></div><br /></div><div><span class="Apple-style-span" style="font-family:Arial;"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 21px; white-space: pre-wrap;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"> பி.கு: எனக்கு முன்னாடியே டிக்கட் எடுத்து ஹால் இரண்டில் உள்ள ஷோவை பார்க்காமல் விடுத்து எனாக்காக காத்திருந்து ஹால் மூன்றில் பார்க்க என்னுடன் வந்த என் நண்பனை உள்ளே அனுமதிக்காத சினிசிட்டி காரர்களுக்கு என் குட்டு...<br /><br />அந்த நண்பன் இற்கு இந்த விமர்சனம் சமர்ப்பணம்... </span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3581431069010480410-1423577056676043487?l=tamil.coffeewithmuru.com' alt='' /></div>Murshid Ahmednoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3581431069010480410.post-83241496802433437252009-08-19T00:20:00.006+05:302009-08-19T13:46:36.726+05:30<span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 51, 51); line-height: 14px;font-family:'lucida grande',tahoma,verdana,arial,sans-serif;" ><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">எனது பேஸ்புக் பராபைல் இல் பலரதும் வரவேற்பைப் பெற்ற இக்குறிப்பு அலப்பறை ரசிகர்களுக்கு...<br /><br /><br /><br />ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் ஒரு குறிப்பு... இதை பற்றி எழுத ஆர்வமூட்டிய நண்பன் நிப்ராஸ் இற்கு முதலாவதாய் என் நன்றிகள்...<br /><br />சமீப காலமாக என் மொபைல் பில் ஆயிரங்களில் எகிறுகிறது...<br />இதனாலேயே இந்த ஐடியா...<br /><br />*மிஸ்ட் கால் - உலகத்திலேயே ரொம்ப சிக்கனமான தொலைத்தொடர்பு வசதி. யாரு கண்டுபிடிச்சான்னே தெரியல்ல. அனா இப்டி ஒரு பிரயோஜனம் இதுல இருக்கும்னு நெனச்சிருப்பரோ என்னவோ. உயிரே போற அவசரம்னாலும் மிஸ்ட் கால் பண்றவங்க ரொம்ப பேறு இருக்காங்க. நீங்களும் பயன்படுத்திக்